Ιστορία

Η αντιπολίτευση διέρρευσε την πληροφορία ότι η εξέγερση θα ξεσπούσε στις 14 Μαρτίου, όμως, αυτή τελικά εκδηλώθηκε τέσσερις ημέρες νωρίτερα. Σύντομα η κρίση μετατέθηκε στο πεδίο της διπλωματίας, όπως είχε εκτιμήσει ο Βενιζέλος.

Αγγέλλεται εξ Αγκύρας ότι εις τας ενώπιον της εθνοσυνελεύσεως προγραμματικάς δηλώσεις του ο πρωθυπουργός Ισμέτ Ινονού αναφερόμενος εις την εξωτερικήν πολιτικήν της κυβερνήσεως εδήλωσεν

Στις αρχές του 1941, οι Ιταλοί άρχισαν να σχεδιάζουν τη νέα μεγάλη επίθεσή τους εναντίον των ελληνικών δυνάμεων στην Αλβανία, απώτερος σκοπός της οποίας ήταν η κατάρρευση της άμυνας των Ελλήνων.

Καίτοι ανηγγέλθη διά των εφημερίδων ότι θα κατέφθανον τα πολεμικά των φίλων δυνάμεων διά να μη ανησυχήση ο κόσμος εκ της ανταλλαγής των χαιρετιστηρίων κανονιοβολισμών, εν τούτοις όταν έφθασε το ντρέντνωτ «Ρόαγιαλ Σόβερεϊν» και ήρχισαν οι κανονιοβολισμοί, αρκετός κόσμος εις το Φάληρον και τον Πειραιά ανησύχησε.

Η απαγωγή μίας 10χρονης το 1858 πυροδότησε τον φόβο των λευκών αποίκων για τους «άγριους» Ινδιάνους και καλλιέργησε το μίσος απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς.

Ο βασιλεύς του Σιάμ, Πραγιαντιπόκ, παρητήθη οριστικώς των επί του θρόνου δικαιωμάτων του.

Η ανακατάληψη της πόλης παρείχε σημαντική τόνωση του ηθικού των δυνάμεων της Νότιας Κορέας, οι οποίες είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες και είχαν αρκετές αποτυχίες στα πρώτα στάδια του πολέμου.

«Κάποιοι δαιμόνοι τον είχαν στείλει. Έγινε αχείλι κόσμου που επόνει. (Ήρωες χρόνοι!) Και πώς εμίλει, με το φιτίλι, με το τρομπόνι! Το πέρασμά του, μήνυμα κρύο, μαύρου θανάτου. Κι είχε το θείο χέρι που φλόγα κράταε κι ευλόγα». Κ. Γ. Καρυωτάκης, «Κανάρης» (Ελεγεία και Σάτιρες, Ηρωική Τριλογία)

Υπό του υπουργού της Δικαιοσύνης κ. Ταλιαδούρου κατηρτίσθη και υπεγράφη χθες την εσπέραν υπό του υπουργικού συμβουλίου αναγκαστικός νόμος «περί κατασχέσεως περιουσιών» των στασιαστών της 1ης Μαρτίου 1935 και των συγγενών αυτών και τρόπου αποζημιώσεως των ζημιωθέντων κατά το στασιαστικόν τούτο κίνημα.

Το σερβικό ζήτημα συζητήθηκε στις εργασίες του Συνεδρίου του Βερολίνου, τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1878.

«Η μικρή μου μάγισσα είναι υπερβολικά χαριτωμένη και θα αρέσει ασφαλώς αφάνταστα. Έχει τόση απλότητα, αφέλεια, αλλά και κάτι κατεργάρικο. Είναι όλο φυσική χάρη, νοημοσύνη, ζωηράδα και πραγματικά πολύ όμορφη, έχει μια εντελώς ποιητική ομορφιά, αποτελεί τιμή για τις Ελληνίδες…». (Αμαλία σε επιστολή προς τον πατέρα της, 27 Απριλίου 1840)