Το σπίτι μου είναι: Όπως είχε πει ο Ντέιβιντ Λιντς κάποτε, «το σπίτι είναι ένα μέρος όπου τα πράγματα μπορεί να πάνε στραβά».
Το σπίτι μου δεν είναι: Το μέρος όπου περνάω τον περισσότερο χρόνο μου. Μένω μέχρι αργά στο εργαστήριό μου, λείπω συχνά σε ταξίδια και όταν έχω χρόνο, μου αρέσει να ανακαλύπτω νέα πράγματα στην πόλη και σε κοντινές εξορμήσεις.
Το σημείο όπου χαλαρώνω: Λατρεύω τον καναπέ μου.
Το πιο χρήσιμο δωμάτιο στο σπίτι μου: Θα έλεγα το σαλόνι, αλλά η κουζίνα είναι το δωμάτιο που τα συμπυκνώνει όλα.
Από το σπίτι μου δεν λείπει ποτέ: Καφές.
Μπορεί κανείς να καταλάβει ότι ζω εδώ από: Τη μάσκα «νεκροκεφαλή» που είχα φέρει από ένα ταξίδι στο Νεπάλ, τα διάφορα περίεργα αντικείμενα που έβρισκα στο παζάρι όταν ζούσα στο Βερολίνο (και τώρα στο παζάρι στον Ελαιώνα), τη θεματική συλλογή βιβλίων μου για το σκοτεινό, το μαγικό και το απόκρυφο.
Ανάμνηση στο σπίτι: Μία από τις πιο αστείες στιγμές ήταν όταν η κουζίνα του σπιτιού είχε μετατραπεί σε εργαστήριο την περίοδο του COVID.
Home accessory: Ο αγαπημένος μου λεμονοστύφτης του Φιλίπ Σταρκ.
Στιλ στον χώρο μου δίνει: Η απλότητα.
Αγαπημένο αντικείμενο: Το διαβολάκι από τη σειρά με τις ξύλινες κούκλες του Αλεξάντερ Ζιράρ.
Η επόμενη αγορά μου: Έπιπλα για τη βεράντα.
Το έπιπλο που με χαρακτηρίζει: Οι βιβλιοθήκες.
Για να χαλαρώσω: Ακούω μουσική, διαβάζω ή βλέπω ταινίες.
Με φίλους στο σπίτι: Οι πιο ωραίες στιγμές είναι τα πάρτι με ποτό, φαγητό και χορό μέχρι το πρωί.
Καθημερινή ρουτίνα: Πρωινός καφές, δουλειά στο εργαστήριό μου, προπόνηση και το βράδυ χαλάρωση με ταινία στο σπίτι ή βόλτα για ποτό.
«Οι πιο ωραίες στιγμές με φίλους στο σπίτι είναι τα πάρτι με ποτό, φαγητό και χορό μέχρι το πρωί».
Μια τυπική Κυριακή: Είναι όπως οι υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας ή εναλλακτικά κοντινές εκδρομές.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς: Ταξίδια, βιβλία και φυτά.
Διακόσμηση: Προτιμώ τη λιτή διακόσμηση.
Στιλ είναι: Αυτό που μας κάνει να νιώθουμε άνετα και ειλικρινείς.
Έργο τέχνης: Το έργο Maman της Λουίζ Μπουρζουά και το Étant donnés του Μαρσέλ Ντισάν.
Σύγχρονη τέχνη: Ρομπέρτο Κουόγκι, Άντρα Ουρσούτα, Πιπιλότι Ριστ, Βίκτορ Μαν, Κάαρι Άπσον, Θανάσης Τότσικας.
Καλλιτεχνικό ρεύμα: Σουρεαλισμός.
Για πάντα ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης: Μάικ Κέλι.
Έμπνευση: Οι βόλτες στη φύση.
Βιβλίο: Η Έκθεση ωμοτήτων του Τζέιμς Γκ. Μπάλλαρντ.
Ταινία: Ο Σκαθαροζούμης του Τιμ Μπάρτον.
Αγαπημένος προορισμός: Η Ιταλία.
Γειτονιά: Το Α΄ Νεκροταφείο, οι γειτονιές στο Πασαλιμάνι και στο Μικρολίμανο και ο Λυκαβηττός.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Ένα ταξίδι στην Καππαδοκία.
Ανεκπλήρωτο όνειρο: Να γυρίσω όσο περισσότερο γίνεται τον κόσμο.
Εκπληρωμένο όνειρο: Προτιμώ να σκέφτομαι αυτά που δεν έχω κάνει.
