Μια βροχή σας σώζει
Το Κιλάγουα βρίσκεται στην έρημο Ατακάμα της Χιλής και θεωρείται το ξηρότερο κατοικημένο μέρος στη Γη, με ελάχιστες ή μηδενικές βροχοπτώσεις για δεκαετίες. Οι συνθήκες διαβίωσης δεν είναι εύκολες, καθώς η ζέστη μπορεί να είναι έντονη την ημέρα, αλλά η θερμοκρασία πέφτει πολύ τη νύχτα, λόγω της ερήμου. Η οικονομία είναι περιορισμένη λόγω της ακραίας ξηρασίας και της απομόνωσης. Οι λίγες εκατοντάδες κάτοικοι που αντέχουν να ζουν στην πόλη απασχολούνται κυρίως με μικρές καλλιέργειες, την κτηνοτροφία ή κάποιες υπηρεσίες. Αλλά να που φέτος έβρεξε. Και ιδού!
Πηγή: Guinness World Records
Σπίτια από γρασίδι
Ήδη από τον 10ο αιώνα μ.Χ., αντί για κεραμίδια ή ξύλινες στέγες, στα παραδοσιακά σπίτια των νήσων Φερόε φύτρωνε… γρασίδι. Η εν λόγω τεχνική, που χρησιμοποιεί χλοοτάπητα για σκεπή, ευθυγραμμίζεται πλήρως με το ψυχρό, βροχερό και γεμάτο ανέμους κλίμα του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, αφού προσφέρει πολύ καλύτερη μόνωση και αποστράγγιση των νερών της βροχής. Μάλιστα, αυτός ο τόσο φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος κατασκευής φαίνεται να έδωσε και στον Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν την έμπνευση που χρειαζόταν για τα eco-friendly σπίτια των Χόμπιτ στη Μέση Γη.
Πηγή: University of Iceland
Οι φρουροί των Ιμαλαΐων
Τα χωριά των Σέρπα, σε υψόμετρο άνω των 5.000 μ., είναι το τελευταίο ίχνος πολιτισμού πριν από τις κορυφές των Ιμαλαΐων. Οι μικρόσωμοι αυτοί άνθρωποι, θρυλικοί ως «οδηγοί» για τους επαγγελματίες ορειβάτες, έχουν, σύμφωνα με έρευνα του 2016 (ανάμεσα σε 582 μέλη τους), μια σειρά γενετικών μεταλλάξεων –από τους πνεύμονες μέχρι τον μεταβολισμό– που τους κάνουν να λειτουργούν καλύτερα από τους υπόλοιπους ανθρώπους πάνω στα βουνά. Σε υψόμετρα που η δική μας ανάσα θα κοβόταν, οι «Φρουροί των Ιμαλαΐων» αναπνέουν με ευκολία.
Πηγή: National Library of Medicine
Η δημοκρατία των οδηγών
Στην πόλη Ντράχτεν της Ολλανδίας ισχύει εδώ και κάποια χρόνια το πιο πρωτοποριακό σύστημα οδικής ασφάλειας: έχουν αφαιρεθεί όλα τα σήματα και τα φανάρια, πιστεύοντας ότι ο οδηγός που δεν ακολουθεί τη σήμανση προσέχει περισσότερο από μόνος του. Το μέτρο έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα, με τα τροχαία ατυχήματα να μειώνονται δραστικά. Βέβαια μιλάμε για μια πόλη 45.000 κατοίκων. Δύσκολα θα είχαμε τα ίδια αποτελέσματα στην Αθήνα.
