Τη δήλωση του πρωθυπουργού ότι η Ελλάδα θα εξετάσει την αξιοποίηση των μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων (SMRs) ως μέρος της μελλοντικής ενεργειακής στρατηγικής της χώρας, χαιρετίζει το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦίΜ). Σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια, η σταθερότητα των δικτύων και η ανάγκη για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής ατζέντας, η διερεύνηση όλων των τεχνολογικών επιλογών με επιστημονικά και οικονομικά κριτήρια αποτελεί θετικό και αναγκαίο βήμα, σημειώνει το ΚΕΦίΜ, σε σχετική ανακοίνωσή του.
Το ΚΕΦίΜ έχει συμβάλει στον ευρωπαϊκό διάλογο για το ενεργειακό μείγμα μέσω της μελέτης «SMRs: Europe’s Energy Future», η οποία δημοσιεύθηκε το 2025 από το European Liberal Forum με τη συμμετοχή του επικεφαλής ερευνών του ΚΕΦίΜ, Κωνσταντίνου Σαραβάκου, αναλύοντας τις προϋποθέσεις απλοποίησης του ρυθμιστικού πλαισίου σε επίπεδο Ε.Ε.
Η μελέτη αναλύει τη δυναμική της νέας αυτής τεχνολογίας πυρηνικών αντιδραστήρων, οι οποίοι σχεδιάζονται ώστε να είναι μικρότερης ισχύος, να κατασκευάζονται με τυποποιημένα και αρθρωτά συστήματα, και να μπορούν να εγκαθίστανται ταχύτερα και με χαμηλότερο αρχικό κόστος σε σύγκριση με τους μεγάλους παραδοσιακούς πυρηνικούς σταθμούς.
Οι SMRs μπορούν να προσφέρουν σταθερή ηλεκτροπαραγωγή χαμηλών εκπομπών άνθρακα, συμβάλλοντας τόσο στην ενεργειακή ασφάλεια όσο και στην επίτευξη των στόχων για το κλίμα, σε συνδυασμό με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σε αντίθεση με ορισμένες ανανεώσιμες πηγές, όπως η ηλιακή και η αιολική που εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες, μπορούν να παρέχουν σταθερή παραγωγή ενέργειας, ενισχύοντας τη σταθερότητα των ηλεκτρικών δικτύων.
Παράλληλα, μπορούν να αξιοποιηθούν για εφαρμογές όπως η παραγωγή υδρογόνου, η παροχή θερμότητας για βιομηχανικές χρήσεις και η αφαλάτωση θαλασσινού νερού. Οπως επισημαίνεται στη μελέτη, η ανάπτυξη των SMRs στην Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το θεσμικό και κανονιστικό περιβάλλον.
Στο πεδίο αυτό, αναδεικνύεται ως κρίσιμη αρχή η ρυθμιστική ουδετερότητα, δηλαδή ένα πλαίσιο ενεργειακής πολιτικής που να επιτρέπει την αξιολόγηση όλων των λύσεων χαμηλών εκπομπών με βάση αντικειμενικά κριτήρια όπως το κόστος, η αξιοπιστία και η περιβαλλοντική απόδοση.
