Argentina: για Dry Martini στο νέο, μινιόν μπαρ της Αλεξάνδρας

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να πάω στο Argentina ήταν φουλ. Πήρε πολύ γρήγορα τον χαρακτηρισμό του «πολυσυζητημένου». Όμορφο, στυλάτο, ωραίο από κοντά, ωραίο και για τις φωτογραφίες και τα ποστ, γέμισε αμέσως. Δεν θέλει και πολύ βέβαια. Τα τρία παλιά μαγαζιά οι χώροι των οποίων συνενώθηκαν για να φτιαχτεί το μπαρ (ένα βουλκανιζατέρ, ένα κουρείο και ένα προποτζίδικο) πρέπει να ήταν από μια σταλιά το καθένα. Το καινούργιο μαγαζί είναι μινιόν και μακρόστενο, με 4-5 τραπέζια στο βάθος συν την μπάρα και όσους χωρούν τριγύρω. Τις πρώτες μέρες λειτουργίας του το πέτυχα ασφυκτικά γεμάτο, αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι, μέσα στο κρύο, κόσμος με μπουφάν είχε καταλάβει και όλα τα καθίσματα έξω, στην Παταγονία ας πούμε. Τη δεύτερη φορά που προσπάθησα, τα πράγματα ήταν πιο διαχειρίσιμα.

Καθισμένη στη μπάρα με το επικλινές –για ακουμπάς άνετα– τελείωμα, χάζεψα την ρετρο-ελιτίστικη αισθητική, τα vintage Altec ηχεία του ’70 (δεν ήξερα ότι ήταν vintage Altec ηχεία του ’70, το διάβασα στο μενού που ανέφερε, όπως στα γιαπωνέζικα listening bars, όλες τις λεπτομέρειες του ηχοσυστήματος), την αψεντιέρα σε στυλ αρτ ντεκό. Η τελευταία είναι αρκετά καλή αφορμή να ζητήσεις Dry Martini. Δεν είναι μόνο για φιγούρα. Από τα βρυσάκια της βγαίνει το βερμούτ μέσα στο οποίο κολυμπάνε μπόλικες πράσινες ελιές. Νεράκι έφυγαν οι πρώτες γουλιές από το γερό, κρυστάλλινο Martini. Άκουσα στο μεταξύ τους διπλανούς μου να συζητάνε γιατί το Argentina είναι πολυσυζητημένο και πως η γειτονιά του Γκύζη έχει πια πολύ κόσμο που έχει μετακομίσει τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν έχει καθόλου μαγαζιά. Με δυσκόλεψε λιγάκι το γεγονός ότι παράλληλα, για να σερβιριστούν τα εξωτερικά τραπέζια, ανοιγόκλειναν οι συρόμενες πόρτες κατά μήκος του μπαρ μπάζοντας κρύο. Επίσης, δεν είμαι σίγουρη ότι το συγκεκριμένο high end ηχοσύστημα λειτουργεί ιδανικά στον συγκεκριμένο χώρο.

Κατά τα άλλα, η μπάρα προσανατολίζεται στα κλασικά, με προσεγμένη κάβα και τεχνική. Ο κατάλογος είναι χωρισμένος σε Sours, Highballs, Coladas και άλλες κατηγορίες με βάση τον τύπο του κοκτέιλ ή τα γευστικά του χαρακτηριστικά –σαν το umami Bloody Mary. Ανάμεσά τους υπάρχουν και λιγότερο γνωστά, ιστορικά κοκτέιλ, όπως το Βrandy crusta με ζαχαρένια κρούστα στο χείλος του ποτηριού και φλούδα πορτοκαλιού σφιχτά τυλιγμένη γύρω από τον πάγο. Για όποιον πάλι πεινάσει, έχουν μπόλικα ωραία σνακ, από τσιπς με τρούφα, ντραπαρισμένα με προσούτο, μέχρι συμπαθέστατο μπέργκερ ή πίτσα με ντοματίνι κονφί και μπουράτα.

Παρόλο που το Argentina φαίνεται πως κοιτάζει προς τα κλασικά, καθαρόαιμα μπαρ για έμπνευση, είναι ανοιχτό καθημερινά από νωρίς με κάποιες επιλογές πρωινού (αυγά, σάντουιτς, κέικ) και καφέ αφού στην ομάδα, που αποτελείται από τους bartenders Γιάννη Σαμαρά και Γιάννη Αλεξόπουλο και τη γνωστή από τον χώρο της μόδας Αλεξάνδρα Αναγνώστου, συμμετέχει και ο ένας από τους κορυφαίους Έλληνες baristas, o Στέφανος Δωματιώτης.

Argentina The Social Club