Σχεδόν όλες οι αναλύσεις τα τελευταία 24ωρα δείχνουν να εγκαταλείπεται το σενάριο της στιγμιαίας διαταραχής, όπου οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα αύξαναν μεν, αλλά σχετικά γρήγορα θα υποχωρούσαν. Πλέον, το βασικό σενάριο περιλαμβάνει ότι οι αυξημένες τιμές θα παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό ήδη τιμολογείται στην αγορά. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παρέμεινε σε στρατηγική «ελπίδας» για γρήγορη αποκλιμάκωση των τιμών της ενέργειας. Αλλά δεν φαίνεται να το πιστεύει ούτε η ίδια η επικεφαλής της, Κριστίν Λαγκάρντ, καθώς τα σενάρια που παρουσίασε κλίνουν περισσότερο προς το μεγαλύτερο, τόσο σε διάρκεια όσο και σε μέγεθος, πρόβλημα.
Σε κάθε περίπτωση, ο λογαριασμός άρχισε να γράφει, χωρίς καν να ξέρουμε το σύνολο της ζημίας. Το βασικό σενάριο του μέσου πληθωρισμού 1,9%, που προέβλεπε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την Ευρωζώνη πριν από τον πόλεμο για το 2026, έγινε 2,6%. Με υποθετική μάλιστα μέση τιμή πετρελαίου μόλις στα 81,3 δολάρια το βαρέλι. Την ίδια στιγμή, το 1,2% που προέβλεπε αρχικά για την ανάπτυξη, υποβαθμίζεται στο 0,9% και η αποτίμηση της ζημίας μόλις ξεκίνησε. Λιγότερη ανάπτυξη, περισσότερη ακρίβεια και όλα αυτά με υποθέσεις που έγιναν έως τις 11 Μαρτίου πριν από τα χτυπήματα στην παραγωγή ενέργειας στην περιοχή του Κόλπου.
Υπάρχει όμως και ένα κατά πολύ πιο ακραίο σενάριο, που προβλέπει σοβαρές ζημιές σε ενεργειακές υποδομές και δείχνει πιο ρεαλιστικό μετά όσα συνέβησαν το τελευταίο διήμερο. Προβλέπει ύφεση και πληθωρισμό 4,4%, με το φαινόμενο να κορυφώνεται στο πρώτο τρίμηνο του 2027 με αύξηση των τιμών καταναλωτή κατά 6,3%.
Οι αγορές εκτιμούν πως τα πράγματα για την ώρα κινούνται στο ενδιάμεσο, μεταξύ του βασικού και του ακραίου σεναρίου της ΕΚΤ. Θεωρούν ήδη ότι ο πληθωρισμός στη Ζώνη του Ευρώ θα κινηθεί με βεβαιότητα ακόμα υψηλότερα, πάνω από το 3,5% για φέτος. Πάνω δηλαδή από το όριο του 3%, που συνήθως οδηγεί σε αποφάσεις ανόδου των επιτοκίων τις κεντρικές τράπεζες και η ανάπτυξη θα είναι ακόμη μικρότερη.
Ο άγνωστος χ σε μία ακόμη κρίση είναι η κοινή στάση των Ευρωπαίων ηγετών και η δυνατότητά τους να καταλήξουν σε γρήγορες και αποτελεσματικές αποφάσεις. Ως συνήθως, αδυνατούν να δουν έξω από «κουτί» τους, ακόμη και σε ακραίες συνθήκες, όπως μια πετρελαϊκή κρίση. Και όπως δείχνει η ιστορία της οικονομίας, το ρίσκο μπροστά στον κίνδυνο ύφεσης είναι συχνά μικρότερο από το ρίσκο της αδράνειας.
