Στην υπόθεση του δικτύου που φέρεται να έστησε την απάτη εκατομμυρίων ευρώ εις βάρος του ΕΦΚΑ κρίσιμο ρόλο έπαιξαν οι εταιρείες ενοικίασης προσωπικού – στη δικογραφία κατηγοριοποιούνται ως εταιρείες της «ομάδας Γ».
Πριν από αυτές, υπάρχουν άλλες δύο κατηγορίες εταιρειών, οι περισσότερες στον κλάδο της εστίασης. Αυτές ιδρύονταν με τα πραγματικά στοιχεία των κατηγορουμένων ή χρεώνονταν σε «αχυρανθρώπους».
Στη δικογραφία αποτυπώνεται ένα πλέγμα δεκάδων εταιρειών και εταιρειών-κελύφη. Λειτουργούσαν όλες για σύντομο χρονικό διάστημα και η παύση της δραστηριότητας καθεμιάς συνέπιπτε χρονικά με την έναρξη της επόμενης. Η τυπική λύση των εταιρειών δεν ήταν δυνατή λόγω των χρεών τους, ούτε και απαραίτητη για την εξακολούθηση της δράσης του δικτύου, όπως σημειώνεται στα επίσημα έγγραφα
Οι εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων λειτουργούσαν ως δικλίδες ασφαλείας για τη μη σύνδεση των κεντρικών κατηγορουμένων με το δίκτυο.
Οι αναλυτές της Οικονομικής Αστυνομίας δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην τρίτη κατηγορία εταιρειών, αυτές που ιδρύονταν ως εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων. Οπως σημειώνεται, στην πραγματικότητα λειτουργούσαν ως δικλίδες ασφαλείας για τη μη σύνδεση των κεντρικών κατηγορουμένων με το δίκτυο. Ο βασικός ρόλος τους ήταν η ανάληψη των ασφαλιστικών εισφορών του ΕΦΚΑ από την πραγματική απασχόληση των εργαζομένων στις εταιρείες των δύο πρώτων κατηγοριών. Αυτό το πετύχαιναν εμφανίζοντας τους εργαζομένους είτε ως δανειζόμενους από αυτές είτε ως απευθείας ασφαλισμένους «χωρίς περαιτέρω προσχήματα», όπως σημειώνεται.
Εκδοση εικονικών τιμολογίων
Η δεύτερη σημαντική λειτουργία των θεωρούμενων εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων αφορούσε την έκδοση εικονικών τιμολογίων, με σκοπό τη μετακύλιση του ΦΠΑ των εταιρειών των δύο πρώτων ομάδων κι επίσης τη δημιουργία πλασματικών εξόδων. Στην πραγματικότητα, ήταν εταιρείες-κελύφη, χωρίς πραγματική οικονομική δραστηριότητα και φυσική έδρα, που δημιουργήθηκαν εξαρχής για αυτόν τον σκοπό – όπως σημειώνεται, μάλιστα, οι περισσότερες δεν είχαν καν τραπεζικούς λογαριασμούς.
Οι οφειλές προς τον ΕΦΚΑ υπολογίστηκαν στα 14,5 εκατ. και η αξία των εικονικών τιμολογίων στα 31,4 εκατ. ευρώ.
Στη δικογραφία επισυνάπτεται πίνακας με 42 θεωρούμενες εταιρείες ενοικίασης προσωπικού. Εμφανίζονται να απασχολούν συνολικά 12.645 εργαζομένους – οι 5.060 ήταν κοινοί με άλλες ομάδες που χρεώνονται στους εμπλεκομένους. Οι οφειλές προς τον ΕΦΚΑ υπολογίστηκαν στα 14,5 εκατ. ευρώ και η αξία των εικονικών τιμολογίων στα 31,4 εκατ. ευρώ.
«Η οργάνωση που είχαν διαμορφώσει τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης και η ύπαρξη και η δραστηριοποίηση τριών διακριτών ομάδων εταιρειών εξασφάλιζαν την προστασία των κατηγορουμένων από τους ελέγχους των Αρχών», σημειώνεται στον φάκελο – «[σημ. οι Αρχές] λόγω της πολυπλοκότητας δεν θα ήταν σε θέση να κατανοήσουν τη δράση τους, ενώ τυχόν συνδέσεις θα εκτείνονταν μέχρι τους αχυρανθρώπους της ομάδας Β».
