Δεν νομίζω ότι έχω ακούσει ποτέ κανέναν να προσδιορίζει τον Γιούκιο Μισίμα ως τον συγγραφέα του Εξομολογήσεις μιας μάσκας, του νεανικού μυθιστορήματος που του χάρισε φήμη τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, ούτε ως τον συγγραφέα του Ήχου των κυμάτων ή του Ναού του χρυσού περιπτέρου, δύο εκ των σημαντικότερων έργων του τη δεκαετία του ’50, ούτε ως τον συγγραφέα της τετραλογίας της Θάλασσας της γονιμότητας, που έγραψε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60.
Ακόμα και όποιος έχει διαβάσει τα παραπάνω θα προσδιορίσει τον Μισίμα, πρώτα απ’ όλα, ως τον άνθρωπο που τον Νοέμβριο του 1970, έπειτα από τη συμμετοχή του σε ένα αποτυχημένο πραξικόπημα σε στρατιωτική βάση του Τόκιο και αφού εκφώνησε έναν φλογερό λόγο για τα χαμένα ιδεώδη της ιαπωνικής παράδοσης, αυτοκτόνησε εκτελώντας την τελετουργική πρακτική του σεπούκου (χαρακίρι). Ήταν 45 ετών. Ένας άνθρωπος βυθισμένος στις ακροδεξιές του φαντασιώσεις για την αυτοκρατορική Ιαπωνία, παράλληλα όμως απόλυτα καταξιωμένος συγγραφικά – το όνομά του είχε συζητηθεί για το βραβείο Νόμπελ. Ασχολήθηκε συστηματικά με το κέντο, το body building και επίσης με το θέατρο και το σινεμά, ως ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Το 1960 πρωταγωνίστησε στο Afraid to Die, μια εμπειρία που τον ενέπνευσε για να γράψει τη νουβέλα Σταρ, η οποία κυκλοφόρησε στα ελληνικά πριν από λίγες μέρες. Είναι η ιστορία ενός διάσημου πρωταγωνιστή που προσπαθεί να αντιμετωπίσει τη φήμη του. Γράφει σε ένα σημείο: «Αυτό που μας χαρακτηρίζει κατεξοχήν ως σταρ, το ίδιο μας οδηγεί στο περιθώριο της κοινωνίας». Ο ήρωας του Μισίμα (ή και ο ίδιος ο Μισίμα) αντιλαμβάνεται το υπαρξιακό κενό που δημιουργεί η φήμη και ζει εκεί σαν υπνωτισμένος, κρατώντας ακούσια (;) μια διακριτική απόσταση από την πραγματικότητα. Το σκοτάδι που απλώνεται στην ψυχή του μοιάζει να διακόπτεται (ή ίσως να επιτείνεται, δεν μου είναι σαφές) από την παρουσία της βοηθού του, της αλλόκοτης Κάγιο, την οποία θα κρατήσω στο μυαλό μου ως μια σπάνια περίπτωση λογοτεχνικής ηρωίδας.
Συνολικά ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο, ίσως όχι το πιο χαρακτηριστικό του Μισίμα, αλλά μάλλον κατάλληλο για μια ομαλή εισαγωγή στον παράξενο κόσμο του.
Το Σταρ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα, σε μετάφραση Μαρίας Αρώνη και Κιόκο Σιμπαγιάμα. Τα υπόλοιπα βιβλία που αναφέρονται: οι Εξομολογήσεις μιας μάσκας από τις εκδ. Άγρα και τα Ήχος των κυμάτων, Ναός του χρυσού περιπτέρου και Θάλασσα της γονιμότητας από τις εκδ. Καστανιώτη.
