Στα χαρτιά, η οικονομική πολιτική του Χαβιέρ Μιλέι στην Αργεντινή παρουσιάζεται ως success story, με το ΔΝΤ να επικροτεί τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη μείωση του πληθωρισμού. Στην καρδιά του Μπουένος Αϊρες ωστόσο η πραγματικότητα για τη μέση οικογένεια είναι δραματικά διαφορετική. Ενώ οι μακροοικονομικοί δείκτες δείχνουν σταθεροποίηση, το 50% περίπου των κατοίκων καταφεύγει πλέον σε δανεισμό ακόμη και για την κάλυψη βασικών αναγκών επιβίωσης, όπως η διατροφή.
Η περίπτωση του 43χρονου Ντιέγκο Νακάσιο, πωλητή στο Mπουένος Αϊρες, είναι ενδεικτική. Ο ίδιος και η σύζυγός του εργάζονται, η καθημερινότητά τους όμως μετά τις 15 του μηνός μετατρέπεται σε αγώνα δρόμου με πωλήσεις προσωπικών ειδών και χρήση πιστωτικών καρτών για την αγορά τροφίμων. Το παράδοξο είναι ότι πολίτες με σταθερή εργασία, που στο παρελθόν έχτισαν σπίτια και αγόρασαν αυτοκίνητα, σήμερα αδυνατούν να θρέψουν τις οικογένειές τους χωρίς να χρεωθούν. «Οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζω βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Ζούμε σε μια συνεχή κατάσταση στρες και άγχους χωρίς διαφαινόμενη διέξοδο», λέει ο Νακάσιο στο Al Jazeera.
Η ιστορία του είναι ολοένα και πιο συνηθισμένη στην Αργεντινή, όπου πολλοί εργαζόμενοι χρησιμοποιούν τις αποταμιεύσεις τους, πουλάνε τα υπάρχοντά τους ή δανείζονται από τράπεζες ή συγγενείς για να καλύψουν τα βασικά, σύμφωνα με έκθεση του Argentina Grande. Μια άλλη έκθεση, του Fundacion Pensar, διαπίστωσε ότι 63% των Αργεντινών έχουν μειώσει τις δραστηριότητες ή τις υπηρεσίες τους για να τα βγάλουν πέρα.
Η κρίση αυτή εντείνεται από την ανομοιογενή ανάπτυξη της οικονομίας. Ενώ ο τραπεζικός και ο γεωργικός τομέας καταγράφουν κέρδη, η μεταποίηση και το εμπόριο καταρρέουν λόγω της μειωμένης ζήτησης. Η κυβερνητική στρατηγική για τη συγκράτηση του πληθωρισμού βασίστηκε στην καθήλωση των μισθών κάτω από τα επίπεδα των αυξήσεων στις τιμές, γεγονός που έχει οδηγήσει σε πτώση της κατανάλωσης τροφίμων κατά 12,5%. Οι επικριτές επισημαίνουν ότι ο επίσημος πληθωρισμός δεν αντικατοπτρίζει το πραγματικό κόστος ζωής, καθώς οι αυξήσεις σε καύσιμα και ηλεκτρικό ρεύμα είναι δυσβάστακτες. Με το 11% των προσωπικών δανείων να είναι ήδη κόκκινα, στο υψηλότερο ποσοστό από το 2010 και τη χρήση πιστωτικών καρτών στα σούπερ μάρκετ να αγγίζει επίπεδα-ρεκόρ, η κοινωνία της Αργεντινής βρίσκεται στα όρια της εξάντλησης.