Πηγή: Reuters
Ζωντανές γέφυρες
Μια ομάδα αγροτών περνά πάνω από ένα ποτάμι χρησιμοποιώντας μια «φυσική» κατασκευή. Με μια πιο προσεκτική ματιά, η αλήθεια αποκαλύπτεται: εδώ και αιώνες, οι κάτοικοι της Μαουσινράμ εκπαιδεύουν τα καουτσουκόδεντρα ώστε οι ρίζες τους να σχηματίζουν «ζωντανές» γέφυρες. H οργιώδης ανάπτυξη των δέντρων οφείλεται στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη πόλη της Ανατολικής Ινδίας είναι η περιοχή του πλανήτη με την περισσότερη βροχόπτωση (11.872 μ. τον χρόνο), σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αγρότες που δουλεύουν στα χωράφια της να καλύπτουν όλο το σώμα τους με υπερμεγέθεις ομπρέλες από μπαμπού και φύλλα μπανανιάς.
Πηγή: Atlantic
Η νήσος της Βαβέλ
Στην Ωκεανία, σε μια έκταση όσο περίπου η μισή Πελοπόννησος (12.189 τ.χλμ.), συναντάμε το κράτος με τη μεγαλύτερη πολυγλωσσία στον πλανήτη. Οι λιγότεροι από 350.000 κάτοικοι του Βανουάτου μιλούν 138 (!) διαφορετικές γλώσσες μεταξύ τους, δημιουργώντας μια πραγματική Βαβέλ, η οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο στον κατακερματισμό των νησιών όπου κατοικούν, στο δύσβατο και συχνά απροσπέλαστο έδαφος αλλά και στη βίαιη παράδοση τοπικών πολεμικών συρράξεων, ακόμα και ανάμεσα σε γειτονικά χωριά.
Πηγή: Australian National University
Μια γλώσσα από σφυρίγματα
Εδώ και αιώνες, ανάμεσα στις φαρδιές πλαγιές της Λα Γκομέρα, του δεύτερου μικρότερου από τα Κανάρια νησιά, τα σφυρίγματα των κτηνοτρόφων αποτελούν κάτι πολύ περισσότερο από απλό χαιρετισμό. Σφυρίζοντας άλλοτε σε υψηλές και άλλοτε σε χαμηλές συχνότητες, σχηματίζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο μια ολόκληρη γλώσσα (παραφθορά των ισπανικών), που αποτελείται από τέσσερα φωνήεντα και δέκα σύμφωνα. Μελέτες νευροαπεικόνισης έχουν δείξει ότι η Σίλμπο Γκομέρο ενεργοποιεί στους περίπου 20.000 «ομιλητές» της τα ίδια κέντρα του εγκεφάλου που ενεργοποιεί στους υπόλοιπους ανθρώπους ο έναρθρος λόγος.
Πηγή: Ciencia Cognivita
Πολύ κοντά στον ουρανό
Όποιος βρεθεί στην πόλη Λα Ρινκονάδα στο Περού θα πιστέψει ότι βλέπει τον ουρανό από πολύ κοντά. Η εξήγηση είναι απλή: είναι η ψηλότερη μόνιμα κατοικημένη πόλη στον κόσμο (πάνω από 5.100 μ. υψόμετρο). Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα πόλης όπου η οικονομική δραστηριότητα συγκρούεται με τις ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Η πόλη είναι κυρίως εξαρτημένη από τη χειρωνακτική εξόρυξη χρυσού. Οι συνθήκες εργασίας είναι πολύ επικίνδυνες και επισφαλείς, χωρίς σταθερή υποδομή ή προστασία.
Πηγή: National Geographic
Οικόπεδα με δόσεις
Το Κιριμπάτι, μια μικρή νησιωτική χώρα στον Ειρηνικό που είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αγόρασε περίπου 5.500 στρέμματα γη στο νησί Βάνουα Λέβου στα Φίτζι το 2014. Η αγορά έγινε από την κυβέρνηση του τότε προέδρου Ανότε Τονγκ ως στρατηγική επένδυση και προετοιμασία για μελλοντική ανάγκη μετεγκατάστασης του πληθυσμού, σε περίπτωση που η άνοδος της θάλασσας καθιστούσε τα νησιά του Κιριμπάτι μη κατοικήσιμα. Ο ίδιος ο Τονγκ είχε πει ότι η ιδέα ήταν να εξασφαλιστεί μια «εναλλακτική γη με αξιοπρέπεια», αν οι κάτοικοι χρειαζόταν να φύγουν από την πατρίδα τους λόγω κλιματικών αλλαγών.
