Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 17 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Αλεξία
- Αλέξιος (Αλέξης)
- Γερτρούδη
- Πατρίκιος
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού και Πατρίκιος Απόστολος και Επίσκοπος Ιρλανδίας
Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού
Ο όσιος αυτός είναι μια από τις πιο συγκινητικές μορφές της χριστιανικής αγιολογίας, καθώς το παράδειγμά του φανερώνει την τελειότητα της ταπείνωσης, της ακτημοσύνης και της ολοκληρωτικής αφιέρωσης στον Θεό. Eζησε κατά τον 5ο αι. στα χρόνια του αυτοκράτορα Ονωρίου και καταγόταν από τη Ρώμη. Οι γονείς του, ο συγκλητικός Ευφημιανός και η Αγλαΐς, ήταν ευγενείς, πλούσιοι και βαθιά ευσεβείς, αλλά για πολλά χρόνια ήταν άτεκνοι. Υστερα από θερμή προσευχή, ο Θεός τους χάρισε τον Αλέξιο, τον οποίο ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».
Οταν ο όσιος έφθασε σε ηλικία γάμου, οι γονείς του τον πάντρεψαν με ενάρετη και ευγενικής καταγωγής κοπέλα. Ομως, την ίδια κιόλας νύχτα του γάμου του, ποθώντας την τέλεια αφιέρωση στον Θεό, αποφάσισε να εγκαταλείψει κρυφά τον κόσμο, αποχαιρέτησε τη σύζυγό του, δίνοντάς της το δαχτυλίδι και τη ζώνη του ως ενθύμια, και αναχώρησε για την Ανατολή. Επειτα από περιπλάνηση, έφθασε στην Εδεσσα της Μεσοποταμίας, όπου έζησε επί δεκαεπτά χρόνια ως ζητιάνος έξω από τον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, αφιερωμένος στην προσευχή, τη νηστεία και την ελεημοσύνη.
Η αγία του ζωή δεν έμεινε κρυφή. Με θεία αποκάλυψη, η Παναγία φανέρωσε την αρετή του Αλεξίου και ο λαός άρχισε να τον τιμά. Για να αποφύγει τη δόξα των ανθρώπων εγκατέλειψε την Εδεσσα και, με θεία οικονομία, επέστρεψε στη Ρώμη. Εκεί, χωρίς να τον αναγνωρίσουν, κατέφυγε στο ίδιο του το πατρικό σπίτι και ζήτησε φιλοξενία ως φτωχός. Οι γονείς του, χωρίς να γνωρίζουν ποιος ήταν, του παραχώρησαν ένα μικρό χώρο κάτω από τη σκάλα του σπιτιού, όπου έζησε άλλα δεκαεπτά χρόνια υπομένοντας χλευασμούς και κακουχίες με υπομονή και σιωπή.
Λίγο πριν από την κοίμησή του, ο Αλέξιος έγραψε σε χειρόγραφο την ταυτότητά του και την πορεία της ζωής του. Μετά τον θάνατό του, το χειρόγραφο αποκαλύφθηκε και τότε όλοι συνειδητοποίησαν ποιος ήταν ο άγνωστος φτωχός. Η κοίμησή του συνοδεύτηκε από ευωδία και θαύματα, ο δε λαός δοξολόγησε τον Θεό για τον «άνθρωπο Του». Ο Αγιος τιμάται από την Εκκλησία ως πρότυπο μεγάλης ταπείνωσης, ανιδιοτελούς αγάπης και αληθινής ελευθερίας εν Χριστώ.
Πατρίκιος Απόστολος και Επίσκοπος Ιρλανδίας
Προστάτης και φωτιστής της Ιρλανδίας, αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μορφές του χριστιανισμού στη Δύση. Εζησε κατά τον 4ο και 5ο αιώνα και η ζωή του συνδέεται άρρηκτα με τον εκχριστιανισμό της Ιρλανδίας, ενός τόπου που μέχρι τότε κυριαρχούνταν από παγανιστικές και δρυιδικές παραδόσεις.
