Μήνυμα στην Ευρώπη για άμεσες επιχειρησιακές αποφάσεις, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, έστειλε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος με την ιδιότητα του προέδρου της European Metals – όπως μετονομάστηκε η Eurometaux μετά σχεδόν 40 χρόνια, αποτυπώνοντας τον κρίσιμο ρόλο των μετάλλων για την ασφάλεια της Ευρώπης. Σε ανάρτησή του μετά τη συνάντηση που είχε με τη γενική διευθύντρια της DG GROW της Ε.Ε., Κέρστιν Γιόρνα, o Eυάγγελος Μυτιληναίος θέτει ευθέως το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας και της επιβίωσης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, επισημαίνοντας ότι οι πιέσεις στο παραγωγικό κόστος εντείνονται και ότι η πολιτική πρόθεση δεν επαρκεί χωρίς άμεση εφαρμογή μέτρων.
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος στο μήνυμά του αναγνωρίζει τις μέχρι τώρα πρωτοβουλίες της Ε.Ε., που όπως τονίζει αποτυπώνουν ξεκάθαρη πρόθεση ότι η Ευρώπη θέλει η βιομηχανική ραχοκοκαλιά της να παραμείνει ισχυρή, ανταγωνιστική και στρατηγικά αυτόνομη. Ομως, επισημαίνει ότι «η πρόθεση από μόνη της δεν αρκεί πλέον. Με την ανταγωνιστικότητα να δέχεται οξεία πίεση, το μήνυμά μου σήμερα είναι ξεκάθαρο: Η Ευρώπη χρειάζεται άμεσες, επιχειρησιακές αποφάσεις» και απαριθμεί τρεις παρεμβάσεις:
1. Αμεσες λύσεις στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Εκπομπών (ETS). Εάν δεν θεσπιστούν άμεσα ειδικά, επιστημονικά τεκμηριωμένα benchmarks ανά προϊόν, απαιτείται ένα «φρένο εκτάκτου ανάγκης»: δεν μπορούν να επιτραπούν περαιτέρω και αδικαιολόγητες αυξήσεις στο κόστος παραγωγής από το ETS, τη στιγμή που οι ενεργοβόρες ευρωπαϊκές βιομηχανίες παλεύουν για την επιβίωσή τους. Δεν πρόκειται για ζήτημα μετά το 2030, πρέπει να αντιμετωπιστεί τώρα.
2. Αμεση πρόσβαση στα χρηματοδοτικά εργαλεία της Ε.Ε. Οι βιομηχανίες υλικών της Ευρώπης είναι έτοιμες να υλοποιήσουν τα έργα και τις επενδύσεις από τις οποίες εξαρτώνται η Πράσινη Συμφωνία και η βιομηχανική στρατηγική. Εως ότου όμως ενεργοποιηθεί το ECF στο πλαίσιο του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, απαιτείται άμεσα η κατεύθυνση όλων των διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων σε ώριμα έργα κρίσιμων πρώτων υλών (CRM). Χωρίς γρήγορη πρόσβαση στη χρηματοδότηση, η στρατηγική αυτονομία παραμένει θεωρητική φιλοδοξία.
3. Αμεση δράση για την ανταγωνιστικότητα του κόστους ενέργειας. Το χάσμα στο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη παραμένει ένα από τα πιο επιζήμια διαρθρωτικά μειονεκτήματα για τη βιομηχανία.
«Δεν πρόκειται για θέμα προτίμησης, αλλά για την αποτροπή απώλειας παραγωγικής δυναμικότητας σε τομείς ζωτικής σημασίας για τους κλιματικούς, ψηφιακούς και αμυντικούς στόχους της Ευρώπης», καταλήγει ο κ. Μυτιληναίος.
