Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ΗΠΑ για να την υπερασπιστεί έναντι πιθανής ρωσικής επιθετικότητας. Χρειάζεται, επομένως, τις δικές της δορυφορικές επικοινωνίες και αεράμυνες, καθώς και μια εγχώρια πυρηνική ομπρέλα που να καλύπτει ολόκληρη την περιοχή και πολλά άλλα. Το πρόβλημα είναι πώς θα χρηματοδοτηθούν αυτά τα απαραίτητα. Ο προφανής τρόπος είναι μέσω του κοινού δανεισμού από την Ε.Ε., αλλά η Γερμανία διστάζει να δώσει το πράσινο φως για τα ευρωομόλογα. Η μεγαλύτερη οικονομία του μπλοκ ανησυχεί ότι οι δικοί της φορολογούμενοι μπορεί να χρειαστεί τελικά να τα αποπληρώσουν. Οι γεωστρατηγικές ανάγκες της Ευρώπης είναι τόσο μεγάλες, που πρέπει να βρει λύσεις. Ευτυχώς, υπάρχουν ήδη δύο ταμεία που, με κάποια δημιουργική προσαρμογή, θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν 500 δισ. ευρώ. Εάν το Βερολίνο πρόκειται να υποστηρίξει την κοινή χρηματοδότηση, θα πρέπει πρώτα να πειστεί ότι τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για πράγματα που δεν μπορεί να κάνει μόνο του. Η Γερμανία γνωρίζει ήδη ότι δεν μπορεί να αποκτήσει τα δικά της πυρηνικά όπλα λόγω των υποχρεώσεών της από τις συνθήκες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Φρίντριχ Μερτς συνομιλεί με τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο για να αποκτήσει πρόσβαση στα ατομικά τους οπλοστάσια.
Η στρατιωτική έρευνα και ανάπτυξη είναι ένας άλλος τομέας όπου μια κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια έχει νόημα. Η Ε.Ε. δαπανά μόνο το ένα δέκατο των 145 δισ. δολαρίων που ανέπτυξαν οι ΗΠΑ το 2023. Ο ευρωπαϊκός πυλώνας του ΝΑΤΟ χρειάζεται επίσης μια ένοπλη δύναμη ταχείας αντίδρασης, τώρα που οι ΗΠΑ θέλουν να μειώσουν τα επίπεδα των στρατευμάτων τους στην περιοχή. Υπάρχουν περίπλοκα ερωτήματα για το πώς θα πρέπει να δημιουργηθούν τέτοιες κοινές δυνατότητες και ποιος θα πρέπει να τις διαχειρίζεται. Αλλά μόλις απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα, θα εξακολουθεί να υπάρχει κενό χρηματοδότησης. Μια λύση θα μπορούσε να είναι η αναδιάταξη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, ο οποίος συστάθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ. Διαθέτει 81 δισ. ευρώ καταβεβλημένου κεφαλαίου και συνολικής χρηματοδοτικής ικανότητας 432 δισ. ευρώ.
Μια άλλη πιθανή πηγή μετρητών συνδέεται με τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας, εκ των οποίων 210 δισ. ευρώ έχουν «παγώσει» από την Ε.Ε. Οσον αφορά την άμυνα, η Ευρώπη δεν είναι μόνο η Ε.Ε. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι κρίσιμο επειδή μαζί με τη Γαλλία διαθέτουν τις ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις της περιοχής. Χρειάζεται κι αυτό δορυφορικές επικοινωνίες, ασπίδες αεράμυνας κ.ο.κ. Εν τω μεταξύ, ο Καναδάς θέλει να ευθυγραμμιστεί στενότερα με την Ευρώπη. Το ερώτημα είναι πώς θα πληρώσει για τη συμμετοχή τους, δεδομένου ότι το δημόσιο χρέος της Βρετανίας ήταν 103% του ΑΕΠ πέρυσι, ενώ του Καναδά ήταν 114%.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ότι η Βρετανία εξέταζε «καινοτόμες» λύσεις και συλλογικές χρηματοδοτικές προσεγγίσεις. Ο Καναδός ομόλογός του Μαρκ Κάρνεϊ πρότεινε την περασμένη εβδομάδα στον Στάρμερ μια τέτοια ιδέα: μια πολυμερής τράπεζα άμυνας, ανθεκτικότητας και ασφάλειας. Η ιδέα είναι να απελευθερωθούν ιδιωτικά κεφάλαια για την ενίσχυση των αμυντικών επενδύσεων των χωρών. Οποιαδήποτε τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε, με τη σειρά της, να συνδυαστεί με ένα αμυντικό σχέδιο του ESM. Επειδή ο οργανισμός με έδρα το Λουξεμβούργο είναι ένας διεθνής οργανισμός ξεχωριστός από την Ε.Ε., θα μπορούσε να είναι πιο ευέλικτος στη συνεργασία με χώρες εκτός του μπλοκ. Η Ευρώπη έχει σαφείς και πιεστικές αμυντικές ανάγκες. Ο Μερτς το γνωρίζει αυτό. Τώρα πρέπει να πείσει τους συμπατριώτες του Γερμανούς ότι θα πρέπει να υπάρχει μια συλλογική ευρωπαϊκή προσέγγιση για τη χρηματοδότηση αυτών των δυνατοτήτων. Η δημιουργική χρηματοδότηση μπορεί να βοηθήσει.
