Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 20 Μαρτίου

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 20 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Κλαυδία
• Ματρώνα
• Μύρων

Εορτολόγιο: Δ΄ Στάση Χαιρετισμών, νεομάρτυς Μύρων Ηρακλείου Κρήτης, όσιος Κουθβέρτος (St. Cuthbert) ο εκ Βρετανίας, Νικήτας Επίσκοπος Απολλωνιάδος ο Ομολογητής και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία

Νεομάρτυς Μύρων Ηρακλείου Κρήτης

Γεννήθηκε από ευσεβείς γονείς, τον Δημήτριο και τη Μαρία, και ζούσε στο Ηράκλειο ασκώντας το επάγγελμα του ράφτη, διακρινόμενος για τη σεμνότητα και τη σωφροσύνη του. Λόγω της αρετής και της εξωτερικής του εμφάνισης, προκάλεσε τον φθόνο ορισμένων Τούρκων της πόλης, που τον συκοφάντησαν ψευδώς στον καδή (δικαστή), ισχυριζόμενοι ότι είχε παρενοχλήσει μια Τουρκοπούλα. 

Ο κριτής του έδωσε δύο επιλογές, είτε να ασπαστεί το Ισλάμ για να σωθεί είτε να θανατωθεί. Ο Μύρων αρνήθηκε με θάρρος κάθε κατηγορία και δήλωσε ότι προτιμά τον θάνατο παρά να απαρνηθεί τον Χριστό. Οδηγούμενος στον τόπο της εκτέλεσης για να θανατωθεί δι’ απαγχονισμού, ζητούσε συγχώρεση από τους χριστιανούς που συναντούσε και έλαβε την ευχή του πατέρα του. Ο απαγχονισμός του έγινε στις 20 Μαρτίου 1793 στο Ηράκλειο και, σύμφωνα με την παράδοση, θείο φως φάνηκε πάνω από το σώμα του ενώ ήταν κρεμασμένο στην αγχόνη.

Οσιος Κουθβέρτος (St. Cuthbert) ο εκ Βρετανίας

Ενας από τους πιο σημαντικούς αγίους της βρετανικής Εκκλησίας, γνωστός ως ο «Θαυματουργός της Βρετανίας» (περ. 634 – 687). Γεννήθηκε στο βασίλειο της Νορθουμβρίας (σημερινή Βόρεια Αγγλία/Νότια Σκωτία, Kingdom of Northumbria). Σε ηλικία 17 ετών, ενώ φύλαγε πρόβατα, είδε ένα όραμα με την ψυχή του Αγ. Αϊδανού (Aidan) να ανεβαίνει στους ουρανούς από αγγέλους, γεγονός που τον ώθησε να εισέλθει στη Μονή του Μέλροουζ (Melrose) το 651. Εκεί υπηρέτησε ως προηγούμενος και αργότερα ηγούμενος στη Μονή του Λίντισφαρν (Lindisfarne).

Η διακονία του ως ηγουμένου διήρκεσε δώδεκα χρόνια, προσπαθώντας να συμφιλιώσει αντιτιθέμενες παρατάξεις εντός της μονής του και ταυτόχρονα να συνεχίσει την ιεραποστολική του δράση. Κατόρθωσε και τα δύο χάρη στην πραότητα, την υπομονή και τη διάκρισή του. Εραστής της ησυχίας και της προσευχής, αναζητούσε συχνά καταφύγιο σε μια βραχονησίδα κοντά στο μοναστήρι, ώσπου τελικά αποσύρθηκε στην έρημο των νησιών Φέιρν (Farne Islands), διαλέγοντας τη νήσο Inner Farne, επτά μίλια νοτιότερα του Λίντισφαρν, με μοναδική συντροφιά τα θαλασσοπούλια και κυρίως της κοινής αγριόπαπιας, γνωστής στη Βρετανία ως «Cuddy’s duck», γι’ αυτό και θεωρείται προστάτης της άγριας φύσης και των πτηνών.

Παρά τη θέλησή του, το 684 εκλέγεται από τη Σύνοδο του Τάιφορντ (Twyford) Επίσκοπος του Εξαμ (Hexham), όπου έζησε για δύο χρόνια. Κατά την αρχιερατεία του στήριξε, παρηγόρησε, δίδαξε, προφήτευσε και θαυματούργησε. Δύο μήνες πριν από την κοίμησή του διαισθάνθηκε τον θάνατό του και επέστρεψε στην αγαπημένη νησιωτική έρημό του. Ο όσιος Βεδέας διέσωσε τα τελευταία λόγια του: «Να έχετε μεταξύ σας ειρήνη και θείο έλεος». Κοιμήθηκε το 687 σε ηλικία πενήντα τριών ετών. Αρχικά ενταφιάστηκε στο μοναστήρι του, αλλά αργότερα και ύστερα από επιδρομή των Βίκινγκς το άφθαρτο σώμα του εναποτέθηκε στον καθεδρικό ναό του Ντάραμ (Durham).

Νικήτας Επίσκοπος Απολλωνιάδος ο Ομολογητής

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους υπερασπιστές της Ορθοδοξίας κατά την περίοδο της Εικονομαχίας. Λόγω της μεγάλης του ευσέβειας, της μόρφωσής του και της βαθιάς γνώσης των Αγ. Γραφών, εξελέγη Επίσκοπος της Απολλωνιάδος, πόλης που υπαγόταν στη Μητρόπολη Νικομηδείας στη Βιθυνία. Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του διακρίθηκε για την απεριόριστη ελεημοσύνη και το πλούσιο κοινωνικό του έργο, αποτελώντας πρότυπο πνευματικού πατέρα.

Οταν ο αυτοκράτορας Λέων Ε΄ο Αρμένιος (813 – 820) ξεκίνησε τον διωγμό κατά των αγίων εικόνων, ο Νικήτας στάθηκε ακλόνητος στην ορθόδοξη πίστη, ελέγχοντας τις αιρετικές διδασκαλίες. Για τη στάση του αυτή καθαιρέθηκε από τον θρόνο του και υπέστη σκληρές δοκιμασίες. Εξορίστηκε σε διάφορους τόπους όπου, παρά τις κακουχίες και την ηλικία του, συνέχισε να στηρίζει τους πιστούς. Στην εξορία τελικά κοιμήθηκε ειρηνικά, φέροντας τον τίτλο του ομολογητή, λόγω των θλίψεων που υπέμεινε για την τιμή των εικόνων.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων γυναικών Αλεξανδρίας, Ευφημίας, Ευφρασίας, Ιουλιανής, Θεοδοσίας, Κλαυδίας και Ματρώνης, των εν Αμινσώ Αββάδων των λεγομένων Μαύρων, των εν τη μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντων, μάρτυρος Ακύλα του επάρχου, μάρτυρος Εμμανουήλ, μάρτυρος Λολλίωνος, μάρτυρος Ροδιανού, μάρτυρος Λουαρσάβου βασιλέως της Γεωργίας, οσίου Ευφροσύνου του εκ Ρωσίας.