Την 22 Δεκεμβρίου αι ευρωπαϊκαί εφημερίδες εδημοσίευσαν επί τέλους επίσημον ανακοίνωσιν εκ Μόσχας, βεβαιούσαν την σύλληψιν του Ζηνόβιεφ, του Καμένεφ και 13 άλλων μελών του κομμουνιστικού κόμματος. Ολοι κατηγορούνται ως συνένοχοι εις τον φόνον του Κύρωφ. Η ανακοίνωσις τονίζει ότι ο φάκελλος των ανακρίσεων εστάλη εις την στρατιωτικήν επιτροπήν του ανωτάτου δικαστηρίου, εις το οποίον παρεπέμφθησαν οι συλληφθέντες. Ως προκύπτει εκ των γενομένων ανακρίσεων, συνεχίζει η ανακοίνωσις, η δολοφονία προπαρεσκευάσθη υπό παρανόμου οργανώσεως, ανηκούσης εις τους κύκλους των Ζηνόβιεφ και Τρότσκυ. Η οργάνωσις αύτη απέβλεπεν εις το ν’ αποκεφαλίση το κόμμα από τους αρχηγούς του και το αναγκάση να τραπή προς τας ιδέας των Ζηνόβιεφ, Τρότσκυ και Καμένεφ.
Αγών
[…] Δεν αμφισβητείται ότι ο Χίτλερ την στιγμήν ταύτην εξακολουθεί να είνε ο κύριος της καταστάσεως, αλλά, ταυτοχρόνως, δεν είνε δυνατόν να αγνοηθή ότι μεταξύ των διαφόρων στοιχείων της Γερμανίας διεξάγεται σκληρότατος αγών επικρατήσεως. […] Κατά τας πληροφορίας τας οποίας συνεκέντρωσαν οι εν Βερολίνω ξένοι ανταποκριταί η νέα δυσάρεστος τροπή της καταστάσεως οφείλεται εις διαφωνίαν του Φύρερ και του υπουργού των Στρατιωτικών [Βέρνερ φον Μπλόμπεργκ] ως προς την τηρητέαν πολιτικήν εις το ζήτημα του Σάαρ.
