Μια ενδιαφέρουσα «ανατροπή» έχει συμβεί στην αγορά ομολόγων της Ευρωζώνης, καθώς το χάσμα μεταξύ των ελληνικών ομολόγων και των ομολόγων της Ιταλίας και της Γαλλίας έχει κλείσει και το κόστος δανεισμού της Ελλάδας δεν είναι πλέον φθηνότερο. Η Γαλλία φαίνεται πως ανακαταλαμβάνει, προς το παρόν τουλάχιστον, τη θέση ισχύος της απέναντι στις δύο χώρες του Νότου, ενώ Ελλάδα και Ιταλία κινούνται σε «ισότιμα» επίπεδα.
Τα γαλλικά ομόλογα έχουν δει αποδόσεις τους να υποχωρούν έπειτα από τον περιορισμό των ανησυχιών της αγοράς, καθώς εγκρίθηκε πριν από μερικές ημέρες ο προϋπολογισμός του 2026, μετά την αποτυχία δύο προτάσεων μομφής, προαναγγέλλοντας μια περίοδο σχετικής σταθερότητας για την αδύναμη κυβέρνηση μειοψηφίας του πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνί.
Τα ελληνικά ομόλογα ως αποτέλεσμα έχασαν κάτι από τη… λάμψη τους. Ενώ από το φθινόπωρο του 2024 οι ελληνικοί τίτλοι είχαν «νικήσει» τους γαλλικούς, με φόντο τις πολιτικές αναταράξεις στο Παρίσι οι οποίες οδήγησαν σε αλλεπάλληλες καταρρεύσεις κυβερνήσεων, πλέον οι αποδόσεις τους κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα, έστω και οριακά.
Και αυτή δεν είναι η μόνη ανατροπή. Τέλος, όπως φαίνεται, λαμβάνει και η «ανωτερότητα«» των ελληνικών ομολόγων έναντι των ιταλικών. Οι ελληνικοί κρατικοί τίτλοι είχαν αρχίσει τη «μάχη» με τους ιταλικούς από το 2018 εν μέσω της πολιτικής κρίσης στη Ρώμη, η οποία και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια, με τη νίκη των ελληνικών ομολόγων να «παγιώνεται» τελικά από το 2023, όταν η αγορά ανέμενε την αρχή του κύκλου αναβάθμισης της Ελλάδας σε επενδυτική βαθμίδα. Σε αυτό, εν τω μεταξύ, βοήθησαν και οι συνεχιζόμενες ανησυχίες γύρω από το χρέος και το έλλειμμα της Ιταλίας.
Ωστόσο, το γεγονός ότι η Τζόρτζια Μελόνι αποδείχθηκε πιο προσεκτική και σταθερή από ό,τι ανέμεναν οι επενδυτές άρχισε σιγά σιγά να αλλάζει η αντίληψη της αγοράς και σήμερα μάλιστα αναμένεται να ανοίξει ο δρόμος ώστε η Ιταλία να ανακτήσει τη βαθμολογία του «Α» από τον οίκο αξιολόγησης S&P για πρώτη φορά από την εποχή της κρίσης χρέους.
Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι τα ιταλικά ομόλογα αυτή τη στιγμή να έχουν «ισοφαρίσει» τα ελληνικά, ενώ παράλληλα και η Γαλλία έχει κερδίσει έδαφος, έχοντας αφήσει πίσω της Ελλάδα και Ιταλία. Ειδικότερα, η απόδοση του ελληνικού 10ετούς είναι στο 3,419%, με το spread να κινείται στις 61,4 μονάδες βάσης, η απόδοση του ιταλικού 10ετούς είναι στο 3,413%, με το spread στις 62,5 μ.β. και η απόδοση του γαλλικού 10ετούς είναι στο 3,39%, με το spread να κινείται στις 60,2 μ.β.
Αξίζει να σημειώσουμε πως το γαλλικό spread είχε εκτοξευθεί έως και στις 86 μ.β. το περασμένο φθινόπωρο λόγω του αδιεξόδου για τον προϋπολογισμό, ενώ σε ανάλογα επίπεδα είχε βρεθεί και το καλοκαίρι του 2024, όταν ο Εμανουέλ Μακρόν είχε ανακοινώσει τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Το ιταλικό spread είχε εκτιναχθεί στις 250 μ.β. το φθινόπωρο του 2022 και εκινείτο γύρω στις 200 μ.β. το 2023, προτού αρχίσει σταδιακά να υποχωρεί. To ελληνικό spread από τα μέσα του 2024 υποχώρησε κάτω από τις 100 μ.β., όταν το 2023 εκινείτο στις 150 μ.β. σε μέσο όρο και το 2022 στις 240 μ.β.
Ολα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι τα ελληνικά ομόλογα έχουν παύσει να είναι ελκυστικά. Απλά το story της επενδυτικής βαθμίδας έχει ολοκληρωθεί και η υπεραπόδοση της Ελλάδας φαίνεται πως αποτελεί «δεδομένο» πλέον για την αγορά, η οποία βλέπει ένα «φρέσκο» story σε Ιταλία – Γαλλία. Τα stories, ωστόσο, εναλλάσσονται, το ίδιο και οι επενδυτικές στρατηγικές. Και δεδομένου ότι η Ελλάδα έως το 2030 δεν θα είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρωζώνης και θα έχει «νικήσει» την Ιταλία (ήδη από το 2028), τη Γαλλία αλλά και το Βέλγιο, με τον δείκτη χρέους να κινείται κάτω από το 120% του ΑΕΠ, είναι θέμα χρόνου να ξαναδούμε τα ελληνικά ομόλογα να επιστρέφουν στο επίκεντρο.
