Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 28 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Ηρωδίων
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Διονύσιος Λαρίσης ο Ελεήμων, Οσιομάρτυς Ευστράτιος ο Νηστευτής και Ησύχιος ο Ιεροσολυμίτης
Διονύσιος Λαρίσης ο Ελεήμων
Εζησε στα τέλη του 15ου αι. και υπήρξε σπουδαία πνευματική μορφή της Θεσσαλίας. Παρόλο που δεν διασώζονται εκτενή αγιολογικά κείμενα ή πλήρης βιογραφία του, η μνήμη του παραμένει ζωντανή μέσω της τοπικής παράδοσης και της εικονογραφίας. Με βάση την ιστορική σειρά των Αρχιεπισκόπων Λαρίσης, η θητεία του τοποθετείται μεταξύ των ετών 1489/1490 και 1499. Περί το έτος 1499 φαίνεται ότι παραιτήθηκε από τον αρχιερατικό θρόνο για να ακολουθήσει τον μοναχισμό βίο, θεωρείται μάλιστα ο κτήτορας της Μονής του Αγίου Νικολάου Αναπαυσά στα Μετέωρα, την οποία ανήγειρε ή ανακαίνισε μετά την παραίτησή του. Η επωνυμία «Ελεήμων» τού αποδόθηκε λόγω της εξαιρετικής φιλανθρωπικής του δράσης, διότι διακρίθηκε για την απεριόριστη αγάπη του προς τους πτωχούς και τους κοινωνικά αδύναμους, προσφέροντας παρηγοριά και υλική στήριξη σε όσους υπέφεραν κατά τη δύσκολη περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η παλαιότερη απεικόνισή του βρίσκεται σε τοιχογραφία του 1627 στον Ναό των Αγίων Αναργύρων στα Τρίκαλα, όπου συγκαταλέγεται μεταξύ των επτά Αγίων Αρχιεπισκόπων Λαρίσης. Η επιγραφή «Αγιος Διονύσιος ο Ελεήμων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης» επιβεβαιώνει την πρώιμη αναγνώριση της αγιότητάς του στη συνείδηση του λαού.
Οσιομάρτυς Ευστράτιος ο Νηστευτής
Η ζωή και το μαρτύριό του αποτελούν μία από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες του ρωσικού μοναχισμού. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια του Κιέβου, αλλά μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και εκάρη μοναχός στη Λαύρα των Σπηλαίων, όπου διακρίθηκε για την αυστηρή του άσκηση και κυρίως για την αδιάλειπτη νηστεία του. Στις 20 Ιουλίου του 1096, κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής των Κουμάνων, η μονή λεηλατήθηκε και ο Ευστράτιος συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί με άλλους χριστιανούς και πουλήθηκε ως δούλος σε έναν Ιουδαίο έμπορο στη Χερσώνα της Κριμαίας. Οι Κουμάνοι (γνωστοί και ως Πολοβτσινοί ή Κιπτσάκοι) ήταν νομαδικός τουρκικός λαός της ευρασιατικής στέπας, που κυριάρχησε μεταξύ 10ου και 13ου αι. στην περιοχή βόρεια της Μαύρης Θάλασσας (Κουμανία).
Ο νέος του ιδιοκτήτης προσπάθησε με απειλές και βασανιστήρια να αναγκάσει τον Ευστράτιο και τους υπόλοιπους αιχμαλώτους να αρνηθούν τον Χριστό και να ασπαστούν τον Ιουδαϊσμό, αλλά ο όσιος ενθάρρυνε τους συγκρατούμενούς του να παραμείνουν πιστοί για την αγάπη του Χριστού, κάτι που προκάλεσε τον θάνατο όλων, πλην αυτού, από τις πολλές στερήσεις και την κακομεταχείριση. Εξοργισμένος ο έμπορος επειδή έχασε τα χρήματα που είχε δαπανήσει για τους δούλους και βλέποντας τον Ευστράτιο να επιβιώνει χάρη στην ασκητική του αντοχή, αποφάσισε να τον θανατώσει με τον ίδιο τρόπο που πέθανε ο Χριστός, τον σταύρωσε την ημέρα του Πάσχα και τον αποτελείωσε με λόγχη.
Σύμφωνα με την παράδοση, το σώμα του οσίου ρίχτηκε στη θάλασσα, αλλά βρέθηκε θαυματουργικά και επιστράφηκε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, όπου φυλάσσεται αδιάφθορο μέχρι σήμερα στα «Εγγύς Σπήλαια».
Ησύχιος ο Ιεροσολυμίτης
Σπουδαίος θεολόγος, βιβλικός ερμηνευτής και κήρυκας της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων κατά τον 5ο αι. Γεννήθηκε και ανατράφηκε στα Ιεροσόλυμα και αφιερώθηκε από νωρίς στη μελέτη της Αγίας Γραφής. Ασκήτεψε στην έρημο της Παλαιστίνης, όπου μελέτησε τους βίους των Πατέρων και καλλιέργησε την αρετή. Περί το 412 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων Ιωάννη Β΄ και υπηρέτησε στον Ναό της Αναστάσεως και σε άλλους ιερούς τόπους, όπου δίδαξε και κήρυξε με μεγάλη ανταπόκριση. Ηταν σύγχρονος του Μεγάλου Ευθυμίου και συμμετείχε στον εγκαινιασμό του ναού της μονής του το 429 μαζί με τον Πατριάρχη Ιουβενάλιο (που ανύψωσε την Αρχιεπισκοπή Ιεροσολύμων σε πατριαρχείο κατά την Δ΄ Οικ. Σύνοδο το 451).
Αναμείχθηκε ενεργά στους δογματικούς αγώνες της εποχής, στο πλευρό του Αγ. Κυρίλλου Αλεξανδρείας, την αντινεστοριανή πολιτική και θεολογία του οποίου ακολούθησε, όπως συνάγεται από τα πρακτικά της Ε΄ Οικ. Συνόδου (553), ενώ ο Κύριλλος Σκυθοπολίτης τον χαρακτηρίζει «πεφωτισμένο», «θεολόγο» και «φωστήρα». Θεωρείται από τους πιο παραγωγικούς ερμηνευτές της αρχαίας Εκκλησίας, καθώς φέρεται να σχολίασε σχεδόν ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στα έργα του περιλαμβάνονται Ερμηνευτικά Υπομνήματα (στο Λευιτικό, στον Ιώβ, στους Ψαλμούς, στον Ησαΐα και στους 12 Μικρούς Προφήτες), Θεολογικά και Ιστορικά («Εκκλησιαστική Ιστορία» που σήμερα σώζεται μόνο σε αποσπάσματα) και Λόγους για τη Θεοτόκο και τη Γέννηση του Χριστού. Εδωσε έμφαση στη συχνή συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία και στην εσωτερική κάθαρση της ψυχής και εκοιμήθη ειρηνικά περί το 450, με τον τάφο του να υπήρχε στην ανατολική πύλη των Ιεροσολύμων μέχρι τον 6ο αι.
Τιμάται επίσης η μνήμη: Ηρωδίωνος επισκόπου Ταρσού, οσίου Ιλαρίωνος του Νέου, Μποϋάν του επονομαζομένου Ενραβωτά, πρίγκιπος των Βουλγάρων, οσίου Στεφάνου του εκ Ρωσίας, οσίου Φαύστου του εκ Ρωσίας, Μστισλάβου πρίγκιπος του Βλαντιμίρ, οσίου Ιλαρίωνος του εκ Ρωσίας, οσίου Ιωνά του εκ Ρωσίας, οσίου Ιωάννου του εκ Γεωργίας.
