Η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ του ελληνικού ομίλου ONEX, η μητρική του οποίου έχει την έδρα της στις ΗΠΑ, και του νοτιοκορεατικού ναυπηγικού κολοσσού Hanwha, στην Ουάσιγκτον την Τετάρτη, αποτελεί έναν σαφή δείκτη της εντεινόμενης σύγκλισης μεταξύ των αμερικανικών προτεραιοτήτων εθνικής ασφαλείας και των ελληνικών γεωστρατηγικών συμφερόντων. Μέσω αυτής της βιομηχανικής σύμπραξης στον τομέα της ναυπηγικής αναδεικνύεται και ενισχύεται και ο λειτουργικός ρόλος της Ελλάδας στον ευρύτερο σχεδιασμό των ΗΠΑ για την ανασυγκρότηση των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων τους.
Σε πρώτη φάση, πλοία μεγάλου εκτοπίσματος και πλωτές μονάδες FSRU θα κατασκευαστούν σε αμερικανικά ναυπηγεία.
Το σχέδιο προβλέπει ένα συγκεκριμένο μοντέλο συμπαραγωγής και σταδιακής μεταφοράς τεχνογνωσίας. Σε πρώτη φάση, πλοία μεγάλου εκτοπίσματος και υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, όπως πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και πλωτές μονάδες παραγωγής, αποθήκευσης και επαναεριοποίησης φυσικού αερίου (FSRU), προγραμματίζεται να κατασκευαστούν σε αμερικανικές ναυπηγικές εγκαταστάσεις υπό την τεχνική καθοδήγηση της Hanwha. Σε δεύτερη φάση, η συνεργασία ενδέχεται να επεκταθεί και σε πολεμικά ή επιβατηγά πλοία. Μεσοπρόθεσμα, η συμφωνία ενσωματώνει πρόβλεψη για μεταφορά τεχνογνωσίας στα Ναυπηγεία Ελευσίνας της ΟΝΕΧ. Στις ελληνικές εγκαταστάσεις σχεδιάζεται να ναυπηγούνται πλοία μικρότερης χωρητικότητας ή επιμέρους τμήματα της ευρύτερης γραμμής παραγωγής. Το εγχείρημα υποστηρίζεται από τον Διεθνή Οργανισμό Χρηματοδότησης Ανάπτυξης των ΗΠΑ (DFC), έναν κρατικό αμερικανικό φορέα. Υπενθυμίζεται ότι ο DFC έχει ήδη εμπλακεί άμεσα στην Ελλάδα, παρέχοντας κεφάλαια για την εξυγίανση των ναυπηγείων Ελευσίνας, ενώ συμμετέχει συστηματικά στη χρηματοδότηση και άλλων υποδομών αμερικανικού ενδιαφέροντος, όπως το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο Πεδίο.
Η απόφαση της Ουάσιγκτον να προωθήσει και να υποστηρίξει τη συγκεκριμένη τριμερή συνεργασία υπαγορεύεται από μετρήσιμα δεδομένα. Επί του παρόντος η Κίνα ελέγχει περισσότερο από το 50% της παγκόσμιας παραγωγής εμπορικών πλοίων, χρησιμοποιώντας αυτή τη βιομηχανική βάση για την επέκταση του πολεμικού ναυτικού της, σύμφωνα με την αμερικανική θεώρηση. Αντιθέτως, το μερίδιο των ΗΠΑ στην εμπορική ναυπηγική υπολείπεται του 1%. Για την αντιμετώπιση αυτής της ανισορροπίας, η Ουάσιγκτον προωθεί το δόγμα της «Ναυτικής Κρατικής Πολιτικής» (Maritime Statecraft). Το πρόσφατο σχέδιο δράσης του Λευκού Οίκου επισημαίνει με σαφήνεια ότι «η εμπορική ναυπηγική ικανότητα και το ναυτιλιακό εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ έχουν αποδυναμωθεί», μια συνθήκη που «δημιουργεί προβλήματα εθνικής ασφάλειας και εξάρτησης της εφοδιαστικής αλυσίδας».
Η επιλογή της Ελλάδας ως εταίρου για τη σύζευξη της νοτιοκορεατικής τεχνογνωσίας με τις αμερικανικές υποδομές βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα και στην πολιτική του Ελληνα πρωθυπουργού να προωθήσει εγκαίρως την ενεργειακή, ναυτιλιακή, αμυντική αλλά και την ευρύτερη συνεργασία των δύο πλευρών, ήδη από πέρυσι την άνοιξη. Η Ελλάδα διατηρεί σταθερά ηγετική θέση στην παγκόσμια εμπορική ναυτιλία. Παράλληλα, η γεωγραφική θέση της, ο Κάθετος Διάδρομος εφοδιασμού με αμερικανικό φυσικό αέριο της Ανατολικής Ευρώπης, η εμπειρία του εγχώριου ναυπηγοεπισκευαστικού cluster, καθώς και η παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην ελληνική επικράτεια, αναβαθμίζουν διαρκώς τη διμερή στρατηγική σχέση.