Γεννήθηκε περί το 385, πιθανότατα στη ρωμαϊκή Βρετανία (σημερινή Αγγλία ή Ουαλία). Ο πατέρας του Καλπούρνιος ήταν διάκονος και δημόσιος αξιωματούχος, ενώ ο παππούς του ήταν ιερέας, γεγονός που δείχνει ότι προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Ωστόσο, ο ίδιος ο Πατρίκιος ομολογεί στα γραπτά του ότι στα νεανικά του χρόνια δεν είχε ιδιαίτερη πίστη ούτε πνευματική ζωή. Σε ηλικία περίπου δεκαέξι ετών η ζωή του άλλαξε δραματικά, όταν Ιρλανδοί πειρατές εισέβαλαν στην πατρίδα του και τον αιχμαλώτισαν. Μεταφέρθηκε στην Ιρλανδία και πουλήθηκε ως δούλος στο Αντριμ (Antrim), όπου και εργάστηκε επί 6 χρόνια ως αγρότης και βοσκός προβάτων του άρχοντα Μίλιουκ. Μέσα στη μοναξιά, την κακουχία και τον πόνο της δουλείας, ο Πατρίκιος στράφηκε ολοκληρωτικά στον Θεό. Η προσευχή έγινε η δύναμή του και, όπως ο ίδιος αναφέρει, προσευχόταν αδιάλειπτα, ακόμη και μέσα στο κρύο και την πείνα. Αυτή η περίοδος υπήρξε καθοριστική για την πνευματική του μεταμόρφωση.
Το 402 κατόρθωσε να δραπετεύσει στη Γαλλία, έγινε μαθητής του Αγ. Μαρτίνου της Τουρ, σπούδασε θεολογία και χειροτονήθηκε ιερέας και αργότερα επίσκοπος, λαμβάνοντας το όνομα Πατρίκιος και επέστρεψε στην οικογένειά του. Παρά τη χαρά της επιστροφής, η καρδιά του παρέμενε στραμμένη στην Ιρλανδία. Είδε σε όραμα τους Ιρλανδούς να τον καλούν να επιστρέψει και να τους φέρει το φως του Χριστού. Για τον σκοπό αυτό, γύρω στο 432 στάλθηκε από τον Πάπα Ρώμης ως ιεραπόστολος στην Ιρλανδία. Το έργο του υπήρξε τιτάνιο και γεμάτο κινδύνους. Αντιμετώπισε σφοδρή αντίδραση από τους δρυίδες και τους τοπικούς άρχοντες, αλλά με πίστη, υπομονή και αγάπη κατόρθωσε να ιδρύσει εκκλησίες, μοναστήρια και σχολές. Ιδιαίτερη σημασία είχε η ικανότητά του να συνδέει το χριστιανικό μήνυμα με την τοπική κουλτούρα. Σύμφωνα με την παράδοση, χρησιμοποίησε το τριφύλλι για να εξηγήσει το μυστήριο της Αγίας Τριάδας.
Εκοιμήθη περί το 461 και τιμάται ως ο Απόστολος της Ιρλανδίας. Η ζωή του αποτελεί υπόδειγμα μετανοίας, ιεραποστολικού ζήλου και απόλυτης εμπιστοσύνης στον Θεό. Το έργο του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα όχι μόνο στην Ιρλανδία, αλλά και σε ολόκληρη τη χριστιανική ιστορία. Η μνήμη του τιμάται ιδιαίτερα στην Ιρλανδία και πραγματοποιούνται πάνδημες και μεγαλοπρεπείς τελετές. Η ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι ημέρα αργίας στη Β. Ιρλανδία, στην καναδική επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ και γιορτάζεται με μεγαλοπρέπεια και παρελάσεις και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και σε όποιες χώρες υπάρχουν κοινότητες Ιρλανδών.
Τιμάται επίσης η μνήμη: δικαίου Λαζάρου, μάρτυρος Μαρίνου, οσίου Θεοστηρίκτου του Ομολογητού, οσιομάρτυρος Παύλου του Κρητός, οσιομάρτυρος Παύλου υπερασπιστού των εικόνων, οσίου Μακαρίου ηγουμένου της μονής Κολγιαζίν, οσιομάρτυρος Γαβριήλ του Μικρού του εκ Γεωργίας, ιερομάρτυρος Θεοδούλου του Σιναΐτου.
