Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 26 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Πούλιος
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μέγας Κανών, Σύναξη Αρχάγγελου Γαβριήλ, νεομάρτυς Γεώργιος ο εκ Βουλγαρίας και Ειρηναίος Επίσκοπος Σιρμίου
Ο Μέγας Κανών
Από τα πιο κατανυκτικά και εμβληματικά ποιητικά έργα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δημιούργημα του Αγ. Ανδρέα Κρήτης (περ. 660 – 740), αποτελεί έναν βαθύ πνευματικό θρήνο μετάνοιας και θεωρείται το «αποκορύφωμα» της πνευματικής προετοιμασίας κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ο Κανόνας ονομάζεται «Μέγας» για δύο λόγους. Αρχικά για την έκτασή του, αφού αποτελείται από 250 τροπάρια, ενώ οι συνηθισμένοι κανόνες έχουν περίπου 30 – 40. Και για το βάθος των νοημάτων του, καθότι αποτελεί ανατομία μιας ανθρώπινης ψυχής που βιώνει την πτώση της και την απομάκρυνσή της από τον Θεό.
Το κείμενο διατρέχει ολόκληρη την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Ο ποιητής χρησιμοποιεί πρόσωπα και γεγονότα (από τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τους Προφήτες και τον Χριστό) ως παραδείγματα προς αποφυγή (για τις αμαρτίες τους) ή προς μίμηση (για τη μετάνοιά τους). Κάθε τροπάριο συνοδεύεται από τη βαθιά εσωτερική κραυγή: «Ελέησόν με, ο Θεός, ελέησόν με». Ο ποιητής δεν μιλά γενικά για την αμαρτία, αλλά χρησιμοποιεί το πρώτο πρόσωπο («Εγώ»), καθόσον η ψυχή συνομιλεί με τον εαυτό της και τον Θεό, αναγνωρίζοντας την απομάκρυνσή της από την πηγή της Ζωής. Παρά τον θρηνητικό του χαρακτήρα, ο Κανόνας δεν οδηγεί στην απόγνωση. Σκοπός του είναι να δείξει ότι, όσο βαθιά κι αν έχει πέσει ο άνθρωπος, η οδός της μετάνοιας παραμένει πάντα ανοιχτή.
Σύμφωνα με το Τριώδιο, ο Μεγάλος Κανόνας ψάλλεται δύο φορές, την πρώτη εβδομάδα των Νηστειών, χωρισμένος σε τέσσερα τμήματα, κατά την ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου από τη Δευτέρα έως την Πέμπτη, και την Πέμπτη της Ε΄ εβδομάδας των Νηστειών ολόκληρος. Μέσα στο πλαίσιο της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο γεμάτος κατάνυξη Κανόνας προσφέρει ένα συγκλονιστικό βίωμα. Μπαίνει στο στόμα του πιστού σαν φωνή, σαν εγερτήριο, σαν αφυπνιστικός σεισμός και σαν αποστροφή στην κοιμωμένη και ραθυμούσα ψυχή του. Τούτο ανακεφαλαιώνει το θαυμαστό προοίμιο του Ρωμανού του Μελωδού, που συμψάλλεται με τον Μέγα Κανόνα, «Ψυχή μου, ψυχή μου, ανάστα τι καθεύδεις; Το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι· ανάνηψον ουν, ίνα φείσηταί σου Χριστός ο Θεός, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών».
Σύναξη Αρχαγγέλου Γαβριήλ
Ως ο κατεξοχήν αγγελιοφόρος του Θεού και ο κήρυκας της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους, κατέχει κεντρική θέση στην ιερή ιστορία. Το όνομά του σημαίνει «ο Θεός είναι η ισχύς μου» και στην Αγία Γραφή εμφανίζεται σε καθοριστικές στιγμές. Στη μεν Παλαιά Διαθήκη εμφανίζεται στον προφήτη Δανιήλ για να ερμηνεύσει τα οράματά του σχετικά με το μέλλον του Ισραήλ και τον ερχομό του Μεσσία, στη δε Καινή Διαθήκη αναγγέλλει στον Ζαχαρία τη γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου και πρωταγωνιστεί στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, μεταφέροντας στην Παναγία το μήνυμα ότι θα κυοφορήσει τον Υιό του Θεού.
