Σε πανίσχυρους παίκτες στη Wall Street έχουν εξελιχθεί τα λεγόμενα οικογενειακά γραφεία, τα family offices, όπως αποκαλούνται στις ΗΠΑ εταιρείες στις οποίες αναθέτουν οι βαθύπλουτοι τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων τους και τα οποία αναλαμβάνουν τα πάντα, από την επένδυση χρημάτων μέχρι τη διεκπεραίωση προσωπικών υποθέσεων. Είναι τεράστιοι και αδιαφανείς μηχανισμοί και όπως σχολιάζει σχετικά η εφημερίδα Wall Street Journal αυξάνονται διαρκώς, καθώς η δημιουργία ενός οικογενειακού γραφείου έχει γίνει ένα είδος μόδας και η επιρροή τους αυξάνεται συνεχώς τόσο στη Wall Street όσο και στην πραγματική οικονομία.
Σύμφωνα με την εταιρεία δεδομένων Deloitte, η αξία των περιουσιακών στοιχείων που εποπτεύουν φθάνει πλέον στα 5,5 τρισ. δολ., και είναι κατά 67% μεγαλύτερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη πριν από πέντε χρόνια. Εκτιμάται μάλιστα πως φέτος έχει φθάσει στα 6,9 τρισ. δολ. και θα αυξηθεί περαιτέρω αγγίζοντας τα 9 τρισ. δολ. το 2030. Η Deloitte εκτιμά πως τα επόμενα χρόνια αυτές οι εταιρείες θα διαχειρίζονται περισσότερα κεφάλαια από όσα η βιομηχανία των hedge funds. Οι τράπεζες αλλά και πολλές επιχειρήσεις σπεύδουν να καλύψουν τις ανάγκες αυτών των οικογενειακών γραφείων, ενώ επιχειρηματίες και διαχειριστές επενδυτικών κεφαλαίων διαγκωνίζονται μεταξύ τους για να αποσπάσουν ένα τμήμα του τεράστιου πλούτου των οικογενειών. Τα μεγαλύτερα από τα οικογενειακά γραφεία διαχειρίζονται εδώ και χρόνια πολλά δισ. δολ. για λογαριασμό κροίσων όπως οι Τζεφ Μπέζος, Μάικλ Ντελ και Μπιλ Γκέιτς, αλλά τελευταία όλο και περισσότερες οικογένειες με πλούτο μερικών εκατοντάδων ή και δεκάδων εκατ. δολαρίων δημιουργούν οικογενειακά γραφεία και τα αναθέτουν σε διαχειριστές του κλάδου.
Σήμερα υπολογίζεται πως σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν πάνω από 8.000 οικογενειακά γραφεία, περίπου 30% περισσότερα από το 2019.
Σήμερα υπολογίζεται πως σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν πάνω από 8.000 οικογενειακά γραφεία, περίπου 30% περισσότερα από τα 6.130 στα οποία ανέρχονταν το 2019 σύμφωνα με την Deloitte, που υπολογίζει πως θα έχουν φθάσει στα 10.000 μέχρι το 2030. Σύμφωνα με τον Τζάστιν Φλας, γενικό διευθυντή του τομέα στρατηγικής πλούτου στην Ascent Private Capital Management, «είναι ένα κριτήριο για το κατά πόσον ανήκει κάποιος στον κόσμο των βαθύπλουτων». Οπως διευκρινίζει ο ίδιος, «ένα οικογενειακό γραφείο προσδίδει κοινωνική αίγλη στον κάτοχό του, είναι κάτι για το οποίο μπορεί να μιλάει σε ένα κοκτέιλ πάρτι». Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν τα χρήματά τους οι βαθύπλουτοι επηρεάζει την τύχη των επιχειρήσεων σχεδόν σε όλους τους κλάδους της αμερικανικής οικονομίας, της διεθνούς φιλανθρωπίας και της ευρύτερης οικονομίας. Η διείσδυση των χρημάτων των βαθύπλουτων στην οικονομία διαμορφώνει τη μοίρα των επιχειρήσεων που συνδέονται με τα πάντα, από την τεχνητή νοημοσύνη και τα κέντρα δεδομένων μέχρι τα οδοντιατρεία και τα κέντρα ιατρικής αισθητικής.
Δεδομένων των τεράστιων ποσών που έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν, τα μεγάλα οικογενειακά γραφεία μπορούν συχνά να διεκδικούν μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες και να ανταγωνίζονται μεγάλους θεσμικούς επενδυτές και μεγαθήρια όπως, για παράδειγμα, τις Apollo Global Management και Blackstone. Μπορούν, επίσης, να διεκδικούν ρόλο χρηματοδότη σε συγχωνεύσεις δημόσιων επιχειρήσεων, όπως έγινε προσφάτως όταν οι Αρθουρ Σάμπεργκ και Αντισον Φίσερ, ιδρυτές της Pequot Capital, υποστήριξαν τη συμφωνία της εταιρείας πυρηνικής σύντηξης TAE Technologies με την εταιρεία ΜΜΕ του Ντόναλντ Τραμπ. Σε αντίθεση με τους διαχειριστές των κεφαλαίων συνταξιοδοτικών ταμείων, που απαντούν στους τοπικούς εκπαιδευτικούς και πυροσβέστες, ή με τα hedge funds, που ενημερώνουν συχνά τους επενδυτές, τα οικογενειακά γραφεία δεν απαντούν σε κανέναν και δεν ενημερώνουν παρά μόνο τους εαυτούς τους. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να διατηρούν επενδύσεις επί δεκαετίες και να αντέχουν μεγάλες περιόδους αστάθειας ή να τολμούν μεγάλα και παράτολμα στοιχήματα. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, όπως οι διαπραγματευτές συμβολαίων και οι σύμβουλοι επενδύσεων, τα οικογενειακά γραφεία δεν ενδιαφέρονται συνήθως για την κάλυψή τους έναντι ζημίας και δεν χρησιμοποιούν παράγωγα ως εργαλεία ασφάλισης. Και αυτή η τολμηρή τακτική τους τα καθιστά μια ιδιαίτερα ελκυστική πηγή κεφαλαίων για πολλές επιχειρήσεις.
