Εστω και αν η ιατρική δεν διαθέτει την ειδικότητα του… «απολυσιολόγου» το Βρετανικό Ινστιτούτο Μάνατζμεντ έχει θέσει στην υπηρεσία των μελών του τον Dr Redundancy -ειδικά εκπαιδευμένο σύμβουλο-, ο οποίος επιλαμβάνεται τηλεφωνικώς αμέσως μόλις τον καλέσουν για ένα καινούργιο κρούσμα της σύγχρονης πανδημίας των απολύσεων. Πρόκειται για τη δωρεάν συμβουλευτική υπηρεσία που συστήθηκε πρόσφατα και ασχολείται αποκλειστικά με τις τετελεσμένες απολύσεις είτε αναδυόμενες περιπτώσεις «πλεονάζοντος προσωπικού». Ενημερώνει και καθοδηγεί αναλόγως κάθε μέλος που νιώθει ότι πλήττεται από τις επιπτώσεις μιας απόλυσης, όπως και τους εργοδότες, οι οποίοι ζητούν καθοδήγηση προκειμένου να προσαρμόσουν τους οργανισμούς τους στις αλλαγές που έχουν επέλθει μετά τις απολύσεις.
Θέτει στη διάθεσή του επίσης όλες εκείνες τις πηγές μέσα από τις οποίες ο ενδιαφερόμενος θα μπορέσει να ξεπεράσει το τραυματικό γεγονός της απόλυσης, ώστε να συνεχίσει την πορεία του στην επαγγελματική ζωή του. Τους συμβουλεύει για το πώς να προβάλουν κατά τον καλύτερο τρόπο τις δεξιότητες και την επαγγελματική εμπειρία τους και, εφόσον φθάσουν στο στάδιο της λήψης απόφασης, τους βοηθάει για το επόμενο βήμα της σταδιοδρομίας τους. Μέσα από ηλεκτρονική θέση που λειτουργεί, παρέχεται νομική βοήθεια ώστε οι «παθόντες» να μπορούν να προσδιορίσουν τη νομική άποψη για την απόλυσή τους. Τους δίδονται επίσης πρακτικές συμβουλές «άμεσης δράσης» μετά την απόλυση, όπως και πρόσβαση σε «μηχανή αναζήτησης στελεχών».
Ο Dr Redundancy απαντά σε άμεσες, ανοιχτές ερωτήσεις που του τίθενται. Δημιουργείται έτσι ένα δίκτυο ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις. Εννοείται ότι το Ινστιτούτο ενθαρρύνει και τους εργοδότες να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες αυτές, ως έναν επιπλέον τρόπο στήριξης των στελεχών που απελύθησαν ως πλεονάζοντες είτε κινδυνεύουν να απολυθούν. Σαν… γιατρός ο εν λόγω δόκτωρ παρέχει συμβουλευτική και καθοδήγηση και σε συναδέλφους των απολυθέντων των οποίων τα συναισθήματα έχουν τραυματιστεί είτε ακόμη όταν η απομάκρυνση των απολυθέντων δημιουργεί προβλήματα συνεργασίας στις ομάδες τους. Ωστόσο, εκπρόσωπος του Ινστιτούτου διευκρίνισε ότι «έστω και αν το γεγονός αυτό μπορεί να επιδρά αρνητικά στην εμπιστοσύνη και την αυτοπεποίθησή μας, οι απολύσεις πλεονάζοντος προσωπικού δεν θα πρέπει να λαμβάνονται σε προσωπικό επίπεδο». Αυτό που χαρακτήρισε όμως ότι έχει ζωτική σημασία για τα άτομα αυτά, είναι «να μη χάνουν χρόνο και κάθονται σπίτι τους με σταυρωμένα τα χέρια χωρίς να κάνουν κάτι». Γιατί, αυτό είναι απίστευτα αποθαρρυντικό, «όταν μάλιστα υπάρχει ανάγκη τα καταρτισμένα άτομα να ξαναγυρίσουν γρήγορα στην αγορά εργασίας πριν βρεθούμε στον κίνδυνο της παρατεταμένης ύφεσης λόγω έλλειψης ταλέντων».
Εννοείται ότι η σύσταση της νέας αυτής συμβουλευτικής υπηρεσίας έγινε, αφενός, εξ αιτίας της αύξησης των ποσοστών ανεργίας που σημειώθηκε στη χώρα αυτή, αλλά και ύστερα από έρευνα του Ινστιτούτου, από την οποία προέκυψε ότι το 64% των μάνατζερ έχουν βιώσει στο περιβάλλον τους απολύσεις πλεονάζοντος προσωπικού και ότι οι περισσότεροι δεν τις φοβούνται πλέον, αφού τις θεωρούν αναπόφευκτες. Ετσι, ο ένας στους τέσσερις μάνατζερ έχουν ήδη «ξεσκονίσει» τα βιογραφικά τους και το 27% έχουν δημιουργήσει δίκτυα μέσα από τα οποία αλληλοβοηθούνται για να βρουν εργασία. Κοινή ομολογία τους, ωστόσο, είναι ότι «δουλειά δεν πρόκειται να βρεις εάν θέσεις τον εαυτό σου σε απομόνωση».
