Ετοιμαζόμαστε, και μάλλον σωστά κάνουμε, να απαγορεύσουμε τα σόσιαλ μίντια στα παιδιά έως 16 ετών. Το παράξενο είναι ότι την ίδια στιγμή μεγάλα «παραθυράκια» επιτρέπουν στις ίδιες ηλικίες να τζογάρουν καθημερινά. Εχει δημιουργηθεί ένας νέος παράνομος ή ημιπαράνομος κόσμος, όπου στα reels (μικρά βίντεο) του 16χρονου πετάγονται στοιχηματικές διαφημίσεις κατά κανόνα μη αδειοδοτημένων εταιρειών. Ακόμη και αν του απαγορευθεί η πρόσβαση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αυτός πειθαρχήσει, οι εταιρείες αυτές θα τον βρουν στις ιστοσελίδες που θα διαβάζει. Ο αλγόριθμος τον ακολουθεί παντού και τα εύκολα θύματα, εύκολα «τσιμπάνε». Και το επίσημο κράτος πίστευε μέχρι σήμερα ότι με διοικητικές απαγορεύσεις θα γίνει η δουλειά.
Ξεχνάμε ότι έχει ξημερώσει ένας νέος κόσμος, όπου ο κώδικας βασιλεύει και εμείς ακόμη ασχολούμαστε με τα υπόγεια καζίνο. Ο παράνομος τζόγος σήμερα δεν χρειάζεται να κρυφτεί σε φυσικούς χώρους. Χρειάζεται σέρβερ. Χρειάζεται ψηφιακό πορτοφόλι. Χρειάζεται αλγόριθμο που ξέρει πότε θα σου στείλει ειδοποίηση.
Σε αυτά τα κανάλια λειτουργεί εδώ και χρόνια μια «παράλληλη οικονομία», απορροφώντας σημαντικούς πόρους εκτός κρατικού ελέγχου. Το 1,6 δισ. που εκτιμάται ότι διακινείται ετησίως στον παράνομο τζόγο στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο διαφυγόντα φορολογικά έσοδα άνω των 500 εκατ. ευρώ, αλλά και κεφάλαια που δεν επανεπενδύονται στην οικονομία και κυρίως χρήματα που απομυζούν οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Εμείς τι κάναμε μέχρι τώρα; Απειλούσαμε με πρόστιμα και με λουκέτα. Λες και το domain (διεύθυνση ιστότοπου) δεν αλλάζει μέσα σε λίγα λεπτά. Λες και οι ροές πληρωμών δεν μπορούν να σπάσουν σε δεκάδες ενδιαμέσους. Υπάρχουν μέχρι και στρίμερ τζόγου. Που προωθούν τυχερά παιχνίδια μέσα από τις ζωντανές παρουσιάσεις τους και παίρνουν ποσοστά από τη χασούρα των παικτών. Ολα αυτά γίνονταν μέχρι σήμερα σχεδόν ανενόχλητα. Το θέμα είναι πώς μπορεί η κυβέρνηση να παρέμβει.
Οσον αφορά το νομοσχέδιο που παρουσίασε στο υπουργικό συμβούλιο ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης, μάθαμε κυρίως για τις ποινές όσων πιαστούν να παρανομούν. Αυτό όμως που θα κάνει τη διαφορά είναι ότι περιέχει διατάξεις για την επέκταση των τεχνολογικών εργαλείων. Οπως το μπλοκάρισμα του DNS (τηλεφωνικός κατάλογος του Ιντερνετ) και την εισαγωγή συστήματος τεχνητής νοημοσύνης για την ανίχνευση της παράνομης δραστηριότητας και κυρίως την παρακολούθηση των χρηματοροών.
Είναι σαφές ότι το κράτος καλείται να ρυθμίσει μια εγκληματική δραστηριότητα που «τρέχει» πιο γρήγορα από τη γραφειοκρατία του. Αν θέλουμε να υπερηφανευόμαστε, όμως, για τα ψηφιακά μας άλματα, αυτός είναι ο τομέας στον οποίο πρέπει να διακριθούμε το επόμενο διάστημα για να την αντιμετωπίσουμε.
