Στον αιματηρό Πόλεμο του Βιετνάμ, που κόστισε στους Αμερικανούς 58.000 νεκρούς και στον ντόπιο πληθυσμό υπερπολλαπλάσιες ψυχές, οι σκληροτράχηλοι Βιετκόνγκ επεφύλασσαν μια ιδιαίτερα βάρβαρη μορφή τιμωρίας για τους αιχμαλώτους τους: τους έκλειναν σε ξύλινα κουτιά 1 x 1 μ. και τους άφηναν, διψασμένους και νηστικούς, να ψήνονται στον ανελέητο ήλιο. Ύστερα από λίγα εικοσιτετράωρα αυτού του βασανιστηρίου, ο θάνατος ερχόταν απλώς ως λύτρωση.
Στην Ελλάδα του 2025, κάποιος βοσκός στη λατρεμένη Σύμη, με τις ωραίες παραλίες και το πεντανόστιμο γαριδάκι, εζήλωσε τη δόξα των Βιετκόνγκ. Ανθρώπους δεν βρήκε (Σεπτέμβρης μήνας, είχε περάσει και η τουριστική περίοδος), αλλά είχε τις κατσίκες του. Και επειδή, υποθέτω τώρα εγώ, ήταν αλανιάρες και βαριόταν να τις μαζεύει από δω κι από κει ή ίσως επειδή ενοχλούσαν –ποιος ξέρει ποιον· τους ανθρώπους στη μαρίνα, τα ξενοδοχεία, τους ψαράδες;– βρήκε την εξής λύση:
«Στις 15/9, στην περιοχή Πέδι της Σύμης έγινα μάρτυρας του ακόλουθου περιστατικού: Ένας βοσκός ήρθε με τη δύση του ήλιου στο χωράφι του και έκλεισε κατσίκες, την καθεμία μόνη της, σε μικρά ατομικά κλουβιά. Όλη την επόμενη ημέρα δεν εμφανίστηκε. Είχε 35 βαθμούς υπό σκιάν και τα κλουβιά ήταν στον ήλιο. Οι κατσίκες βέλαζαν. Μέχρι την επόμενη ημέρα που έφυγα (40 ώρες αργότερα) παρέμεναν στα κλουβιά. Σημειώνω ότι το περιστατικό σχολιαζόταν δυσμενώς από αρκετούς ξένους τουρίστες στην περιοχή, μερικοί από τους οποίους έβγαζαν και φωτογραφίες», λέει η επώνυμη καταγγελία.
Αγαπητέ δήμαρχε, κύριε Παπακαλοδούκα, εξ όσων γνωρίζουμε όλοι εδώ στο Κ9, αυτό αποτελεί ξεκάθαρη περίπτωση βασανισμού ζώων (θα συμπλήρωνα «αναίτιου», αλλά και ποιος δεν είναι;) από αυτές που καθίσταται αδύνατον να μείνουν κρυπτές υπό τον ήλιον, καθότι ίντερνετ, σόσιαλ, περίεργοι τουρίστες και τα τοιαύτα. Άσε που κανένας δεν ενδιαφέρθηκε και να την κρύψει.
Καταλαβαίνω ότι ορισμένοι άνθρωποι βλέπουν τα ζώα τους ως πράματα. Κι εγώ από χωριό είμαι. Περιμένω, όμως, από τους αιρετούς εκπροσώπους τους στην τοπική αυτοδιοίκηση, που νογάνε δυο πράγματα παραπάνω, να μη χρειάζονται έξωθεν καταγγελίες για να πράττουν τα δέοντα.
Η καταγγέλλουσα τράβηξε φωτογραφίες και βίντεο, τηλεφώνησε στο 10410, έστειλε γραπτή καταγγελία στην Ελληνική Αστυνομία περιλαμβάνοντας μέχρι και τις συντεταγμένες του χωραφιού. Έπειτα από ανάρτηση της συναδέλφου Τασούλας Επτακοίλη στα σόσιαλ, μαθαίνω ότι η Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ζώων Συντροφιάς έστειλε επείγουσα αναφορά στη Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Νοτίου Αιγαίου.
Και ναι, είναι παρήγορη η κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού – έστω κι αν τα κίνητρα είναι της κατηγορίας «μη μας κρεμάσουν στα μανταλάκια». Για μένα όμως το ζήτημα είναι άλλο: Γιατί ανεχόμαστε ακόμα στις κοινωνίες μας τέτοιες αχαρακτήριστες, κολάσιμες συμπεριφορές; Επειδή βρίσκονται 220 μίλια μακριά από την Αθήνα; Και τι κάνουν εκείνοι που επιλέξαμε να τις ελέγχουν;
Σημ.: Το παρόν κοινοποιήθηκε στον Δήμο Σύμης. Οποιαδήποτε ανταπόκριση θα φιλοξενηθεί στη στήλη.
