Στη φωτεινή της κουζίνα στο Νέο Ηράκλειο, με τη θέα της Πάρνηθας να στεφανώνει τον ορίζοντα, η Ηλιάνα Δημούτσου-Τεμπέλη τσαλακώνει λεπτά φύλλα κρούστας και τα ραντίζει με ελαιόλαδο μέσα στο ταψί. Το μείγμα της γέμισης με φέτα, ανθότυρο και μοσχοκάρυδο είναι δίπλα της σε ένα μεγάλο μπολ και το ρίχνει με ένα κουτάλι ανάμεσα στα τσαλακωμένα φύλλα. Η πατσαβουρόπιτα που φτιάχνει, μια πίτα πανεύκολη, απλή και καθημερινή, είναι μία από τις συνταγές που κληρονόμησε από την πεθερά της, την Ευσταθία Δημούτσου-Σαράντη, και τη φτιάχνει τακτικά για τα παιδιά και τα εγγόνια της. Είναι μόνο μία από τις δεκάδες συνταγές που έμαθε προφορικά από εκείνη τη χαρισματική γυναίκα.
Με τον σύζυγό της όμως, Ανδρέα Δημούτσο, φυλάσσουν ως κόρη οφθαλμού ένα μικρό, παμπάλαιο τετραδιάκι με σκληρό εξώφυλλο, γεμάτο χειρόγραφες συνταγές, που καθαρόγραφε για χρόνια η κυρία Ευσταθία. Τα τριμμένα φύλλα, κιτρινισμένα από τα χρόνια, λεπτά και εύθραυστα, διατηρούν τον λοξό, καλλιγραφικό χαρακτήρα, τους τίτλους κάθε συνταγής και τις στήλες με τα υλικά τους σε δράμια και οκάδες: φαγητά και γλυκά όπως γαλατόπιτες, ρεβανί, καρυδόπιτα και πλήθος ακόμη από γλυκά και φαγητά που συγκέντρωνε η κυρία Ευσταθία για δεκαετίες ολόκληρες. «Να μας βλέπει άραγε η γιαγιά Ευσταθία; Μας βλέπει σίγουρα», μονολογεί η Ηλιάνα καθώς ετοιμάζει την πίτα «και σκέφτεται πως οι συνταγές που τόσα χρόνια κατέγραφε, είναι ακόμα ζωντανές και διαιωνίζονται από γενιά σε γενιά». «Αυτή η φωτογράφιση είναι σαν ένα μνημόσυνο στη γιαγιά. Πού να το φανταζόταν!» συμπληρώνει.
Δείτε εδώ τις συνταγές της κυρίας Ευσταθίας
