Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 11 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Ζαμπία
- Θαλής
- Θεοδώρα
- Σωφρονία
- Σωφρόνιος
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Σωφρόνιος Α΄ Πατριάρχης Ιεροσολύμων και Θεοδώρα βασίλισσα της Αρτας.
Σωφρόνιος Α΄ Πατριάρχης Ιεροσολύμων
Διαθέτοντας μεγάλη φιλοσοφική και θεολογική κατάρτιση, ως Πατριάρχης Ιεροσολύμων (634 – 638) αγωνίστηκε για την Ορθοδοξία κατά της αίρεσης του Μονοθελητισμού με τα περίφημα Συνοδικά Γράμματα («Εγκύκλιος Επιστολή» και «Θεολογικές Συζητήσεις»). Η αίρεση αυτή αναπτύχθηκε τον 7ο αι. και υποστήριζε ότι ο Χριστός είχε μεν δύο φύσεις, τη θεία και την ανθρώπινη, αλλά μία θέληση, τη θεϊκή, η οποία απορρόφησε την ανθρώπινη. Πρώτος εισηγητής της υπήρξε ο Πατριάρχης Σέργιος επί αυτοκράτορα Ηρακλείου, με το γνωστό κείμενο μονοθελητικού περιεχομένου «Εκθεση», που συνέταξε με τον διάδοχό του στον πατριαρχικό θρόνο Πύρρο. Καταδικάστηκε με την απόφαση της ΣΤ΄ Οικ. Συνόδου το 681, η οποία αποφάνθηκε ότι ο Ιησούς Χριστός κατείχε δύο ενέργειες και δύο θελήσεις, αλλά η ανθρώπινη θέληση «ήταν υποταγμένη στη θεϊκή και παντοδύναμη βούλησή του».
Γεννημένος περί το 560 στη Δαμασκό της Συρίας, ο Σωφρόνιος αρχικά έγινε μοναχός και κατόπιν διάκονος και πρεσβύτερος στα Ιεροσόλυμα, ενώ το 634 εκλέχθηκε πατριάρχης. Η θητεία του μάλιστα συνέπεσε με την έλευση και πολιορκία των Αράβων, στον χαλίφη των οποίων Ομάρ παρέδωσε την πόλη για να μη γίνει άσκοπη σφαγή των κατοίκων της. Ενόσω ήταν μοναχός αναθεωρεί το τυπικό της μονής του Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου και συμπληρώνει τον αρχαίο Επιλύχνιο Υμνο «Φως ιλαρόν», ενώ, αργότερα, επειδή υπήρξε άριστος μουσικός και υμνογράφος, συγγράφει διάφορα τροπάρια, με γνωστότερα τα στιχηρά ιδιόμελα των Μεγάλων Ωρών των Δεσποτικών Εορτών των Χριστουγέννων («Βηθλεέμ ετοιμάζου») και Θεοφανίων, της Μ. Παρασκευής και του Μ. Αγιασμού («Φωνή Κυρίου»). Θεωρείται επίσης ο πρώτος ποιητής τριωδίων και τετραωδίων Κανόνων, ο αριθμός των οποίων είναι μεγάλος. Πέντε επιγράμματά του περιλαμβάνονται στην Παλατινή Ανθολογία, ενώ στους απλούς πιστούς το γνωστότερο κείμενό του είναι «Ο βίος της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας».
Θεοδώρα βασίλισσα της Αρτας
Από τις πολλές περιπτώσεις γυναικών της βυζαντινής αυλής που αγίασαν και αγιοκατατάχθηκαν. Με καταγωγή από νορμανδική οικογένεια, που αρχικά συμμετείχε στις εισβολές του Ροβέρτου Γυισκάρδου και που στη συνέχεια προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στην αυτοκρατορία στη Θράκη, Θεσσαλία και Μακεδονία, γεννήθηκε περί το 1210 στα Σέρβια από τον σεβαστοκράτορα Ιωάννη Πετραλίφα και την αριστοκρατικής καταγωγής Ελένη. Σε κάποιο από τα ταξίδια του και περνώντας από τα Σέρβια, ο διάδοχος του Δεσποτάτου της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας, εντυπωσιασμένος από την ομορφιά της, ίσως και για να επεκτείνει την εξουσία του, την παντρεύτηκε μόλις ανέλαβε την εξουσία.
