«Oχι» σε οριζόντιους αποκλεισμούς περιοχών με υψηλό αιολικό δυναμικό, λέει η Επιστημονική Ενωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ) και προτείνει την κατά περίσταση αξιολόγηση έργων αιολικών πάρκων σε «ψηλά βουνά» ή νησιά ή Ζώνες Ειδικής Προστασίας κ.λπ.
Στο αναλυτικό κείμενο πολιτικής που υπέβαλε στην κυβέρνηση με αφορμή την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, η ΕΛΕΤΑΕΝ τάσσεται κατά των γενικών απαγορεύσεων στις εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων με επιχείρημα τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Σύμφωνα με την ΕΛΕΤΑΕΝ, ο αποκλεισμός περιοχών που διαθέτουν πλούσιο αιολικό δυναμικό στερεί από τη χώρα τη δυνατότητα αξιοποίησης ενός εθνικού ενεργειακού πόρου υψηλής αξίας, καθώς οδηγεί σε αύξηση του κόστους ενέργειας και πλήττει το εισόδημα των νοικοκυριών και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας. Οι περιοχές με υψηλό αιολικό δυναμικό, όπως αναφέρει, επιτρέπουν την παραγωγή φθηνής και καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας, συμβάλλοντας άμεσα στη συγκράτηση των τιμών. Ενδεικτικά –αναφέρει– ένα αιολικό πάρκο σε θέση με άριστο αιολικό δυναμικό μπορεί να παράγει ρεύμα έως και 35% φθηνότερα για τον καταναλωτή σε σύγκριση με τον σημερινό μέσο όρο.
Η Ενωση τονίζει ότι η ανάπτυξη αιολικών πάρκων δεν γίνεται χωρίς έλεγχο. Κάθε επένδυση εξετάζεται ξεχωριστά στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, όπου σταθμίζονται οι τοπικές επιπτώσεις, η προστασία της βιοποικιλότητας και τα οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η πολιτεία έχει τη δυνατότητα να εγκρίνει έργα υψηλής ενεργειακής απόδοσης και να απορρίπτει όσα δεν πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Αντίθετα, οι γενικές απαγορεύσεις σε εκτεταμένες περιοχές, όπως ορεινοί όγκοι, νησιά ή Ζώνες Ειδικής Προστασίας, αφαιρούν από το κράτος τη δυνατότητα να κρίνει κατά περίπτωση. Οπως επισημαίνεται, τέτοιες «τυφλές» προσεγγίσεις δεν είναι μόνο αντι-οικονομικές αλλά και αντίθετες με τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις. Η ΕΛΕΤΑΕΝ υπενθυμίζει ότι η ευρωπαϊκή οδηγία RED III αναγνωρίζει τα έργα ΑΠΕ ως υπέρτατου δημόσιου συμφέροντος, τα οποία πρέπει να σταθμίζονται με άλλα αγαθά, όπως η τοπική ανάπτυξη, η εθνική ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος.
Οπως τονίζεται, η ενεργειακή μετάβαση απαιτεί τεκμηριωμένες αποφάσεις και όχι οριζόντιους αποκλεισμούς, που ενδέχεται να κοστίσουν ακριβά στην κοινωνία και στην οικονομία.