Πηγή: Time
Νεολιθικά αγροκτήματα
Σε αντίθεση με την παγιωμένη πεποίθηση ότι η βορειοδυτική Ευρώπη κατοικήθηκε σχετικά πρόσφατα στην Ιστορία, τα πέτρινα κτίσματα στα νησιά Όρκνεϊ, βόρεια της Σκωτίας, λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία: Τύμβοι, όρθιοι λίθοι, κυκλικά μνημεία, οικισμοί και αγροκτήματα, που χρονολογούνται ακόμη και πριν από το 2800 π.Χ. και την κατασκευή των πρώτων Πυραμίδων στην Αίγυπτο, μαρτυρούν μια εντυπωσιακή κατασκευαστική δραστηριότητα ήδη από τη Νεολιθική εποχή. Στις Ορκάδες, λοιπόν, συναντάμε μερικούς από τους παλαιότερους και καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους της Γηραιάς Ηπείρου, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα των κλασικών χρόνων και την αρχαία Ρώμη.
Πηγή: OAPEN
Μια «φωλιά» στο Τέξας
Περίπου μία ώρα έξω από το Ντάλας βρίσκεται η κοινότητα Bird’s Nest, ένα «χωριό» ηλικίας τριών ετών, που ιδρύθηκε από την 70χρονη Ρόμπιν Γιέριαν (φωτογραφία), η οποία ήθελε να χαρεί τη σύνταξή της μαζί με άλλες γυναίκες, χωρίς άνδρες, σε ένα φιλικό περιβάλλον. Το μέρος είναι περιφραγμένο και δεν λειτουργεί με ιδιαίτερους κανόνες. Σήμερα ζουν εκεί έντεκα γυναίκες και αρκετά κατοικίδια. Απ’ όσο λένε, περνάνε μια χαρά.
Πηγή: The New York Times
Μία πόλη, ένα κτίριο
Το Ουίτιερ είναι ένα μικρό χωριό στην Αλάσκα, όπου ζουν περίπου 200 άνθρωποι – όλοι μαζί. Δεν υπάρχουν μικρά σπιτάκια ή μαγαζιά, υπάρχει μόνο το Begich Towers. Χτίστηκε πριν από δεκαετίες ως στρατιωτική βάση και σήμερα μοιάζει περισσότερο με ξενοδοχείο-φάντασμα. Στους ορόφους έχουν διαμορφωθεί σπίτια, το ιατρείο, το σούπερ μάρκετ, το αστυνομικό τμήμα, το σχολείο κ.ά. Όλα σε ένα. Τις πολύ κρύες ημέρες δεν χρειάζεται κανείς να βγει για να μετακινηθεί, απλώς παίρνει το ασανσέρ.
Πηγή: NPR
Πιο μακριά δεν γίνεται
Το νησί Τρίσταν ντα Κούνα, που βρίσκεται στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα κατοικημένα νησιά στον κόσμο. Πάνω στο ηφαιστειογενές έδαφός του κατοικούν περίπου 250-300 άνθρωποι. Οι περισσότεροι είναι κυρίως απόγονοι Ευρωπαίων και Αφρικανών ναυτικών και αποίκων που εγκαταστάθηκαν εκεί τον 19ο αιώνα. Η κύρια γλώσσα είναι τα αγγλικά. Στο νησί δεν υπάρχει αεροδρόμιο και η πρόσβαση γίνεται μόνο με πλοίο. Το νησί ανακαλύφθηκε το 1506 από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Τριστάο ντα Κούνα, από τον οποίο πήρε και το όνομά του.
