Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 29 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Διάδοχος
Εορτολόγιο: Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, Οσία Μαρία η Αιγυπτία, Διάδοχος Επίσκοπος Φωτικής και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία
Οσία Μαρία η Αιγυπτία
Kορυφαίο πρότυπο μετανοίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία, γι’ αυτό και η μνήμη της τη συγκεκριμένη Κυριακή κάθε Μ. Τεσσαρακοστής. Γεννήθηκε στην Αίγυπτο στα τέλη του 5ου και τις αρχές του 6ου αι. και σε ηλικία 12 ετών εγκατέλειψε την πόλη της για την Αλεξάνδρεια. Εκεί έζησε για 17 χρόνια μια ζωή ακραίας ασωτίας και πορνείας, όχι τόσο για το κέρδος όσο από αχαλίνωτο πάθος. Από περιέργεια, ακολούθησε ένα καράβι προσκυνητών για τα Ιεροσόλυμα, προσφέροντας μάλιστα τον εαυτό της ως αντίτιμο για τον ναύλο. Στην ιερή πόλη, την ημέρα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, επιχείρησε να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως, αλλά μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές της. Συγκλονισμένη τότε, προσευχήθηκε μπροστά σε μια εικόνα της Παναγίας υποσχόμενη να αλλάξει ζωή. Αφού κατάφερε να εισέλθει και να προσκυνήσει, άκουσε μια φωνή να της λέει: «Αν περάσεις τον Ιορδάνη, θα βρεις ανάπαυση». Πέρασε τον ποταμό και αποσύρθηκε στην έρημο, όπου έζησε 47 χρόνια σε απόλυτη απομόνωση, προσευχή και αυστηρότατη άσκηση. Πάλεψε σκληρά με τις αναμνήσεις των παλιών της παθών, τρώγοντας ελάχιστα μόνο χόρτα και, με τα χρόνια και την ταπείνωσή της, η χάρη του Θεού τη μεταμόρφωσε σε «επίγειο άγγελο».
Εναν χρόνο πριν από την κοίμησή της, τη συνάντησε ο ευλαβής μοναχός Ζωσιμάς, ο οποίος είχε αποσυρθεί στην έρημο για να την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής. Η οσία ήταν πλέον τελείως αποστεωμένη από την άσκηση και σχεδόν δεν μπορούσε να καταλάβει κάποιος ότι ήταν ανθρώπινο πλάσμα. Επειδή δε ήταν γυμνή, ζήτησε από τον Ζωσιμά να της πετάξει τον μανδύα του, για να καλυφθεί, και κατόπιν του διηγήθηκε την ιστορία της, εξομολογήθηκε και του ζήτησε να την κοινωνήσει. Ο Ζωσιμάς επέστρεψε τη Μεγάλη Πέμπτη της επόμενης χρονιάς και της μετέδωσε τα Αχραντα Μυστήρια, όταν δε επέστρεψε ξανά τον επόμενο χρόνο, τη βρήκε νεκρή, με ένα σημείωμα που έγραφε: «Αββά Ζωσιμά, θάψε εδώ το σώμα της ταπεινής Μαρίας».
Οσία Μαρία η Αιγυπτία. Χειροποίητη δημιουργία, σε φυσικό ξύλο με παραδοσιακή προετοιμασία, φιλοτεχνημένο με χρώματα αγιογραφίας.
Τον βίο της συνέγραψε ο Αγ. Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων (634-638). Η μνήμη της εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία δύο φορές το έτος, ως ακίνητη εορτή την 1η Απριλίου και ως κινητή, στον Πασχάλιο κύκλο, την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών. Υπάρχουν αρκετοί ναοί και παρεκκλήσια αφιερωμένοι στην οσία, όπως: Ο πρώην ναός του Πορτούνου (Santa Maria Egiziaca) στη Ρώμη, δύο ναοί στη Νάπολη της Ιταλίας (Santa Maria Egiziaca a Forcella και Santa Maria Egiziaca a Pizzofalcone) και το παρεκκλήσιο δίπλα στον Ναό του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ, σε ανάμνηση του τόπου της μεταστροφής της. Στην Ελλάδα υπάρχει ο μικρός ναός στον έρημο οικισμό της Σαμαριάς, μέσα στο ομώνυμο φαράγγι της δυτικής Κρήτης. Ο οικισμός και από αυτόν το φαράγγι πήραν το όνομά τους από παραφθορά του ονόματός της (στα ενετικά Santa Maria και από εκεί Sa-Maria, Σαμαριά).
