Πλώρη για τη ναυπήγηση των πρώτων μεγάλων πλοίων στα Ναυπηγεία Ελευσίνας έπειτα από περισσότερα από 10 χρόνια έβαλε χθες η ΟΝΕΧ με το κόψιμο χάλυβα για την τρόπιδα των δύο πρώτων ρυμουλκών RAstar 2800 για λογαριασμό της ναυτιλιακής εταιρείας Megatugs Salvage & Towage.
Αν και ρυμουλκά στην Ελλάδα φτιάχνονται εδώ και καιρό και από άλλα ναυπηγεία, η συγκεκριμένη κλάση θεωρείται πολύ πιο εξελιγμένη και ισχυρή. Μπορεί να σηματοδοτήσει έτσι την απαρχή ενός νέου κεφαλαίου στην ιστορία των ελληνικών ναυπηγείων και των Ναυπηγείων Ελευσίνας ειδικότερα.
Ο όμιλος ΟΝΕΧ, που ελέγχει τα Ναυπηγεία Ελευσίνας αλλά και τα ναυπηγεία στη Σύρο, περνάει έτσι από τη ναυπηγοεπισκευή στην καθαρόαιμη ναυπήγηση και φιλοδοξεί να λάβει κι άλλες παραγγελίες άμεσα τόσο για εμπορικά και επιβατηγά πλοία, όσο και για πολεμικά.
Η εξέλιξη έρχεται λίγες ημέρες μετά την επίτευξη ενός ρεκόρ δραστηριότητας στις δύο μονάδες: στις 11 Μαρτίου συνολικά 29 πλοία βρίσκονταν ταυτόχρονα στις δύο κλίνες των ναυπηγείων. Από αυτά, 20 εξυπηρετούνταν στις εγκαταστάσεις της Ελευσίνας και εννέα στη Σύρο. Πρόκειται για αριθμό-ρεκόρ που ανεβάζει το σύνολο των πλοίων που έχουν περάσει από τα δύο ναυπηγεία από το 2019, οπότε και αποκτήθηκε ο έλεγχος της Σύρου, μέχρι σήμερα στα 865 πλοία κάθε τύπου, ελληνικής και ξένης ιδιοκτησίας. Τα Ναυπηγεία Ελευσίνας χρηματοδοτούνται μεταξύ άλλων και από την αμερικανική κρατική αναπτυξιακή τράπεζα DFC, ενώ η έδρα του μητρικού ομίλου ΟΝΕΧ βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ετσι τα ναυπηγεία θεωρούνται αμερικανικού ενδιαφέροντος και συμφερόντων, γεγονός που εξηγεί άλλωστε και την παρουσία της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας για τη ναυπήγηση των δύο σύγχρονων ρυμουλκών στις 19 Δεκεμβρίου, παρουσία του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια.
Επανεκκίνηση της παραγωγικής δραστηριότητας με τη ναυπήγηση πλοίων υψηλών τεχνικών προδιαγραφών.
Επιπλέον, η ΟΝΕΧ διεκδικεί και το υπό παραχώρηση τμήμα του Οργανισμού Λιμένος Ελευσίνας και γι’ αυτόν τον σκοπό έχει υπογράψει συμφωνία αποκλειστικής συνεργασίας με τον όμιλο Aktor για την κοινή συμμετοχή τους στον επικείμενο διαγωνισμό του Υπερταμείου. Η ανάπτυξη του λιμανιού στην Ελευσίνα –μια υποδομή που παρέμεινε επί σειρά δεκαετιών εν πολλοίς παρωχημένη– φιλοδοξεί να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου διεθνούς γεωπολιτικού σχεδιασμού για τη δημιουργία ενός εναλλακτικού εμπορικού δρόμου, γνωστού ως IMEC. Ενώ ο Πειραιάς αποτελεί την κατάληξη του θαλάσσιου «Δρόμου του Μεταξιού» της Κίνας, η Ελευσίνα προορίζεται να γίνει ο ευρωπαϊκός κόμβος για τους εναλλακτικούς διαδρόμους που προωθούν η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ.
Η κλιμάκωση της δραστηριότητας στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, όπως και στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά αλλά και σε άλλες ναυπηγικές μονάδες της Ελλάδας, δημιουργεί σοβαρές προσδοκίες για την επιστροφή των μεγάλων ναυπηγήσεων πλοίων στη χώρα. Η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία πέρασε μία δεκαετία απαξίωσης όσον αφορά τις μεγάλες κατασκευές και περιορίστηκε σε πολύ ειδικευμένες, μικρότερες ναυπηγήσεις. Στον τομέα των πολεμικών πλοίων, πιο πρόσφατη παράδοση ήταν –έπειτα από 20 χρόνια παλινωδιών– αυτή της πυραυλακάτου «Βλαχάκος» (P-79), η τελευταία της κλάσης Roussen που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.
Οσον αφορά την επιβατηγό ναυτιλία, η εικόνα διαφοροποιείται ανάλογα με το μέγεθος του πλοίου. Το τελευταίο μεγάλο συμβατικό οχηματαγωγό που χτίστηκε σε ελληνικό έδαφος ήταν πριν από 20 χρόνια και συγκεκριμένα το «Νήσος Χίος» το 2007, επίσης στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Το 2007 ήταν το τέλος εποχής για τις μεγάλες εγχώριες ναυπηγήσεις αυτού του τύπου. Παρ’ όλα αυτά, η δραστηριότητα δεν σταμάτησε ποτέ στα μικρότερα επιβατηγά, με τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας να παραδίδουν αμφίπλωρα φέριμποτ όπως το «Γλυκοφιλούσα VIII» (ή νεότερα της σειράς) ακόμη και μέσα στο 2023, διατηρώντας ζωντανή την παράδοση των ανοικτού τύπου πλοίων. Πρόκειται για σκάφη περιορισμένων τεχνικών απαιτήσεων και με σημαντική ευκολία στην κατασκευή τους. Κάποια πάντως από αυτά που έχουν κατασκευαστεί στην Ελλάδα έχουν εξαχθεί στο εξωτερικό.
Σχετικά με τα ρυμουλκά, ο κλάδος παραμένει ο πιο ενεργός στην ελληνική ναυπηγική βιομηχανία τα τελευταία έτη, με τον όμιλο Σπανόπουλου να ηγείται της εγχώριας παραγωγής. Τα τελευταία χρόνια έχουν παραδοθεί αρκετά ρυμουλκά, με πλέον σύγχρονο παράδειγμα το ρυμουλκό «E. SVS II» του ομίλου Σπανόπουλου, το οποίο ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις του ομίλου στη Σαλαμίνα και παραδόθηκε στην κοινοπραξία MEDTUGS πέρυσι το καλοκαίρι. Ωστόσο, οι τεχνικές προδιαγραφές των ρυμουλκών που χτίστηκαν τα τελευταία χρόνια θεωρούνται λιγότερο απαιτητικές από αυτές των δύο πρώτων RAstar 2800, η κατασκευή των οποίων ξεκίνησε την Πέμπτη στην Ελευσίνα.