Πηγή: tristandc.com
Ψηφιακό κράτος ενόψει
Το Τουβαλού είναι ένα πολύ μικρό νησιωτικό κράτος στον Ειρηνικό, με λιγότερους από 12.000 κατοίκους, που βρίσκεται στα πρόθυρα του να εξαφανιστεί από τον χάρτη λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας – με το έδαφος να απειλείται άμεσα και πολλοί κάτοικοι να έχουν ήδη αιτηθεί ειδικές «κλιματικές βίζες» για μετεγκατάσταση στην Αυστραλία. Παράλληλα, υπάρχει μια σημαντική συζήτηση για να μετατραπεί σε «ψηφιακό κράτος» ή να αξιοποιήσει ψηφιακές τεχνολογίες ώστε να εξασφαλίσει την ύπαρξή του. Οι ιδέες και τα σχέδια είναι περισσότερο προτάσεις και στρατηγικές προσαρμογής στην κλιματική κρίση παρά μια καθιερωμένη πραγματικότητα.
Πηγή: Oxford Academic
Παρέα με τις αρκούδες
Στις πόλεις Οσάκι και Ναρούκο της Ιαπωνίας, οι κάτοικοι είναι αναγκασμένοι να «συμβιώσουν» με πεινασμένες αρκούδες. Μόνο το 2025 έχουν αναφερθεί περισσότερες από 400 εμφανίσεις αρκούδων στο Οσάκι, σημαντικά αυξημένος αριθμός συγκριτικά με προηγούμενες χρονιές. Μάλιστα, οι αρκούδες (κυρίως ασιατικές μαύρες) δεν διστάζουν να εισβάλουν σε τουριστικές περιοχές και μονοπάτια, με αποτέλεσμα οι Αρχές (που εκπαιδεύονται σε ειδικά σεμινάρια, όπως βλέπουμε στη φωτογραφία) να εκδίδουν προειδοποιήσεις και σημάδια ασφαλείας για επισκέπτες και ντόπιους.
Πηγή: env.go.jp
Επιτέλους, ένα μωρό
Η Σίντσια και ο Πάολο βγήκαν στο μικρό μπαλκόνι του σπιτιού τους στο ορεινό χωριό Παλιάρα ντέι Μάρσι της περιοχής του Αμπρούζο, ανατολικά της Ρώμης, κρατώντας στην αγκαλιά τους την κόρη τους, τη μικρή Λάρα. Περίπου όπως στο Lion King, όταν ο Ραφίκι σήκωσε τον νεογέννητο Σίμπα. Είναι είδηση η γέννηση ενός παιδιού σε αυτό το χωριό. Για την ακρίβεια, είναι το πρώτο που γεννιέται έπειτα από τριάντα χρόνια, ενδεικτικό του μεγάλου προβλήματος της υπογεννητικότητας της Ευρώπης, και συγκεκριμένα της Ιταλίας, που έχει σταθερά τον πιο γερασμένο πληθυσμό της ηπείρου.
Πηγή: The Guardian
Το αίνιγμα του Σέντινελ
Υπάρχει αυτό το νησί στον κόλπο της Βεγγάλης, το Βόρειο Σέντινελ, το οποίο παραμένει επί της ουσίας αχαρτογράφητο. Τυπικά ανήκει στην Ινδία, αλλά μόνο τυπικά. Το νησί ανήκει στους λιγοστούς κατοίκους του (υπολογίζεται ότι ζουν εκεί κάποιες δεκάδες ή ίσως λίγες εκατοντάδες), οι οποίοι ρητά δεν επιθυμούν καμία επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο και υποδέχονται με βέλη κάθε επισκέπτη. Η επιθυμία τους έχει γίνει εδώ και δεκαετίες σεβαστή και η Ινδία απαγόρευσε σε οποιονδήποτε να πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των τριών μιλίων. Ορισμένοι πολύ περίεργοι που το επιχείρησαν έχουν συλληφθεί. Οι Σεντινελέζοι έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν ένα αίνιγμα.
