Στο λιμάνι του Πειραιά, λίγα μέτρα από τα κρουαζιερόπλοια και τα γραφεία των ναυτιλιακών, ο Δημήτρης Λίεμ έχει χτίσει ένα pop asian «kitsch» σύμπαν, που δεν μοιάζει με τίποτα γύρω του. Ελληνοϊνδονήσιος, μεγαλωμένος εδώ, με εμπειρία στην κουζίνα του Matsuhisa και πολλά ταξίδια στην Ευρώπη, πήρε ό,τι τον επηρέασε –mainstream ασιατικό, πιο ψαγμένο fine dining, τεχνικές Nobu– και το έκανε δικό του. Η κουζίνα του Kitschen είναι γήινη, χαρούμενη, παιχνιδιάρικη και συνειδητά νόστιμη. Τέσσερα χρόνια μετά, το μαγαζί γεμίζει σχεδόν κάθε μέρα.
 |
 |
Το Kitschen γεννήθηκε στην καραντίνα. «Δεν δουλεύαμε και βρήκαμε τον χρόνο να το οργανώσουμε σωστά», λέει ο Σπύρος Μινέτος, bartender και συνιδιοκτήτης. Οι δυο τους είναι παντρεμένοι με δύο αδελφές και η σύζυγος του Σπύρου έχει επιμεληθεί το ντιζάιν – ένα «χτυπητό» ποπ σκηνικό που περιγράφει ακριβώς τον χαρακτήρα τους. «Θέλουμε το μαγαζί να είναι φαν. Να έρθει κάποιος, να φάει καλά, να πιει, να ακούσει μουσική και να θέλει να ξανάρθει», προσθέτει ο Δημήτρης.
 |
 |
Η κουζίνα στηρίζεται σε μικρά πιάτα για τη μέση. Η ιδέα είναι ξεκάθαρη: ασιατικά μπλεγμένα με ελληνικά στοιχεία με τρόπο που βγάζει νόημα. Ο Λίεμ χρησιμοποιεί ιαπωνικές και ταϊλανδέζικες τεχνικές, δικές τους σάλτσες και πίκλες, και προμηθεύεται ψάρια από έναν συγκεκριμένο ψαρά λίγα μέτρα πιο πέρα. «Μου αρέσουν οι γεύσεις που είναι mainstream, αλλά σωστά εκτελεσμένες. Οι τεχνικές της Ιαπωνίας με έχουν επηρεάσει πολύ: καθαρότητα, οικονομία στα υλικά και ισορροπία στις γεύσεις».
 |
 |
Τα best sellers έχουν φανατικό κοινό. Το ταρτάρ καβουριού με πικάντικη μαγιονέζα και yuzu είναι ίσως η πιο επιτυχημένη μπουκιά του μαγαζιού – γλύκα, ξινάδα, κάψιμο, όλα κουμπώνουν μεταξύ τους και εξαφανίζονται από το πιάτο σε δευτερόλεπτα. Το κουνουπίδι τεμπούρα με μαγιονέζα σκόρδου είναι βαθύ και γήινο. Το crispy rice με τόνο ταρτάρ, σκόρδο, τσίλι, σησαμέλαιο και σόγια παίζει με το κρύο-ζεστό, το τραγανό-ζουμερό και τη μυρωδιά από το σουσάμι που «σε εκτοξεύει στην Ασία», όπως λέει ο ίδιος. Τα dumplings τους γεμίζονται με μαγειρεμένο μοσχάρι (υπάρχει και η εκδοχή με γαρίδα, χοιρινό ή παντζάρι), μετά ατμίζονται για λίγα λεπτά και σερβίρονται με ponzu (ιαπωνικό ντρέσινγκ με σόγια και εσπεριδοειδή. Υπάρχουν και πιο ιδιαίτερες τεμπούρες: μανιτάρια ενόκι με μελιτζάνα και seven spices (ιαπωνικό μείγμα μπαχαρικών). Το χοιρινό με πικάντικο κορεάτικο miso και jasmine rice είναι το comfort πιάτο που άνετα μοιράζεται μια παρέα. Έχουν και εποχικά πιάτα ημέρας που λειτουργούν ως διέξοδος για τη δημιουργικότητα της κουζίνας.
Ο Σπύρος έχει χτίσει μια λίστα κοκτέιλ που συνομιλεί με το φαγητό: Black and Stormy με blend από ρούμια, πέντε μπαχαρικά και ginger-μπανάνα· μαργαρίτα με yuzu και μάνγκο (και spicy εκδοχή). Κατά καιρούς πειραματίζονται, ανάλογα με το τι παίζει στην κουζίνα. Τέσσερα χρόνια μετά, το Kitschen έχει αποκτήσει χαρακτήρα και κοινό. «Όταν κλείνεις τα τέσσερα-πέντε χρόνια, νιώθεις ότι κέρδισες το στοίχημα», λένε. Δεν σκέφτονται δεύτερο ίδιο μαγαζί –«το Kitschen δεν σηκώνει αδελφάκι»–, αλλά έχουν στο μυαλό τους κάτι εντελώς διαφορετικό.
Πηγή: Γαστρονόμος
