Παρά το κλίμα αυξημένης αβεβαιότητας που διαμορφώθηκε από τις διαταραχές στο διεθνές εμπόριο ως αποτέλεσμα της αύξησης των δασμών από τις ΗΠΑ, η παγκόσμια οικονομία επέδειξε απροσδόκητη ανθεκτικότητα το 2025. Ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ εκτιμάται στο 3,2%, επίπεδο χαμηλότερο από τον δυνητικό ρυθμό, αλλά σαφώς υψηλότερο από τις ιδιαίτερα απαισιόδοξες προβλέψεις που επικρατούσαν στις αρχές του προηγούμενου έτους. Το 2026, η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη προβλέπεται να διατηρήσει θετική δυναμική, με τον ρυθμό μεγέθυνσης να επιβραδύνεται ήπια στο 2,9% περίπου. Βασικός μοχλός της ανάπτυξης εκτιμάται ότι θα είναι η δημοσιονομική τόνωση, ιδίως στις ΗΠΑ μέσω του One Big Beautiful Bill Act, στην Κίνα, καθώς και μέσω των προγραμματισμένων αυξήσεων των δαπανών για άμυνα και υποδομές στη Γερμανία. Παράλληλα, οι επενδύσεις στην τεχνολογία αναμένεται να συνεχίσουν να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο, ενώ ο κύκλος νομισματικής χαλάρωσης αρκετών μεγάλων κεντρικών τραπεζών φαίνεται να διαθέτει ακόμη κάποιο περιθώριο συνέχισης. Ταυτόχρονα, η δημοσιονομική πολιτική προβλέπεται να παραμείνει υποστηρικτική, αλλά υπό αυστηρούς περιορισμούς, καθώς οι κυβερνήσεις καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ της στήριξης της οικονομίας και της δημοσιονομικής σταθερότητας.
Ωστόσο, οι κίνδυνοι αναφορικά με τις προοπτικές της οικονομικής ανάπτυξης παραμένουν αυξημένοι. Πιθανές εξελίξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σύσφιγξη των διεθνών χρηματοπιστωτικών συνθηκών –όπως μια αναζωπύρωση του πληθωρισμού ή μια απότομη διόρθωση στις αποτιμήσεις μετοχών που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη– ενδέχεται να περιορίσουν ταχύτατα την παγκόσμια ρευστότητα, με ευρύτερες επιπτώσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και την πραγματική οικονομία. Παράλληλα, ο κίνδυνος αναζωπύρωσης των εμπορικών εντάσεων παραμένει υπαρκτός, με δυνητικά σοβαρές συνέπειες στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και την παραγωγή. Οι σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμο παράγοντα, ιδίως σε στρατηγικούς τομείς όπως οι σπάνιες γαίες και οι ημιαγωγοί. Η νέα αμερικανική Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας (National Security Strategy) που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, λίγες ημέρες πριν από τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα, ουσιαστικά εισάγει ένα «νέο Δόγμα Μονρόε», το οποίο δίνει έμφαση στην αναδιάταξη οικονομικών και στρατιωτικών πόρων με στόχο την εδραίωση της αμερικανικής κυριαρχίας στο δυτικό ημισφαίριο, επιδιώκοντας τον περιορισμό της εμπλοκής άλλων μεγάλων δυνάμεων σε αυτήν την πλούσια σε φυσικούς πόρους περιοχή. Oι γεωπολιτικές εξελίξεις άλλωστε παραμένουν σημαντική πηγή ανησυχίας, ιδίως αν οδηγήσουν σε άνοδο των τιμών των εμπορευμάτων ή σε νέες διαταραχές των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, ενώ οι χρηματοπιστωτικές αγορές εστιάζουν ολοένα και περισσότερο στα αυξανόμενα δημοσιονομικά ελλείμματα των μεγάλων οικονομιών.
*EUROBANK RESEARCH
