Τους έβαλε στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Όχι, για την ακρίβεια έβαλε τους «παρίες» της Νάπολης στον ιταλικό χάρτη. Οι επιτυχίες της ομάδας από τον φτωχό νότο, διά ποδός Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, μετέτρεψαν τον βραχύσωμο μάγο σε έναν θεό (χωρίς εισαγωγικά), με εκδηλώσεις θρησκευτικής προσήλωσης παρόμοιες με αυτές στον Σαν Τζενάρο, πολιούχο της πόλης.
Ο Ντιεγκίτο λατρεύεται μέχρι και σήμερα, πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του. Όχι μόνο για τους τίτλους που κατέκτησαν οι Παρτενοπέι με αυτόν πρωταγωνιστή, αλλά και γιατί δεν τους πρόδωσε ποτέ, όπως (θεωρούν ότι) έκανε ένας άλλος Αργεντινός, ο Γκονσάλο Ιγουαΐν. Τη μεταγραφή του τελευταίου στη μισητή Γιουβέντους, έστω και αντί του εξωφρενικού ποσού των 90 εκατομμυρίων ευρώ, δεν του τη συγχώρησαν ποτέ στη Νάπολη.
«Με φλέρταρε σαν να ήμουν γυναίκα»
Το ντέρμπι της Νάπολι με τη Γιούβε την Κυριακή, στο γήπεδο που βεβαίως φέρει πλέον το όνομά του (ελάχιστος φόρος τιμής), διεξάγεται στη σκιά της «προδοσίας» του Ιγουαΐν, του διαχρονικού μίσους μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων, αλλά, κυρίως, του «όχι» του Ντιεγκίτο στον ισχυρότερο τότε άνδρα της Ιταλίας, μέχρι τον θάνατό του. Ο Τζιάνι Ανιέλι, εγγόνι του Τζιοβάνι, ιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας FIAT, είχε αγοράσει για τη Γιουβέντους δύο σούπερ σταρ της δεκαετίας του ’80, τον Γάλλο Μισέλ Πλατινί και τον Πολωνό Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ. Ήθελε, όμως, και τον Μαραντόνα, τον οποίο ερωτεύτηκε ποδοσφαιρικά από τότε που ήταν πιτσιρικάς.
«Ο Ανιέλι με φλέρταρε όπως ο εραστής κάνει με μια γυναίκα. Μου τηλεφωνούσε συνεχώς και μου υποσχόταν τρελά ποσά», θυμήθηκε κάποτε ο Μαραντόνα. «Μου είπε ότι είχε προσφέρει εκατό δισεκατομμύρια λιρέτες (σ.σ. 50+ εκατομμύρια ευρώ στη σύγχρονη εποχή) στον Φερλαΐνο (σ.σ. Κοράντο, τότε ιδιοκτήτη της Νάπολι) και μου είπε να βάλω εγώ τον μισθό μου σε μια λευκή επιταγή. Του είπα ότι δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο στους Ναπολιτάνους γιατί ένιωθα ένας από αυτούς», συμπλήρωνε. Οι κακές γλώσσες, βεβαίως, λένε ότι κάποτε ο Μαραντόνα, μαζί με τον τότε μάνατζερ του Χόρχε Τσιτερσπίλερ, είχε βρεθεί στο Τορίνο για να συμφωνήσει με τον Ανιέλι. Ως γνωστόν, όμως, δεν πρέπει ποτέ να αφήνεις μια μικρή λεπτομέρεια να σου χαλάει μια όμορφη ιστορία…
Τρία βιβλία για τον Ντιέγκο
Ντιέγκο: Εμπιστευτικό (εκδ. Belle Epoque)
Ο Φερνάντο Σινιορίνι, γυμναστής και ο πιο στενός άνθρωπος του Μαραντόνα, αφηγείται πώς τον έζησε από κοντά.
Μαραντόνα: Το χέρι του Θεού (εκδ. Πατάκη)
Ο Ντιέγκο θυμάται και διηγείται, σε πρώτο πρόσωπο, πώς έγινε το θαύμα της κατάκτησης του Μουντιάλ του 1986 από την Αργεντινή.
Εγώ, ο Ντιέγκο (εκδ. Διόπτρα)
Οι πιο λαμπερές αλλά και σκοτεινές στιγμές της ζωής του, μέσα από τη δική του ματιά.
