Μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια τον Σεπτέμβριο/Οκτώβριο του 1831, η χώρα εισήλθε σε περίοδο εσωτερικών ταραχών και ακυβερνησίας, κατά την οποία διάφορες φατρίες συγκρούονταν μεταξύ τους για την προώθηση των συμφερόντων τους. Κατά συνέπεια και με βάση τα δεδομένα της εποχής, εμφανιζόταν ως επιτακτική η άμεση επιλογή ενός ηγεμόνα, η παρουσία του οποίου στην Ελλάδα θα καθησύχαζε τα τεταμένα πνεύματα.
Για αρκετούς μήνες, οι εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων εξέτασαν διάφορους πρίγκιπες των ευρωπαϊκών οίκων για το αξίωμα του μονάρχη της Ελλάδας. Οι περισσότεροι, όμως, δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που είχαν θέσει, φέρνοντας στο προσκήνιο το ενδεχόμενο επιλογής του δευτερότοκου γιου του βασιλέα της Βαυαρίας Λουδοβίκου, πρίγκιπα Οθωνα.
Μετά την παραίτηση του Λεοπόλδου από τον ελληνικό θρόνο τον Μάιο του 1830, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του στις Μεγάλες Δυνάμεις για την εκλογή του Oθωνα στο αξίωμα. Το γεγονός ότι ήταν μόλις 15 ετών, απέτρεψε τις Δυνάμεις από το να τον επιλέξουν. Δύο χρόνια αργότερα, όμως, η ηλικία του νεαρού πρίγκιπα δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην εκλογή του. Στις 1/13 Φεβρουαρίου 1832 η Διάσκεψη των Δυνάμεων πρότεινε στον Λουδοβίκο να αναλάβει ο νεαρός Όθωνας το στέμμα της Ελλάδας, το οποίο εκείνος αποδέχθηκε εκ μέρους του.
Στις 25 Απριλίου/7 Μαΐου 1832 υπογράφτηκε στο Λονδίνο συνθήκη μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Βαυαρίας, η οποία αναγνώριζε για ακόμα μια φορά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, την εκλογή του Όθωνα στον ελληνικό θρόνο και επιβεβαίωνε την εγγύηση των τριών Προστάτιδων Δυνάμεων. Το γεγονός ότι ο Όθωνας ήταν ανήλικος δεν επηρέασε τις Δυνάμεις στη λήψη της απόφασής τους. Σύμφωνα με τα άρθρα 9-10 της συνθήκης, ο Λουδοβίκος εξουσιοδοτούνταν να ορίσει μια τριμελή αντιβασιλεία, η οποία θα ασκούσε την εξουσία έως ότου ενηλικιωθεί ο Oθωνας στις 20 Μαΐου/1 Ιουνίου 1835.
Ο νεαρός Βαυαρός πρίγκιπας δέχθηκε με ενθουσιασμό την είδηση της εκλογής του στον θρόνο της Ελλάδας. Eπειτα από εντολή του Λουδοβίκου, ξεκίνησε εντατικά μαθήματα νέων ελληνικών και διοίκησης ενός κράτους. Όταν κανονίστηκαν και οι τελευταίες λεπτομέρειες, στις 24 Νοεμβρίου/6 Δεκεμβρίου 1832, ο νεαρός βασιλέας ξεκίνησε το ταξίδι του για την Ελλάδα.
Στις 18/30 Ιανουαρίου 1833 η αγγλική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη» εισέπλευσε στο λιμάνι του Ναυπλίου μεταφέροντας τον Όθωνα, τους τρεις αντιβασιλείς και τα μέλη της βασιλικής συνοδείας. Την αγγλική φρεγάτα συνόδευαν 24 πολεμικά και 48 μεταγωγικά πλοία, στα οποία επέβαιναν 3.500 Βαυαροί στρατιώτες. Ωστόσο, ο νεαρός βασιλιάς δεν αποβιβάστηκε αμέσως. Κρίθηκε σκόπιμο η αποβίβασή του να αναβληθεί για λίγες ημέρες, προκειμένου να δοθεί περισσότερος χρόνος για την προετοιμασία του γεγονότος, το οποίο επρόκειτο να συμβολίζει την «εθνική αναγέννηση» των Ελλήνων.
Στις 25 Ιανουαρίου/6 Φεβρουαρίου ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας πάτησε το πόδι του σε ελληνική γη, προκαλώντας τον ενθουσιασμό του συγκεντρωμένου πλήθους. «Σήμερα ξαναγεννιέται η πατρίδα κι’ αναστένεται, οπού ήταν τόσον καιρό χαμένη και σβυσμένη. Σήμερα αναστένονται οι αγωνισταί, πολιτικοί, θρησκευτικοί και στρατιωτικοί, ότι ήρθε ο Βασιλέας μας, οπού αποχτήσαμεν με την δύναμη του Θεού», έγραψε ο Ιωάννης Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του, αποτυπώνοντας με γλαφυρό τρόπο το κοινό αίσθημα των Ελλήνων, οι οποίοι εναπόθεταν πλέον τις ελπίδες τους για τη βελτίωση της τραγικής κατάστασης στην οποία βρίσκονταν στον ανήλικο και άπειρο στη διακυβέρνηση ενός κράτους Όθωνα.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
