Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι όσιος Νίκων της Λαύρας των Σπηλαίων Κιέβου, οσιομάρτυς Λουκάς εξ Αδριανουπόλεως και ιερομάρτυς Νίκων και οι 199 μαθητές του
Οσιος Νίκων της Λαύρας των Σπηλαίων Κιέβου
Καθηγούμενος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου (11ος αι.), υπήρξε ο πρώτος μαθητής και συνέκδημος του οσίου Αντωνίου, ιδρυτή της Λαύρας. Ηρθε στη Μονή ήδη χειροτονημένος ιερέας και ανέλαβε να κείρει τους νέους αδελφούς, μεταξύ των οποίων και τον όσιο Θεοδόσιο των Σπηλαίων. Η επιλογή του να κείρει ευγενείς και αυλικούς του μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου Ιζιασλάβ του Α΄ (1024 – 1078), όπως τους αγίους Βαρλαάμ και Εφραίμ, προκάλεσε την οργή του ηγεμόνα, παρά τις απειλές του οποίου, ο Νίκων αρνήθηκε να διώξει τους νέους μοναχούς, παραμένοντας σταθερός στις αρχές του μοναχισμού.
Αναζητώντας την ησυχία, αποσύρθηκε στη χερσόνησο του Τμουταρακάν, όπου ίδρυσε μονή και ναό προς τιμήν της Θεοτόκου, και η φήμη του ως πνευματικού πατέρα προσείλκυσε πολλούς κατοίκους της περιοχής στον χριστιανισμό. Υστερα από παρότρυνση του οσίου Θεοδοσίου επέστρεψε στο Κίεβο και, μετά τον θάνατό του, ο Νίκων εξελέγη καθηγούμενος της Λαύρας, θέση την οποία υπηρέτησε μέχρι την κοίμησή του. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1088 και το λείψανό του φυλάσσεται άφθαρτο στα Σπήλαια της Λαύρας του Κιέβου.
Οσιομάρτυς Λουκάς εξ Αδριανουπόλεως
Ενας από τους πλέον συγκλονιστικούς μάρτυρες της περιόδου της Τουρκοκρατίας, λόγω της νεανικής του ηλικίας και της ακλόνητης μετάνοιάς του, γεννήθηκε στην Αδριανούπολη της Θράκης γύρω στο 1783 και σε ηλικία μόλις 13 ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Κατά τη διάρκεια ενός παιδικού καυγά, παρασύρθηκε από Τούρκους και, σε μια στιγμή αδυναμίας, εξισλαμίστηκε. Σύντομα όμως συνειδητοποίησε το σφάλμα του και η ψυχή του γέμισε με βαθιά θλίψη. Υστερα από προτροπή της ευσεβούς μητέρας του, έφυγε κρυφά για το Αγιο Ορος προκειμένου να μετανοήσει.
Εγκαταστάθηκε στη Μονή Παντελεήμονος (Ρωσικό) και αργότερα στη Σκήτη της Αγίας Αννας, όπου έζησε με αυστηρή άσκηση και προσευχή υπό την καθοδήγηση πνευματικών πατέρων. Παρά τη νεότητά του, ο πόθος του για το μαρτύριο ήταν ασίγαστος, θεωρώντας το ως τη μοναδική οδό για να ξεπλύνει την άρνηση του Χριστού. Με την ευλογία των γερόντων του επέστρεψε στη Μυτιλήνη, όπου εμφανίστηκε με θάρρος ενώπιον των οθωμανικών αρχών, ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και αποκήρυξε δημόσια το Ισλάμ. Παρά τις υποσχέσεις για πλούτη και τις απειλές για φρικτά βασανιστήρια, ο Λουκάς παρέμεινε αμετακίνητος κι έτσι καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού. Το μαρτύριό του έλαβε χώρα στις 23 Μαρτίου 1802 στη Μυτιλήνη και το λείψανό του ρίφθηκε στη θάλασσα.
Ιερομάρτυς Νίκων και οι 199 μαθητές του
Μαρτύρησαν τον 3ο αι. στη Σικελία, κατά τη διάρκεια των διωγμών των αυτοκρατόρων Δεκίου ή Βαλεριανού. Ο Νίκων γεννήθηκε στη Νεάπολη (Νάπολη) της Ιταλίας από πατέρα ειδωλολάτρη και μητέρα χριστιανή. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός και διακρίθηκε για τη γενναιότητά του. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης που κινδύνευσε, θυμήθηκε τις συμβουλές της μητέρας του, σχημάτισε το σημείο του Σταυρού και προσευχήθηκε στον Χριστό, με αποτέλεσμα να σωθεί θαυματουργικά. Μετά το γεγονός αυτό, αναζήτησε πνευματική καθοδήγηση και μετέβη στο όρος Γάνος της Θράκης, όπου συνάντησε τον Επίσκοπο Θεοδόσιο, ο οποίος τον βάπτισε, τον έκειρε μοναχό και αργότερα τον χειροτόνησε Επίσκοπο.
Μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου, επέστρεψε στη Νεάπολη, όπου με εννέα παλιούς συστρατιώτες του και άλλους πιστούς (συνολικά 199 μαθητές) κατέφυγαν στη Σικελία, στο όρος Ταυρομένιο, όπου επιδόθηκαν σε αυστηρή άσκηση και προσευχή. Οταν όμως ο ηγεμόνας της Σικελίας Κουϊντιανός πληροφορήθηκε για τη δράση τους και διέταξε τη σύλληψή τους, όλοι τους αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα και θανατώθηκαν με αποκεφαλισμό. Για τον Νίκωνα επεφύλαξαν φρικτά βασανιστήρια. Τον έδεσαν σε άλογα για να τον διαμελίσουν, τον έκαψαν με λαμπάδες και του έκοψαν τη γλώσσα. Τελικά, τον αποκεφάλισαν και το σώμα του ρίχτηκε στα θηρία.
Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Δομετίου, οσίου πατρός Εφραίμ του εκ Ρωσίας, οσίου Θεοδοσίου του εκ Ρωσίας, οσίου Παχωμίου του εκ Ρωσίας, Βασσιανού επισκόπου Ροστώβ.
