Δεν είναι σαφές αν υπάρχει μέτρο αυτή τη στιγμή που είναι αρκετό για να ανακουφίσει οποιoδήποτε κομμάτι της οικονομίας. Τις τελευταίες μέρες επιβεβαιώνονται πληροφορίες ότι στις επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να φτάνουν οι πρώτοι «πολεμικοί» τιμοκατάλογοι των προμηθευτών, αυξημένοι κατά 20%-30%, αντανακλώντας τις πρώτες ανοδικές πιέσεις στο μεταφορικό και ενεργειακό κόστος. Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες φαίνονται μάλλον καθυστερημένα, αλλά και λίγα.
Η κατάσταση είναι τόσο ακραία που τείνει να εξαλειφθεί μέσα σε λιγότερο από 10 μέρες και η επιδότηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης.
Ως γνωστόν ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο ντίζελ έχει μειωθεί κατά 15 λεπτά του ευρώ από την 1η Απριλίου. Το συνολικό όφελος με τον ΦΠΑ έφτανε έως και 20 λεπτά στην τιμή του καυσίμου.
Την τελευταία μέρα του Μαρτίου η μέση τιμή ήταν περίπου στα 2,11 ευρώ το λίτρο και από την Πρωταπριλιά όσα πρατήρια εφοδιάζονταν με τη νέα τιμή άρχισαν να πωλούν λίγο πάνω από το 1,90. Μία εβδομάδα μετά, πρατήριο με τιμή για το πετρέλαιο κίνησης κάτω από 2 ευρώ δύσκολα βρίσκει ένας καταναλωτής. Η δε μέση πανελλαδική τιμή κινείται στα 2,07 ευρώ το λίτρο. Αν συνυπολογίσουμε ότι για τις επόμενες μέρες (Μεγάλη Τετάρτη και Μεγάλη Πέμπτη) προβλέπεται μια αύξηση της τάξεως των 6 λεπτών το λίτρο, τότε μέσα στις γιορτές του Πάσχα ενδεχομένως και να δούμε τιμές υψηλότερες από αυτές που πωλούνταν τα καύσιμα στις 31 Μαρτίου.
Στην Ιταλία, όπου είχαν μειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης σε όλα τα καύσιμα κατά 20 λεπτά του ευρώ, αποφάσισαν σχεδόν εγκλωβισμένοι να παρατείνουν την εφαρμογή του μέτρου έως την 1η Μαΐου. Οι τιμές έχουν αυξηθεί περισσότερο από τα 20 λεπτά που είχαν μειωθεί πριν από μερικές εβδομάδες και αν επέστρεφαν στα προηγούμενα επίπεδα θα προκαλούνταν σοκ στους καταναλωτές.
Ολη η Ευρώπη έχει βρεθεί αντιμέτωπη με ένα μεγάλο δίλημμα: αν πρέπει να χαλαρώσει τα δημοσιονομικά για να αντιμετωπίσει τους «πολεμικούς» τιμοκαταλόγους ή αν θα πρέπει να αποτρέψει τη μετάδοση του προβλήματος στους προϋπολογισμούς μειώνοντας τη ζήτηση, με τον κίνδυνο να γυρίσουν οι οικονομίες στην ύφεση. Οι πιο «ενεργές» στην αντιμετώπιση του προβλήματος χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία, επιμένουν στην επίσπευση της φορολόγησης των απροσδόκητων κερδών των διυλιστηρίων προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τις δράσεις τους. Την ίδια στιγμή που όλοι χρειάζονται τα διυλιστήρια, καθώς δεν είναι εξασφαλισμένη ούτε η επάρκεια ειδικά σε πετρέλαιο κίνησης τις επόμενες εβδομάδες και τα διλήμματα αυξάνονται, οι λύσεις περιορίζονται.
