Η παρουσία που κυριάρχησε την πρώτη ημέρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός ήταν του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, που έτεινε χέρι συμφιλίωσης προς τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα. Σε δεύτερο πλάνο, ο δριμύτερος πρωθυπουργό της Κίνας Ουέν Τζιαμπάο, που με την επίθεσή του στις καταχρήσεις του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος έκανε σαφή τη δυναμική επέλαση των πολιτικών και τη -μερική τουλάχιστον- αναδίπλωση των στελεχών τραπεζών.
Αξιόπιστος εταίρος
Με την ομιλία του στο Νταβός να κινείται σε τόνους εμφανώς χαμηλότερους από εκείνους που συνηθίζει, ο Ρώσος πρωθυπουργός παρουσίασε τη Ρωσία ως αξιόπιστο εταίρο στον τομέα της ενέργειας, τάχθηκε υπέρ της κοινής πρόσβασης στις ενεργειακές υποδομές προκειμένου να ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια και εξέφρασε την επιθυμία της Ρωσίας να δημιουργήσει περισσότερους αγωγούς μεταφοράς ενέργειας. Προσέθεσε, άλλωστε, πως ο κόσμος πρέπει να επιστρέψει στις σταθερές και ισορροπημένες τιμές της ενέργειας, που αντανακλούν την προσφορά και τη ζήτηση και όχι την κερδοσκοπία. Σε αντίθεση με πρόσφατη δήλωσή του που είχε επιρρίψει στις ΗΠΑ την ευθύνη για την κρίση, υπογράμμισε τη διάθεση συνεργασίας της χώρας του τονίζοντας ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιλέξουμε τον απομονωτισμό ή να είμαστε οικονομικά εγωιστές». Αφού χαρακτήρισε την κρίση «απόλυτη καταιγίδα» και τόνισε πως «βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο καράβι», απέφυγε εμφανώς τις επιρρίψεις ευθυνών κατά των ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας ότι δεν θα μείνει στο ποιος φταίει για την κρίση αλλά θα προτιμήσει να δώσει έμφαση στα «κοινά συμφέροντα» και στις «αμοιβαίες εξαρτήσεις». Απευθυνόμενος, άλλωστε, στους εταίρους της Ρωσίας σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική και ειδικότερα στη νέα αμερικανική κυβέρνηση, εξέφρασε την ελπίδα πως «θα είναι πρόθυμοι να συνεργαστούμε εποικοδομητικά». Δεδομένου πως ο Πούτιν επικρίνεται συχνά ότι ασκεί υπερβολικό κρατικό έλεγχο στις ρωσικές βιομηχανίες, αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτησή του κατά του αυξημένου ρόλου των κυβερνήσεων στην αντιμετώπιση της κρίσης, την οποία και χαρακτήρισε επικίνδυνη, καθώς και η εκτίμηση που εξέφρασε πως «η υπερβολική παρέμβαση στην οικονομική δραστηριότητα και η τυφλή πίστη στην παντοδυναμία του κράτους είναι ένα άλλο ενδεχόμενο λάθος».
«Νέα τάξη πραγμάτων»
Στον αντίποδα αυτής της επίθεσης φιλίας, ο Κινέζος ομόλογός του, που εξαπέλυσε επίθεση κατά των ΗΠΑ μιλώντας για το «τυφλό κυνήγι του κέρδους» που οδήγησε στη χειρότερη κρίση μετά τη Μεγάλη Υφεση, για τις «ακατάλληλες μακροοικονομικές πολιτικές ορισμένων χωρών», καθώς και για τη συνήθεια της «χαμηλής αποταμίευσης και της υψηλής κατανάλωσης». Ο κ. Ουέν επέκρινε δριμύτατα την «υπερβολική επέκταση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και την έλλειψη αυτοπειθαρχίας των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης» και τάχθηκε υπέρ μιας «νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων» στην οικονομία. Ο Κινέζος ηγέτης δεν παρέλειψε, ωστόσο, να εκφράσει την επιθυμία του να έχει «αρχικές επαφές» με την κυβέρνηση Ομπάμα, με την οποία δήλωσε ότι προσβλέπει σε μια «ειρηνική και αρμονική διμερή σχέση», ενώ τόνισε ότι «μια αντιπαράθεση θα αποβεί εις βάρος και των δύο πλευρών». Η δήλωσή του αποτελούσε πιθανώς έμμεση αναφορά στις πιέσεις που ασκεί η Ουάσιγκτον στο Πεκίνο ζητώντας την ανατίμηση του κινεζικού νομίσματος, που κατέστησε τις κινεζικές εξαγωγές εξαιρετικά ανταγωνιστικές. Η πίεση αυτή επικρίθηκε δριμύτατα και ουσιαστικά αποκλείστηκε ως ιδιαιτέρως επικίνδυνη σε περίοδο ύφεσης.