Διάδοχος Επίσκοπος Φωτικής
Ενας από τους σπουδαιότερους νηπτικούς Πατέρες του 5ου αι. (περ. 400-480) και ηγετική μορφή της ορθόδοξης πνευματικότητας, διετέλεσε Επίσκοπος Φωτικής, μιας τότε σημαντικής πόλης της Ηπείρου κοντά στη σημερινή Παραμυθιά. Συμμετείχε ενεργά στις θεολογικές συζητήσεις της εποχής του και ήταν σφοδρός πολέμιος του Μονοφυσιτισμού και των Μεσσαλιανών (που υποστήριζαν ότι η προσευχή αρκεί για τη σωτηρία χωρίς τη συμμετοχή στα μυστήρια). Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, γύρω στο 467-474 ο Διάδοχος, κατά τη διάρκεια επιδρομής Βανδάλων στην Ηπειρο, αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αφρική (Καρχηδόνα), όπου πιθανότατα και πέθανε.
Το πλέον διάσημο έργο του είναι τα «Εκατό Γνωστικά Κεφάλαια», το οποίο περιλαμβάνεται στην Φιλοκαλία και όπου γίνεται λόγος για τη γνώση του Θεού ως υπαρξιακή και όχι ως εγκεφαλική ή στοχαστική κατάσταση. Στο προοίμιο του βιβλίου του εκθέτει τους δέκα όρους της πνευματικής ζωής και οι οποίοι είναι η πίστη, η ελπίδα, η υπομονή, η αφιλαργυρία, η επίγνωση των αμαρτημάτων, η ταπεινοφροσύνη, η αοργησία, η αγνεία, η αγάπη, και τελευταίος, η τέλεια αλλοίωση, η μεταμόρφωση δηλαδή του ανθρώπου, ως απαλλαγή από τις μεταπτωτικές συνέπειες, και η πλήρωσή του από την ενέργεια του Αγ. Πνεύματος.
Δίδαξε ότι η Θεία Χάρη ενοικεί στα βάθη της καρδιάς από τη στιγμή του βαπτίσματος και ότι ο χριστιανός οφείλει να την ενεργοποιήσει μέσω της νήψης, της πνευματικής δηλ. εγρήγορσης, και της αδιάλειπτης προσευχής. Θεωρείται ένας από τους πρώτους Πατέρες που καθόρισαν τη μέθοδο της μονολόγιστης ευχής («Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με»), τονίζοντας ότι η μνήμη του ονόματος του Ιησού καθαρίζει τον νου από τους εμπαθείς λογισμούς και ανέλυσε με ακρίβεια τη διαφορά μεταξύ των θείων οραμάτων και των δαιμονικών πλανών. Τον ονόμασαν «δάσκαλο των δασκάλων» του μοναχισμού, καθώς επηρέασε βαθύτατα μεταγενέστερους αγίους, όπως τον Αγ. Μάξιμο τον Ομολογητή και τον Αγ. Γρηγόριο τον Παλαμά.
Τιμάται επίσης η μνήμη: Μάρκου επισκόπου Αρεθουσίων, ιερομάρτυρος Κυρίλλου διακόνου εν Φοινίκη μαρτυρήσαντος και ετέρων πολλών μαρτύρων, μαρτύρων Ιωνά, Βαραχησίου, Αβίβου, Ζανιθά, Ηλία, Λαζάρου, Μάρη, Μαρουθά, Ναρσή, Σάββα και Σιμιάθου, Ευσταθίου επισκόπου Κίου της Βιθυνίας, οσίου Ησυχίου του Σιναΐτου, οσίων Μάρκου, Ιωνά και Βάσσου των εν τη Λαύρα του Πσκωφ, Εφραίμ αρχιεπισκόπου Ροστώβ της Ρωσίας.
