Η φετινή σύναξη στο Νταβός είναι βέβαιο ότι θα μείνει στην Ιστορία. Οι γεωπολιτικές κόντρες και προσωπικές φιλοδοξίες προσγειώθηκαν από τον οικονομικό ρεαλισμό. Στις αρχές της εβδομάδας, όταν ο πρόεδρος Τραμπ ποστάριζε τις επιδιώξεις του για τη Γροιλανδία στα αγαπημένα του σόσιαλ μίντια και απειλούσε με δασμούς, ένας απλός αναλυτής, ο επονομαζόμενος «στρατηγός» των νομισμάτων της Deutsche Bank, άλλαζε τους όρους του παιχνιδιού. Ο ελληνικής καταγωγής Γιώργος Σαραβέλος ξεκίνησε να αναλύει τι θα σήμαινε για τις ΗΠΑ μια πιθανή πώληση ομολόγων και μετοχών εισηγμένων στο αμερικανικό χρηματιστήριο ύψους 8 τρισ. ευρώ, από πλευράς των Ευρωπαίων. Η παραδοχή ήταν ότι σε περίπτωση κλιμάκωσης της έντασης, οι Ευρωπαίοι δεν θα είχαν άλλα περιθώρια από το να αποσύρουν τις επενδύσεις τους. Κανείς δεν θέλει άλλωστε να τοποθετείται σε μια χώρα που δεν την αισθάνεται φιλική. Η ανάλυση του Σαραβέλου ήταν το πρώτο θέμα που έθεσε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ όταν βρέθηκε επί ελβετικού εδάφους. Σχεδόν σε ανακριτικό ύφος επέμενε να τοποθετηθεί ο επικεφαλής της γερμανικής τράπεζας. Αλλά η δουλειά είχε γίνει. Τι κι αν οι Αμερικανοί χλεύασαν την απόφαση του δανικού συνταξιοδοτικού ταμείου να πουλήσει τη συμμετοχή του στα αμερικανικά αξιόγραφα ύψους 100 εκατ. δολαρίων· η ανησυχία ήταν ότι μπορεί αυτή η τάση να λάβει διαστάσεις ντόμινο. Το ίδιο ερώτημα έθεσε ο Αμερικανός υπουργός στον Νορβηγό υπουργό Οικονομικών, του οποίου το επενδυτικό ταμείο γενεών (από τα κοιτάσματα) επενδύει πάνω από 2,1 τρισ. δολ. Τι κι αν όλοι αρνήθηκαν ότι σκέφτονται να αλλάξουν επενδυτική στρατηγική, επικαλούμενοι την ευρωπαϊκή ανεξαρτησία ιδρυμάτων, όπως οι τράπεζες και τα συνταξιοδοτικά ταμεία, από τις πολιτικές αποφάσεις· ο «σπόρος» της αμφιβολίας είχε φυτρώσει. Η ανάλυση Σαραβέλου μπορεί να θεωρήθηκε ως μέρος της ευρωπαϊκής απάντησης. Ωστόσο ανέδειξε μια αναγκαιότητα. Η Ευρώπη επενδύει τεράστια ποσά σε άλλες οικονομίες και δεν επενδύει στη δική της. Μόνο 300 δισ. ευρώ αποταμιεύσεων μεταφέρονται και επενδύονται κάθε χρόνο από την Ε.Ε. στις ΗΠΑ, βοηθώντας τη χώρα να ζει με επίπεδο υψηλότερο από όσο παράγει.
Η Κριστίν Λαγκάρντ το επισήμανε στο CNN. Η Ευρώπη, είπε, δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι θα επενδυθούν πολλά από τα διαθέσιμα επενδυτικά κεφάλαια στο εσωτερικό της, με περισσότερο κοινό δανεισμό, δημιουργώντας ασφαλή περιουσιακά στοιχεία.
Κάποιοι θυμούνται ότι το ίδιο αμερικανικό πισωγύρισμα είχε γίνει και πέρυσι στην τραμπική έκρηξη των δασμών, όταν ένα απότομο ξεπούλημα στην αγορά ομολόγων οδήγησε στη συνακόλουθη αύξηση του κόστους δανεισμού στις ΗΠΑ, αναγκάζοντας τον Αμερικανό πρόεδρο να γίνει πιο διαλλακτικός. Το ότι έγινε και φέτος δείχνει τι τον πονάει περισσότερο…