Συχνά απεικονίζεται στην εικονογραφία με ποιμαντορική ράβδο, σύμβολο εξουσίας, ή, στη δυτική παράδοση, κρατώντας κρίνο, σύμβολο καθαρότητας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Γαβριήλ αρκετές φορές μέσα στο έτος (8/11 – 26/3 – 11/6 –13/7).
Νεομάρτυς Γεώργιος ο εκ Βουλγαρίας
Μαρτύρησε στην Αδριανούπολη της Θράκης τη Μ. Τρίτη του 1437 στις 26 Μαρτίου. Καταγόταν από τη Σόφια και ήταν στρατιώτης στο επάγγελμα, ηλικίας περίπου 30 ετών. Ενώ βρισκόταν στην Αδριανούπολη, επισκέφθηκε έναν μουσουλμάνο τοξοποιό για να διορθώσει το τόξο του. Οταν ο τεχνίτης εξύβρισε το όνομα του Χριστού, ο Γεώργιος αντέδρασε ομολογώντας με θάρρος την πίστη του. Συνελήφθη και, παρά τις πιέσεις να εξισλαμιστεί, παρέμεινε σταθερός στην πίστη του, γι’ αυτό και καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά.
Ειρηναίος Επίσκοπος Σιρμίου
Εζησε στο Σίριμιο (σημερινό Σρέμσκα Μιτρόβιτσα – Sremska Mitrovica στη Σερβία) στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αι. Υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους μάρτυρες της Παννονίας κατά τους διωγμούς των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού (286 – 305). Ηταν έγγαμος και είχε παιδιά πριν χειροτονηθεί επίσκοπος, γεγονός που ήταν σύνηθες στην πρώιμη Εκκλησία. Διακρίθηκε για τη βαθιά του πίστη, την αγνότητα και τη μεγάλη του αγάπη για το ποίμνιο του Σιρμίου, το οποίο καθοδηγούσε με ζήλο και αγάπη.
Το 304, ο ηγεμόνας της Κάτω Παννονίας Πρόβος διέταξε τη σύλληψή του στο πλαίσιο των αυτοκρατορικών διαταγμάτων κατά των χριστιανών. Παρά τις παρακλήσεις των γονέων, της συζύγου και των φίλων του να θυσιάσει στα είδωλα για να σωθεί, ο Ειρηναίος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, δηλώνοντας ότι προτιμά τον θάνατο για τον Χριστό παρά την προσωρινή ζωή. Υπέστη σκληρά βασανιστήρια και σκληρή φυλάκιση πριν από την τελική του καταδίκη. Εν τέλει, οδηγήθηκε στη γέφυρα του ποταμού Σάβου (Sava) και, αφού προσευχήθηκε για το ποίμνιό του, αποκεφαλίστηκε και το σώμα του ρίχτηκε στα νερά του ποταμού στις 26 Μαρτίου.
Τιμάται επίσης η μνήμη: ιερομάρτυρος Μοντανού και Μαξίμης, μαρτύρων Δομνίνου και Φιλήμονος, των εκ Θεσσαλονίκης, ιερομάρτυρος Θεοδώρου, Ειρηναίου διακόνου, Σεραπίωνος και Αμμωνίου, μαρτύρων Πέτρου, Μαρκιανού, Ιωάννου, Θέκλας, Κασσιανού και των συν αυτοίς, ιερομάρτυρος Κοδράτου, μαρτύρων Εμμανουήλ, Θεοδοσίου και ετέρων τεσσαράκοντα, μάρτυρος Ευτυχίου του υποδιακόνου, είκοσι εξ μαρτύρων των εν Γοτθία μαρτυρησάντων, οσίου Στεφάνου του Ξυλινίτου, οσίου Βασιλείου του νέου, διήγησις ωφέλιμος Μάλχου μοναχού αιχμαλωτισθέντος.