Χαρακτήρας ευαίσθητος και αφιερωμένος στον Θεό, δεν ακολουθεί την κοσμική ζωή του συζύγου της, ο οποίος, παρά την εγκυμοσύνη της που του χάρισε τον διάδοχό του Νικηφόρο, την εγκαταλείπει και εγκαθιστά στα ανάκτορά του την Αρτινή αρχόντισσα Γαγγρινή. Για να διατηρήσει την αξιοπρέπειά της αυτοεξορίζεται και ζει πέντε χρόνια σαν απλή χωρική, τρεφόμενη μονάχα από τα αγαθά που μπορούσε να της προσφέρει η φύση και την υλική συμπαράσταση του ιερέα του χωριού Πρένιστα (Κορφοβούνι Αρτας). Οι συνθήκες της ζωής της και η συμπεριφορά που επέδειξε ο Μιχαήλ προκάλεσαν τελικά την αντίδραση των αρχόντων και του λαού της Αρτας, με αποτέλεσμα ο Μιχαήλ να διώξει τη Γαγγρινή και να ζητήσει από τη Θεοδώρα να επιστρέψει στο παλάτι.
Εκεί, συνεχίζει το έργο της φιλανθρωπίας που είχε ξεκινήσει, ενώ ο Μιχαήλ επιδίδεται σε έργα μετανοίας κτίζοντας δύο ναούς, τον ναό της Παντάνασσας στη δεξιά όχθη του Αραχθου στην τοποθεσία Βλαχιόρου (σήμερα ονομάζεται ναός των Βλαχερνών), τη Μονή Κάτω Παναγιάς, τη Μονή του Αγίου Γεωργίου και τη Μονή της Παναγίας της Παντάνασσας έξω από τη Φιλιππιάδα. Αποκτούν άλλα τέσσερα παιδιά, τον Ιωάννη, τον Δημήτριο, την Ελένη και την Αννα. Η Θεοδώρα, ως σύζυγος του Δεσπότη της Ηπείρου, συνέβαλε αποφασιστικά στην ειρήνευση του Δεσποτάτου με τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρο Β΄ τον Λάσκαρη, του οποίου την κόρη του πάντρεψε με τον γιο της Νικηφόρο. Η ζωή της τελείωσε το 1280 στον ναό του Αγ. Γεωργίου, όπου έζησε ως μοναχή μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1268.
Σήμερα τιμάται ως πολιούχος της Αρτας, το λείψανό της βρίσκεται σε αργυρή λάρνακα στον ναό του Αγ. Γεωργίου, που σήμερα φέρει το όνομά της, και έχουν καταγραφεί από τους πιστούς πλήθος θαυμάτων.
Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Πιονίου του πρεσβυτέρου και Σαβίνας, μαρτύρων Θαλλού και Τροφίμου, μαρτύρων Ηρακλέους και Ζωσιμά, οσίου Γεωργίου του Σιναΐτου, Κωνσταντίνου βασιλέως του Στραθκλάϊντ, ιερομάρτυρος Ευλογίου, Λωκρητίας (Λουκρητίας) και δύο άλλων ανωνύμων παρθένων, οσίου Γεωργίου του νεοφανούς του εν Διιπίω, ανακομιδής των ιερών λειψάνων μάρτυρος Επιμάχου, Ευθυμίου του θαυματουργού αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ, Παύλου τσάρου της Ρωσίας, οσίου Σωφρονίου του Εγκλείστου, Σωφρονίου επισκόπου Βράτσης της Βουλγαρίας, οσίου Αλεξίου του εκ Ρωσίας.
