Στο σπίτι μου, μου αρέσει: Η θέση του. Αν και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, πρόκειται για μια λιθόστρωτη, ήπιας κυκλοφορίας οδό με πρασιές, ενώ η βεράντα του δίνει την αίσθηση αυλής της παλιάς Αθήνας.
Το σημείο όπου χαλαρώνω: Στον καναπέ μου.
Δεν ξεχνάω ποτέ: Να βάλω συναγερμό πριν φύγω.
Από το σπίτι μου δεν λείπει ποτέ: Τα αρωματικά κεριά.
Θα ήθελα να αλλάξω: Το δάπεδο σε διάδρομο, κουζίνα και μπάνιο. Είναι μια λευκή τσιμεντοκονία γεμάτη ραγίσματα, την οποία ευτυχώς δοκίμασα πρώτα στο δικό μου σπίτι και έτσι δεν την πρότεινα σε κάποιον πελάτη.
Η πρώτη σκέψη που έκανα όταν είδα αυτό το σπίτι: Εδώ έμενε η γιαγιά μου και ήταν το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο.
Καθημερινή συνήθεια: Να περπατάω από το σπίτι μου προς το γραφείο ή προς κάποια οικοδομή νωρίς το πρωί.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν ξυπνάω: Μακάρι να μπορούσα να κοιμηθώ λίγο ακόμα…
«Καθημερινή μου συνήθεια είναι να περπατάω από το σπίτι μου προς το γραφείο ή προς κάποια οικοδομή νωρίς το πρωί».
Το πιο χρήσιμο δωμάτιο στο σπίτι μου: Αυτό που περιέχει το πλυντήριο, το στεγνωτήριο, τον κάδο με τα άπλυτα, τα ράφια με τα καθαρά σεντόνια.
Καταλαβαίνει κάποιος ότι ζω εδώ από: Τα ετερόκλητα έργα τέχνης στους τοίχους και το πάντα εντελώς άδειο ψυγείο.
Από το να είμαι σπίτι, προτιμώ να: Κάνω άσκοπες βόλτες σε κάποια συννεφιασμένη πόλη της Βόρειας ή της Κεντρικής Ευρώπης.
Αγαπημένο έπιπλο: Μια μικρή γωνιακή μπλε ελεκτρίκ κονσόλα, δώρο της μητέρας μου.
Αντίκα: Μια art deco πολυθρόνα που είχε εντοπίσει σε κάποιο παλαιοπωλείο ο φίλος μου αντικέρ Σπύρος Κουγιανός, ο οποίος την επισκεύασε και μου τη χάρισε. Και μια βαλίτσα του παππού μου που έχω μπροστά στον καναπέ.
Το πιο δημιουργικό πράγμα που έκανα πρόσφατα: Μια μπρούντζινη κουπαστή στο εστιατόριο της Ράτκας.
Διακόσμηση: Ιδιοσυγκρασιακή, ποτέ ομοιόμορφη και πάντα διακριτική.
Αν δεν ζούσα εδώ: Θα ζούσα σε μια μικρή ισόγεια μονοκατοικία στο Παλαιό Ψυχικό.
Με φίλους στο σπίτι: Παίζουμε μπιρίμπα, μιλάμε επί παντός επιστητού, τρώμε ό,τι έχει μαγειρέψει ο φίλος μου ο Νικόλας.
Βόλτα στην Αθήνα: Αποφεύγω πια τις βόλτες στην Αθήνα, γιατί με θλίβει η εξέλιξη της πόλης μας. Καταστρέφεται το αρχιτεκτονικό της απόθεμα και η αστική της ταυτότητα.
Γειτονιά: Ο Κολωνός, τα Κάτω Πατήσια και κάποιες άλλες του κέντρου τις οποίες δεν έχει πλήξει ακόμα η έντονη ανοικοδόμηση, το μοτίβο της κυβερνητικής ανάπτυξης και η αδηφαγία της νέας γενιάς αρχιτεκτόνων και κατασκευαστών.
Κτίριο στην Αθήνα: Όλα τα κτίρια του Μεσοπολέμου που έπρεπε να είναι διατηρητέα.
Αρχιτεκτονική: Μεσοπολεμικός μοντερνισμός.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Να μεταφέρω το γραφείο μου από το Κολωνάκι στα Ιλίσια.