Πηγή: Survival International
Το ανεξήγητο βουητό
Κάποιοι κάτοικοι του Τάος στο Νέο Μεξικό (φωτογραφία) αντιμετωπίζουν ένα πολύ μυστήριο πρόβλημα: ακούν ένα χαμηλό, ανεξήγητο βουητό. Όχι όλοι. Για την ακρίβεια, το ακούει το 2% του πληθυσμού. Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει το φαινόμενο, αλλά έχει σταθεί αδύνατον να δοθεί μια πειστική εξήγηση. Και όπου υπάρχει κενό, έρχονται οι θεωρίες συνωμοσίας: μυστικά πειράματα, εξωγήινοι κ.ά.
Πηγή: Discovery channel
Η αόρατη φωτιά
Τη δεκαετία του ’60 ζούσαν στην κωμόπολη Σεντράλια της Πενσιλβάνια περίπου 1.500 άνθρωποι. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, έχουν μείνει τέσσερις. Συνέβη το εξής: Το 1962 ξέσπασε φωτιά σε γειτονικό ορυχείο με κοιτάσματα λιθάνθρακα, η οποία εκδηλώθηκε κάτω από το έδαφος και συνεχίζει να καίει ακόμα! Λέγεται ότι, αν ακουμπήσεις στον δρόμο ένα τηγάνι με αυγά, θα γίνουν ομελέτα. Η αμερικανική κυβέρνηση αγόρασε τα σπίτια των κατοίκων, ώστε να μπορέσουν να μετακινηθούν, αλλά κάποιοι αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους και παραμένουν σε αυτή την πόλη-φάντασμα.
Πηγή: Business Insider
Μία για όλους
Η κοινότητα Μονόουι βρίσκεται στην πολιτεία Νεμπράσκα των ΗΠΑ και θεωρείται η μικρότερη εμπορικά αναγνωρισμένη ενσωματωμένη κοινότητα στις ΗΠΑ, με μόνο έναν μόνιμο κάτοικο, την Έλσι Άιλερ, η οποία είναι δήμαρχος, ταμίας, γραμματέας και υπάλληλος γραφείου, ιδιοκτήτρια του μοναδικού μπαρ της πόλης και βιβλιοθηκονόμος σε μια μικρή βιβλιοθήκη με περίπου 5.000 βιβλία. Είναι επίσης υπεύθυνη για την εκχώρηση της άδειας πώλησης αλκοόλ στον εαυτό της και για την υποβολή ετήσιου σχεδίου δρόμων ώστε να διατηρείται η κρατική χρηματοδότηση, ακόμη και για τα τέσσερα φανάρια της πόλης!
Υποβρύχια όραση
Ανάμεσα στη Βιρμανία και την Ταϊλάνδη, στη Θάλασσα του Ανταμάν, οι Μόκεν, πιο γνωστοί ως «Τσιγγάνοι των ωκεανών», ταξιδεύουν αδιάκοπα πάνω στις βάρκες τους. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο τρόπος ζωής τους τις τελευταίες δεκαετίες (υπερτουρισμός, τοπικές συνοριακές διαμάχες), τα 4.000 μέλη της φυλής που ζουν ακόμα «ελεύθερα» δεν έχουν χάσει το βασικό τους χαρακτηριστικό: τα παιδιά τους, βουτώντας στη θάλασσα από νηπιακή ηλικία, «εκπαιδεύονται» να βλέπουν δύο φορές καλύτερα κάτω από το νερό σε σχέση με τα παιδιά του δυτικού κόσμου.
Πηγή: Oceanographic Magazine
Ο πλανήτης Σοκότρα
Η Σοκότρα είναι ένα σύμπλεγμα νησιών ανατολικά της Αφρικής στον Ινδικό Ωκεανό. Ανήκει στη Δημοκρατία της Υεμένης. Κατά κάποιον τρόπο, βέβαια, είναι ένας άλλος πλανήτης. Το 37% των φυτικών ειδών της δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη Γη. Το πιο χαρακτηριστικό είναι το δέντρο αίματος δράκου (Dracaena cinnabari), ένα ομπρελοειδές δέντρο με κόκκινο ρετσίνι, εντελώς εξωγήινο.
Πηγή: UNESCO
