Πέντε ώρες προτού ανακοινωθεί ο νικητής της «Χρυσής Μπάλας» του 2024, ο Βινίσιους Ζούνιορ έμαθε ότι δεν θα είναι αυτός. Παρά την καταπληκτική του σεζόν με τη Ρεάλ Μαδρίτης, το Όσκαρ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου σε ατομικό επίπεδο κατέληξε στον Ρόδρι της Μάντσεστερ Σίτι. Τρελάθηκε. Το περιβάλλον του, ο προπονητής του, οι συμπαίκτες του, ο σύλλογός του, όλοι τον είχαν διαβεβαιώσει ότι αυτός θα είναι ο πρώτος Βραζιλιάνος μετά τον Κακά το 2007 που θα έπαιρνε το βραβείο.
Η Ρεάλ, ως ένδειξη στήριξης, αποφάσισε να μην παρευρεθεί στο γκαλά, παρά τα υπόλοιπα βραβεία με τα οποία τιμήθηκε. Ο ίδιος, λίγη ώρα μετά τη βράβευση του Ρόδρι, έκανε μια ανάρτηση όλο νόημα: «Θα το κάνω επί δέκα φορές αν χρειαστεί. Εκείνοι δεν είναι έτοιμοι». Ένιωθε ότι όλοι ήταν εναντίον του.
Όπως στα παιδικά του χρόνια, μεγαλώνοντας σε μία από τις φτωχότερες φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο, το Σάο Γκονσάλο, παίζοντας μπάλα ξυπόλυτος στους δρόμους, κάνοντας όνειρα πως θα γίνει ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Ο «Βίνι» θεωρεί πως είναι ήδη.
Μόνος του και όλοι τους
Έκανε ντοκιμαντέρ σε γνωστή πλατφόρμα τις ρατσιστικές επιθέσεις που δέχτηκε κατά καιρούς στο «Μεστάγια», το γήπεδο της Βαλένθια. Έχει αντιπάλους, εχθρούς όπως τους βλέπει εκείνος, σε κάθε γήπεδο της ισπανικής επικράτειας.
Τον προκαλούν και αυτός απαντάει. Αδυνατεί να συγκρατηθεί. Το ίδιο συνέβη και πριν από λίγες ημέρες, όταν στο «Clasico» με την Μπαρτσελόνα και παρότι η ομάδα του νικούσε, ξέσπασε όταν ο προπονητής έδωσε εντολή να γίνει αλλαγή.
Νιώθει ότι ο Τσάμπι Αλόνσο δεν τον θέλει, δεν τον γουστάρει. Ο ίδιος έχει συμβόλαιο με την ομάδα της καρδιάς του, όπως τη χαρακτηρίζει, έως το 2027. Οι διαπραγματεύσεις για ανανέωση έχουν «παγώσει» και ο ίδιος έχει απορρίψει επανειλημμένως μυθικές προτάσεις από τη Σαουδική Αραβία, με συνολικές αποδοχές που αγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Θέλει να μείνει και να είναι ξανά το νούμερο ένα, το σημείο αναφοράς. Γιατί έτσι είναι η φύση του, γιατί έτσι έμαθε, απέναντι στις αναποδιές. Γιατί, εν τέλει, το χρωστάει στον πατέρα του, ο οποίος, όταν ο «Βίνι» ήταν δέκα ετών, μετακόμισε στο Σάο Πάουλο για να βγάζει αρκετά χρήματα, ώστε ο γιος του να μπορέσει να ακολουθήσει καριέρα ποδοσφαιριστή. Μόνο οι δικοί του άνθρωποι, άλλωστε, είναι στο πλευρό του. Όλοι οι άλλοι, απέναντί του.
