Οι πετρελαϊκές εταιρείες θα πρέπει να αναζητήσουν νέους πόρους ορυκτών καυσίμων, τώρα που ο πόλεμος στο Ιράν έχει μειώσει την επενδυτική έλξη της πλούσιας σε ενέργεια Μέσης Ανατολής. Οι υψηλότερες τιμές πετρελαίου θα τους δώσουν αυτή την ευκαιρία. Μεγάλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Exxon Mobil, της Chevron, της Shell και της ΒΡ, είχαν εδώ και καιρό εστιάσει στη Μέση Ανατολή λόγω των τεράστιων πόρων της, των σταθερών δημοσιονομικών όρων και, μέχρι πρόσφατα, της σχετικής πολιτικής σταθερότητας. Η περιοχή αντιπροσωπεύει περίπου το 1/5 της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Αυτή η φήμη, που χτίστηκε με κόπο κατά τη διάρκεια δεκαετιών, έχει διαλυθεί τώρα από τον πόλεμο στο Ιράν. Στην πέμπτη εβδομάδα της πλέον, η σύγκρουση έχει θέσει τις ενεργειακές υποδομές στο στόχαστρο. Δεκάδες εγκαταστάσεις σε όλο τον Κόλπο έχουν υποστεί ζημιές, συμπεριλαμβανομένου του γιγάντιου κόμβου LNG του Κατάρ και αρκετών μεγάλων διυλιστηρίων πετρελαίου. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ –μέσω του οποίου διέρχεται κανονικά περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου– έχει αναγκάσει τους παραγωγούς να κλείσουν τις πετρελαιοπηγές, κοστίζοντας στην περιοχή περίπου 1 δισ. δολ. την ημέρα.
Το μακροπρόθεσμο κόστος θα είναι πολύ υψηλότερο. Η Μέση Ανατολή θα παραμείνει σαφώς σημαντική πηγή για δεκαετίες. Κατέχει περίπου το ήμισυ των αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο και το 40% των αποθεμάτων φυσικού αερίου. Επομένως, είναι απίθανο οι δυτικές εταιρείες να την εγκαταλείψουν εντελώς. Η περιοχή προσείλκυσε περίπου 130 δισ. δολ. σε επενδύσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου το 2025, περίπου το 15% του παγκόσμιου συνόλου. Αλλά η σύγκρουση θα αφήσει βαθιές ουλές. Η αβεβαιότητα για τη διέλευση μέσω του Ορμούζ και ο υψηλότερος κίνδυνος ανάφλεξης είναι πιθανό να αυξήσουν απότομα το κόστος ανάπτυξης προσωπικού, εξοπλισμού, ασφάλισης και κεφαλαίου στη Μέση Ανατολή, καθιστώντας την περιοχή πολύ λιγότερο ελκυστική. Από την παραμονή της σύγκρουσης, η μέση τιμή του αργού πετρελαίου Brent που αναμένεται το 2030 έχει αυξηθεί κατά περίπου 10% σε περίπου 72 δολάρια το βαρέλι. Μια δομικά υψηλότερη τιμή πετρελαίου θα άλλαζε τον υπολογισμό των ενεργειακών γιγάντων του κόσμου. Αυτή η μετατόπιση έρχεται καθώς η όρεξη της βιομηχανίας για νέες επενδύσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο έχει ενισχυθεί. Κατά το τελευταίο έτος, οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν αυξήσει σημαντικά τις δαπάνες για εξερεύνηση παγκοσμίως – από τη δυτική Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Βραζιλία και τη νοτιοανατολική Ασία.
Η απότομη αύξηση του ασφαλίστρου κινδύνου στη Μέση Ανατολή είναι πιθανό να ωθήσει περισσότερα κεφάλαια προς περιοχές που προηγουμένως θεωρούνταν πιο επικίνδυνες ή οριακές. Η Βενεζουέλα προσφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η πετρελαϊκή της βιομηχανία άνοιξε ξανά για τις δυτικές εταιρείες μετά την εκδίωξη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ τον Ιανουάριο, ωστόσο οι επενδύσεις στη χώρα παρέμειναν χλιαρές λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας. Σε ένα πιο ανοδικό περιβάλλον τιμών, ωστόσο, οι τεράστιοι πόροι της Βενεζουέλας θα μπορούσαν να γίνουν πιο ελκυστικοί. Η ενεργειακή βιομηχανία έχει γνωρίσει μια τέτοια γεωγραφική αναδιάταξη στο παρελθόν. Μετά το 2022, η Μέση Ανατολή απέκτησε σημασία όταν οι δυτικές εταιρείες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Ρωσία μετά την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία. Ο πόλεμος στο Ιράν απειλεί τώρα να πυροδοτήσει μια ακόμη αναδιάρθρωση. Αλλά αν η απάντηση αυτή τη φορά είναι να μετακινηθούν σε πιο επικίνδυνες ή δαπανηρές περιοχές, το κατώτατο όριο στις τιμές της ενέργειας πιθανότατα θα ανέβει.
