Χάπι ή ένεση κατά της παχυσαρκίας; – O καθηγητής Αλέξανδρος Κόκκινος εξηγεί

Χάπι ή ένεση κατά της παχυσαρκίας; – O καθηγητής Αλέξανδρος Κόκκινος εξηγεί

Τι αλλάζει με τα νέα φάρμακα, ποιοι ασθενείς ωφελούνται και γιατί η θεραπεία είναι μακροχρόνια. Ο Αλέξανδρος Κόκκινος, καθηγητής Παθολογίας – μεταβολικών νοσημάτων στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, μιλά στην «Κ» με αφορμή την έγκριση του πρώτου χαπιού απώλειας βάρους από τον FDA

3' 17" χρόνος ανάγνωσης
Φόρτωση Text-to-Speech...

Μια νέα θεραπεία για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA). Πρόκειται για το πρώτο χάπι για απώλεια βάρους που παίρνει πράσινο φως από την αμερικανική ρυθμιστική αρχή, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας.

Ποια είναι η διαφορά στην αποτελεσματικότητα και την τιμή των νέων τύπων φαρμάκων συγκριτικά με τα ενέσιμα σκευάσματα και ποιες άλλες κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη; Ο Αλέξανδρος Κόκκινος, καθηγητής Παθολογίας – μεταβολικών νοσημάτων στην Α΄ Προπαιδευτική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί στην «Κ» τα νέα δεδομένα που φέρνει η έγκριση του FDA. 

Από την ένεση στο χάπι

Οπως σημειώνει ο κ. Κόκκινος, η σεμαγλουτίδη μέχρι σήμερα χορηγείτο ενέσιμα, καθώς, αν λαμβανόταν από το στόμα, θα διασπάτο στο στομάχι. «Η νέα, από του στόματος, μορφή έχει ειδική φαρμακοτεχνική μορφή, που την προφυλάσσει από τη διάσπαση στο στομάχι και επιτρέπει να φτάσει στο έντερο για να απορροφηθεί», αναφέρει.

Σύμφωνα με τη μελέτη που οδήγησε στην έγκρισή της από τον FDA, η ποσότητα της δραστικής ουσίας στο χάπι είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την ενέσιμη μορφή. Παρ’ όλα αυτά, η αποτελεσματικότητα παραμένει «σχεδόν παρόμοια, αν και ελαφρώς χαμηλότερη από την ενέσιμη σεμαγλουτίδη».

Κόστος και κανόνες λήψης 

Σύμφωνα με τον καθηγητή, το κόστος του σκευάσματος σε χάπι θα ανέρχεται στις ΗΠΑ περίπου στα 145 δολάρια τον μήνα για τη χαμηλότερη δόση, γεγονός που πιθανότατα θα την καταστήσει φθηνότερη επιλογή σε σχέση με τις ενέσιμες θεραπείες. «Το βασικό όφελος είναι για άτομα που δεν θέλουν ή δυσκολεύονται να κάνουν ενέσεις. Ενδεχομένως, λόγω της ελαφρώς χαμηλότερης αποτελεσματικότητας, να χρησιμοποιηθεί και στη φάση συντήρησης του χαμένου βάρους», τονίζει.

Υπάρχουν, ωστόσο, συγκεκριμένοι κανόνες λήψης. Το χάπι πρέπει να λαμβάνεται σε συγκεκριμένη ώρα καθημερινά και με διαφορά κάποιων ωρών από την πρόσληψη τροφής, ώστε να απορροφηθεί σωστά. Αντίθετα, το ενέσιμο φάρμακο χορηγείται μία φορά την εβδομάδα, οποιαδήποτε ώρα, την ίδια ημέρα.

Τα φάρμακα που κυκλοφορούν σήμερα στην Ελλάδα

Οπως εξηγεί ο κ. Κόκκινος, στη χώρα μας είναι διαθέσιμες τέσσερις φαρμακευτικές επιλογές κατά της παχυσαρκίας:

– Η σεμαγλουτίδη (ενέσιμη) έως 2,4 mg.

– Η τιρζεπατίδη, διπλός αγωνιστής GLP-1 και GIP με μέση συνολική απώλεια βάρους 22%-25%.

– Η λιραγλουτίδη, ημερήσιος ενέσιμος αγωνιστής GLP-1, με απώλεια βάρους κατά μέσο όρο 10%-12%. Είναι το μοναδικό φάρμακο που αποζημιώνεται, υπό αυστηρές προϋποθέσεις (BMI >40 και σοβαρά συνοδά νοσήματα).

– Και το μοναδικό χάπι στην Ελλάδα που είναι ο συνδυασμός ναλτρεξόνης–βουπροπιόνης, με μέση απώλεια 8%-10%.

«Αν συνδυάσουμε έναν παράγοντα που μειώνει την πρόσληψη τροφής με έναν που προστατεύει τον μυϊκό ιστό, τότε μιλάμε για διπλό όφελος. Τέτοιες θεραπείες μπορεί να υπάρχουν στην αγορά σε μερικά χρόνια».

«Η επιλογή του φαρμάκου εξαρτάται από τον στόχο απώλειας βάρους και το γενικότερο προφίλ της υγείας του πολίτη», σημειώνει ο καθηγητής.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι η παχυσαρκία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «χρόνια, υποτροπιάζουσα και εξελικτική νόσος» και γι’ αυτό είναι λάθος η διακοπή λήψης θεραπείας αμέσως μετά την απώλεια βάρους. «Είναι πολύ πιθανό πάρουμε πίσω όλα τα κιλά που χάσαμε. Πολλοί ασθενείς θα χρειαστούν φάρμακα εφ’ όρου ζωής ή τουλάχιστον μία δόση συντήρησης», σημειώνει.

Το μέλλον των θεραπειών

Στην Ελλάδα σήμερα, περίπου 32% του πληθυσμού πάσχει από παχυσαρκία και το 38% απο υπερβαρότητα. Με δεκάδες κλινικές έρευνες να «τρέχουν», στον ορίζοντα διαφαίνονται ακόμη πιο ισχυρές θεραπείες. Σε τελικές φάσεις κλινικών δοκιμών βρίσκεται η ρετατρουτίδη, τριπλός αγωνιστής (GLP-1, GIP και γλυκαγόνης), που φαίνεται να έχει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μέχρι σήμερα.

Παράλληλα, ερευνητές δουλεύουν πάνω σε φάρμακα που διατηρούν τον σκελετικό μυϊκό ιστό. «Οι μύες είναι το πιο ενεργοβόρο κομμάτι του σώματος. Αν συνδυάσουμε έναν παράγοντα που μειώνει την πρόσληψη τροφής με έναν που προστατεύει τον μυϊκό ιστό, τότε μιλάμε για διπλό όφελος. Τέτοιες θεραπείες μπορεί να υπάρχουν στην αγορά σε μερικά χρόνια», καταλήγει ο κ. Κόκκινος.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT