«Το όνομα Ιστορία ενέφαινε κατά αρχάς την περί τινος πράγματος ή συμβάντος ληφθείσαν είδησιν· έπειτα δε, κατά επέκτασιν της εννοίας, την αφήγησιν των ιστορηθέντων (δηλαδή γνωσθέντων ή εξακριβωθέντων) ή και οραθέντων πραγμάτων, και ούτως έλαβε βαθμηδόν το όνομα την κοινώς επικρατήσασαν αυτού σημασίαν. Αντί τούτου, ως ξένου, χρώνται οι Ρωμαίοι, οσάκις αν καθαρεύωσι περί την λέξιν, τω cognitio rerum, και αντί του μελετάν την Ιστορίαν, τω cognoscere res». Κ. Δ. Σχινάς, Ιστορία των Αρχαίων Εθνών, Αθήνα 1845