Η κυβέρνηση της Βρετανίας μάλλον προσανατολίζεται προς την πλήρη εθνικοποίηση της βιομηχανίας χάλυβα British Steel ένα χρόνο αφότου ανέλαβε τη διαχείρισή της, καθώς υποψιαζόταν πως ετοιμαζόταν να την κλείσει η κινεζική Jingye. Το συμπέρασμα προκύπτει από σχετικό ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας The Guardian, που υπογραμμίζει πως την περασμένη εβδομάδα υπουργοί της κυβέρνησης Στάρμερ χαρακτήρισαν την εν λόγω βιομηχανία «ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια», προλειαίνοντας το έδαφος για την εθνικοποίησή της με αυτό το επιχείρημα.
Υπουργοί της κυβέρνησης Στάρμερ χαρακτήρισαν την εν λόγω βιομηχανία «ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια».
Η British Steel, που απασχολεί 3.500 άτομα στη μονάδα της στο Σκάντχορπ, εξακολουθεί να λειτουργεί τις τελευταίες δύο υψικαμίνους στη Βρετανία, αλλά ελέγχεται ακόμη από την κινεζική εταιρεία που την έχει αγοράσει από το 2020, όταν τελούσε υπό πτώχευση. Τότε η εταιρεία ήταν ζημιογόνος και έχανε 700.000 στερλίνες την ημέρα, ποσό αντίστοιχο περίπου με 802.000 ευρώ. Προσπαθώντας να εμποδίσει την κινεζική εταιρεία να κλείσει τη βιομηχανία χάλυβα, το Λονδίνο έχει σύμφωνα με πληροφορίες του Guardian προτείνει στην Jingye να της πουλήσει την British Steel έναντι 100 εκατ. στερλινών, ποσό αντίστοιχο περίπου των 114 εκατ. ευρώ. Η κινεζική εταιρεία αρνήθηκε, όμως, και σύμφωνα με τις πηγές της βρετανικής εφημερίδας έχει ζητήσει περισσότερα από ένα δισ. στερλίνες, ποσό αντίστοιχο του 1,14 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα η εναλλακτική λύση που πιθανώς εξετάζει το Λονδίνο είναι να θέσει στην κινεζική εταιρεία προθεσμία για τη σύναψη σχετικής συμφωνίας. Οποια κι αν είναι, πάντως, η έκβαση των επαφών, κυβερνητικές πηγές εκτιμούν πως είναι πλέον ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης να αναλάβει τον οικονομικό έλεγχο της British Steel παίρνοντάς τον από την Jingye και σε σύντομο χρονικό διάστημα, μάλλον μερικών εβδομάδων. Οπως τονίζει ο Guardian, αν η κυβέρνηση αφήσει την British Steel να κλείσει, αυτό θα συνεπάγεται ότι η Βρετανία θα χάσει τη δυνατότητά της να παράγει χάλυβα «πρωτογενώς», καθώς οι υψικάμινοι της επίμαχης βιομηχανίας μπορούν να παράγουν το μέταλλο από την αρχή. Είναι, ωστόσο, γεγονός ότι από τα τέλη Ιανουαρίου το κόστος λειτουργίας της βιομηχανίας έχει εκτοξευθεί στα 377 εκατ. στερλίνες, ποσό αντίστοιχο των 432 εκατ. ευρώ, και ενδέχεται να εκτοξευθεί περαιτέρω μέσα στο 2028 αν εξακολουθήσει να αυξάνεται με τον ίδιο ρυθμό. Ως εκ τούτου, οι βρετανικές αρχές σπεύδουν να διευθετήσουν το συντομότερο το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της χαλυβουργίας εν μέρει και επειδή είναι προϋπόθεση για να μπορέσουν να πουλήσουν την εταιρεία σε άλλον επενδυτή.
Ενδεχόμενη εθνικοποίηση της British Steel θα προκαλέσει ικανοποίηση στον κλάδο, όπως σχολίασε σχετικά ο Γκάρετ Στέις, γενικός διευθυντής της ένωσης βρετανικών χαλυβουργείων UK Steel και υπογράμμισε ότι η εθνικοποίηση «θα προσφέρει επαγγελματική ασφάλεια στο εργατικό δυναμικό της εταιρείας, στην πελατεία της, αλλά και στην ευρύτερη εφοδιαστική αλυσίδα του κλάδου σε μια κρίσιμη συγκυρία». Ο ίδιος τόνισε, άλλωστε, ότι είναι ζωτικής σημασίας να διατηρήσει η Βρετανία τη δυνατότητα να παράγει τα προϊόντα της British Steel «όχι μόνο για λόγους οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και για την εθνική μας ασφάλεια και τις αντοχές της χώρας». Αν και ο κλάδος των χαλυβουργείων έχει συρρικνωθεί δραματικά από την περίοδο της ακμής του, τη δεκαετία του 1970, η British Steel παραμένει σοβαρός παράγοντας της βρετανικής οικονομίας και σημαντικός εργοδότης στην περιοχή του Σκάντχορπ, καθώς υποστηρίζει εμμέσως δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ευρύτερη εφοδιαστική αλυσίδα της παραγωγής χάλυβα.