«Μία στο τόσο να βγάζουμε έναν μικρό ΦΠΑ»
Στο μεταξύ, έρχονται στο φως νέοι διάλογοι εμπλεκομένων στην υπόθεση, όπως καταγράφηκαν από τον «κοριό» της αστυνομίας.
– […] Θέλω, λέει, να πληρώνετε το 0,5 στον δήμο, πρώτον, λέει. Δεύτερον, θέλω, λέει, μία στο τόσο να βγάζουμε έναν μικρό ΦΠΑ, αυτό δεν μπορώ να το επιβαρυνθώ εγώ, πρέπει να βγάζει η εταιρεία σας κάποιον μικρό ΦΠΑ. […] Μου λέει, μη φανταστείς, κάνα τρακοσάρι μία στο τόσο.
– Ναι, ναι.
– Να βγαίνει κάνα ΦΠΑ, και στο τέλος του χρόνου ένα φόρο εισοδήματος. Του λέω, τι ποσό; Μου λέει, χίλια είναι το στάνταρ, άντε να βγάλουμε και ένα πεντακοσάρικο, χίλια πεντακόσια. Και εγώ αυτό δόσεις, λέει, το κάνω, σε δόσεις βγαίνει.
– […]
– Κατάλαβα.
– Μην το γ…, λέει, στα τιμολόγια. Μπορώ να το βγάζω μηδενικό, λέει, άμα θες, αλλά να μην το γ… στα τιμολόγια, λέει και τέτοιο. Να δίνουμε, λέει, κάτι στην εφορία. Κατάλαβες;
– Ναι.
– Να πηγαίνουμε, να πηγαίνει στα ταμεία της εφορίας κάτι από το μαγαζί. Δεν τα παίρνω εγώ, λέει. Θα πηγαίνει τέτοιο, λέει, θα τα πληρώνεις άμα θες με κωδικό.
– Ναι, ναι, ναι.
– […]
– Πόσο είναι, έξι εφτά κατοστάρικα, λέει, πηγαίντε πάρτε το εσείς το όνομα και απλά φτιάξε χαρτί ότι το ’χω παραχωρήσει, ότι δεν έχω άλλο κατάστημα. Οτι δεν είμαστε αλυσίδα και καλά.
Σε άλλη συνομιλία:
– Θα πρέπει να συναντηθούμε κάποια στιγμή, έστω αύριο να πιούμε ένα καφεδάκι, με είχε πάρει την Παρασκευή από κάτω από το λογιστήριο.
– Ναι.
– Κάτι μου έλεγε… λέω καλά εντάξει θα τα πούμε, του λέω, αργότερα, γιατί δεν καταλάβαινα κιόλας, κάτι μου έλεγε πρέπει να πάμε κάπου μαζί; Στην εφορία, κάτι τέτοιο… κάποια στιγμή, θα σου τα πω αύριο, για να μάθω κι εγώ αναλυτικά.
– Ωραία.
– Ναι, κάτι μου λέγανε και επειδή δεν έχουμε άλλον έμπιστο και επειδή είναι δικός σου, μου λέει, αν έρθει μαζί, και θα του δώσουμε εμείς.
– Ναι.
– Του λέω ΟΚ… ωραία, τι είναι; Μου λέει είναι τυπικό τελείως, τώρα που κάνουμε τους ελέγχους, θα τα πούμε, μου λέει, θα τον συμβουλέψουμε δεν είναι τίποτα.. και αυτά.. εφορία δηλαδή είναι, δεν είναι τίποτα.. και λέω δηλαδή τι; Θα πάρει, θα τραβιέται; Οχι, όχι, μου λέει, θα συμβουλέψουμε, θα είναι δικηγόρος, θα είναι αυτά, στην εφορία, μου λέει, θα πάει και θα του δώσουμε, μου λέει, και οικονομικά, μου λέει, θα του δώσουμε, δεν θα τον αφήσουμε έτσι. Αλλά θα μάθω περισσότερα σήμερα.
– Ναι, ναι, κατάλαβα.
