Το χριστουγεννιάτικο ραντεβού μας με την Ιώβη Φραγκάτου δόθηκε στο Christmas Factory στην Τεχνόπολη. Όχι τυχαία. Η αύρα της έχει έναν παιδικό αυθορμητισμό που έδεσε άψογα στο γιορτινό χάος από ρόδες, καρουζέλ και χιονοτσουλήθρες. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε εορταστικά παιχνίδια και πολύχρωμα λαμπάκια, άρχισε να θυμάται τα Χριστούγεννα των παιδικών της χρόνων. «Περισσότερο απ’ όλα, θυμάμαι εκείνη την αίσθηση ασφάλειας, ότι για λίγο όλα σταματούσαν. Προσπαθώ να κουβαλάω πάντα μαζί μου αυτή την αίσθηση», μου λέει.
Η Ιώβη φέτος πρωταγωνιστεί στο Θέατρο Θησείον, στην παράσταση Ήμερη – Η Ανατομία μιας Πτώσης, εμπνευσμένη από το έργο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιάννη Νταλιάνη. «Στην παράσταση που χτίζουμε, με αγγίζει πολύ η έννοια της σιωπής που συνόδευε ανέκαθεν τις ζωές των γυναικών, η σιωπή ως ένα πεδίο σύγκρουσης. Μια σιωπή που φιμώνεται, γιατί η φωνή των γυναικών συχνά αποτελεί απειλή. Μέσα από τη διασκευή, αυτή η σιωπή αποκτά λόγο και διεκδικεί χώρο απέναντι στον ανδρικό μονόλογο. Η παράσταση εξετάζει την πτώση, την εξουσία και την εσωτερική αποξένωση, φωτίζοντας πώς ο έρωτας μπορεί να μετατραπεί σε πράξη ελέγχου και η αγάπη σε εμμονή», λέει η Ιώβη, που αγαπά πολύ το έργο του Ντοστογιέφσκι. «Με γοητεύει αυτή η αμείλικτη ματιά του στον άνθρωπο. Δεν εξιδανικεύει και δεν δικαιολογεί. Τοποθετεί τους ήρωές του μέσα στις αντιφάσεις τους, εκεί όπου συνυπάρχουν η αγάπη, η ενοχή, η ανάγκη για εξουσία και η μοναξιά. Γράφει για την πτώση και την αγωνιώδη αναζήτηση νοήματος».
Πέρα από πρωταγωνίστρια, η Ιώβη υπογράφει και τα κοστούμια της παράστασης. «Η μόδα είναι για μένα αφήγηση», μου λέει. «Σπούδασα μόδα πριν μπω στη Δραματική του Εθνικού Θεάτρου και χαίρομαι πολύ που επιστρέφει δημιουργικά στη δουλειά μου. Μου αρέσει πολύ να δημιουργώ και να φτιάχνω πράγματα με τα χέρια μου. Το κοστούμι είναι προέκταση του σώματος και της ψυχής ενός ρόλου, ένα αντικείμενο που κουβαλά μνήμη. Όπως και στην υποκριτική, έτσι και εδώ, με ενδιαφέρει το αληθινό».
Η υποκριτική, λέει, τη βρήκε πριν την επιλέξει. «Από παιδί, είχα την ανάγκη να παρατηρώ, να αφηγούμαι, να μπαίνω στη θέση του άλλου. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι αυτό δεν είναι απλώς ενδιαφέρον, αλλά ένας τρόπος ζωής, που με οδήγησε στην υποκριτική». Το βιογραφικό της είναι πλούσιο, μετρώντας συνεργασίες με σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, όπως ο Γιάννης Χουβαρδάς, ο Τσέζαρις Γκραουζίνις, ο Κωνσταντίνος Ρήγος, αλλά και ο κορυφαίος Ρώσος Άντολφ Σαπίρο, ενώ στις πιο ξεχωριστές στιγμές της διαδρομής της συγκαταλέγεται σίγουρα το ρεκόρ της στην Επίδαυρο, στην οποία έχει παίξει όχι μία, όχι δύο, αλλά εννέα φορές! «Κάθε φορά είναι διαφορετική, σαν πρώτη. Είναι σαν μια μεγάλη αγκαλιά, αλλά ταυτόχρονα και σαν πρωταθλητισμός. Απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση, ευθύνη και ταπεινότητα. Δεν τη συνηθίζεις ποτέ!» μου λέει, με το ύφος της ικανοποίησης ενός ανθρώπου που βλέπει τα όνειρά του να γίνονται πραγματικότητα.
Αν ζητούσαμε από έναν καλό της φίλο να μας την περιγράψει, πιστεύει ότι θα έλεγε ότι είναι πάντα «παρούσα». «Μπορεί να χάνομαι μέσα στη δουλειά, αλλά στις προσωπικές σχέσεις δίνομαι ολόκληρη, με μια ανάγκη να ψάχνω πιο βαθιά απ’ όσο χρειάζεται καμιά φορά. Αυτό είναι κάτι που με χαρακτηρίζει». Λίγο πριν πούμε αντίο στη γιορτινή μας βόλτα, αλλά και στο 2025, εύχεται για τη νέα χρονιά περισσότερη «καθαρότητα». «Σίγουρα υπάρχουν στόχοι για το νέο έτος, αλλά περισσότερο μια διάθεση να ζω στο εδώ και τώρα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό».
Ήμερη – Η Ανατομία μιας Πτώσης του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Διασκευή-Σκηνοθεσία: Γιάννης Νταλιάνης.
Από 22 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00, στο Θέατρο Θησείον (Τουρναβίτου 7, Θησείο). Προπώληση: more.com
Ευχαριστούμε το Christmas Factory στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων για τη θερμή φιλοξενία.
