Στο σπίτι μου μου αρέσει: Ότι δεν έχει τίποτα περιττό, χωρίς όμως να είναι μίνιμαλ.
Το σημείο όπου χαλαρώνω: Στο πάτωμα!
Δεν ξεχνάω ποτέ: Να κοιμάμαι με τα παντζούρια ανοιχτά.
Από το σπίτι μου δεν λείπουν ποτέ: Λουλούδια από τη σαββατιάτικη λαϊκή της Καλλιδρομίου.

Οι άλλοι λένε για το σπίτι μου: Ότι θα βάλουμε τοίχους όταν κάνουμε παιδιά. Spoiler: δεν βάλαμε!
Θα ήθελα να αλλάξω: Τον περιφερειακό του Λυκαβηττού και να τον κάνω πεζόδρομο ή τουλάχιστον δρόμο ήπιας κυκλοφορίας.
Η επόμενη αγορά μου: Ένα μεγάλο τραμπολίνο για τις κόρες μου, Άννα και Λήδα.
Η πρώτη σκέψη που έκανα όταν είδα αυτό το σπίτι: Είναι αυτό που ψάχνω! Το σχεδιάσαμε από την αρχή μαζί με τον Κυριάκο Κυριάκου, κρατώντας την ιδέα του πλήρως ενιαίου χώρου.

Στο σπίτι συνηθίζω να: Απολαμβάνω ότι τα παιδιά μας μπορούν να οικειοποιούνται όλους τους χώρους.
Καθημερινή συνήθεια: Η τελετουργία του τσαγιού. Πράσινο και μυρωδάτο, Marriage Frères ή από τον Δρόμο του Τσαγιού.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν ξυπνάω: Πόσο θα ήθελα να κοιμηθώ κι άλλο…
Το πιο χρήσιμο δωμάτιο στο σπίτι μου: Όλο το σπίτι είναι ένα μεγάλο δωμάτιο! Αν και οι χώροι ύπνου μπορούν εν δυνάμει να διαχωριστούν, δεν το κάνουμε ποτέ. Ο διαχωρισμός των δωματίων υπάρχει μόνο σαν ανάμνηση στα δάπεδα, που διατηρήσαμε όπως τα βρήκαμε.

Καταλαβαίνει κάποιος ότι ζω εδώ από: Τις στοίβες των βιβλίων.
«Ο διαχωρισμός των δωματίων υπάρχει μόνο σαν ανάμνηση στα δάπεδα, που διατηρήσαμε όπως τα βρήκαμε».
Από το να είμαι σπίτι, προτιμώ να: Περπατάω στο κέντρο της Αθήνας, να κολυμπάω στο Σούνιο, να κάνω ποδήλατο στην Ανάβυσσο.
Αγαπημένο έπιπλο: Όλα τα παιδικά έπιπλα που σχεδίασα και έφτιαξα για τις κόρες μου, από κόντρα πλακέ θαλάσσης, και πλέον ζωγραφισμένα και μουντζουρωμένα.
Αντίκα: Το πιάνο που έφερε ο παππούς μου ο Αναστάσης προπολεμικά από τη Γερμανία για τη μητέρα του.

Το πιο δημιουργικό πράγμα που έκανα πρόσφατα: Ξεκίνησα επιτέλους να γράφω ένα παιδικό βιβλίο αρχιτεκτονικής.
Προορισμός: Αιγαίο, Κυκλάδες, αδιαπραγμάτευτα.
Διακόσμηση: Η αξεπέραστη αισθητική και το χιούμορ της ιταλικής σχεδιαστικής ομάδας Memphis.
Αν δεν ζούσα εδώ: Θα ζούσα κάπου δίπλα στη θάλασσα, για να κολυμπάω κάθε πρωί.

Ένα σπίτι που είδα και ζήλεψα: Το σπίτι του Ιάννη Ξενάκη στην Αμοργό, του Cy Twombly στη Ρώμη, της Ελένης Πεταλωτή και του Λεωνίδα Τραμπούκη (Objects of Common Interest) στο Williamsburg.
Για να χαλαρώσω: Μαγειρεύω, κάνω γιόγκα, ζωγραφίζω με τα παιδιά μου.
Βόλτα στην Αθήνα: Δραπετεύω για ψαράκι στην Πειραϊκή και για γαρίδες στη Μαργαρώ.
Γειτονιά: Ε, Λυκαβηττός…
Κτίριο στην Αθήνα: Το τρομερό κτίριο της Alpha Bank, γωνιά Σταδίου και Κοραή.

Αρχιτεκτονική: Το σπίτι του Αριστομένη Προβελέγγιου στην Κυψέλη, το μπαρ «Αu revoir».
Design item: Ένα Akari χάρτινο φωτιστικό του Isamu Noguchi.
Designer: Ioanna Liberta, τα πιο εμπνευσμένα και πρωτοποριακά κοσμήματα διεθνώς.
Το επόμενο ταξίδι μου: Ιδανικά Μεξικό. στα άμεσα σχέδιά μου Να σχεδιάσω το νέο μας σπίτι.

