Μπορεί να μην έχει περάσει ακόμη πλήρως στις τιμές και να απέχουμε σημαντικά από μια ενεργειακή κρίση, αλλά ένας πανικός εξαπλώνεται με μεγάλη ταχύτητα τόσο στις αγορές όσο και στην πραγματική οικονομία. Είναι σαφές ότι ακόμη και αν λήξουν όλα μέσα στις επόμενες μέρες, θα χρειαστούν πολλές εβδομάδες για να αποκατασταθεί η ηρεμία. Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ένα φορτίο αργού που φορτώνεται στο λιμάνι της Φουτζέιρα, που βρίσκεται εκτός του Περσικού Κόλπου, αυτές τις ημέρες αποφέρει ένα premium 23 δολαρίων σε σχέση με τις πωλήσεις πριν από δύο ημέρες, που ήταν στα 7,4 δολάρια. Σχεδόν τρεις φορές πάνω σε δύο μέρες.
Μόνο τυχαία δεν ήταν η απόφαση των ΗΠΑ να επιτρέψουν μέσω του υπουργείου Οικονομικών σε ινδικά διυλιστήρια να συνεχίσουν να αγοράζουν ρωσικό αργό πετρέλαιο, ακόμη και μετά τις αυστηρότερες κυρώσεις που είχαν επιβληθεί σε μεγάλες ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες. Πλέον το να κάνει συνολικά η Δύση τα στραβά μάτια στους Ρώσους δεν θεωρείται ακραίο σενάριο, μπροστά στην άγνωστη έκβαση των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή που έχουμε μπροστά μας.
Αυτό που προβληματίζει, όμως, περισσότερο τις οικονομίες, καθώς επιβαρύνει ήδη όλους τους καταναλωτές παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων, αλλά και των Αμερικανών, είναι οι τιμές σχεδόν όλων των προϊόντων διύλισης. Ειδικά οι τιμές του πετρελαίου κίνησης αυξάνονται πολύ πιο γρήγορα από τις διεθνείς τιμές του αργού ή του Brent, με επιπτώσεις άμεσες στο μεταφορικό κόστος των προϊόντων.
Τα αεροπορικά καύσιμα έχουν ανέβει στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών. Για μια αεροπορική εταιρεία το καύσιμο αντιπροσωπεύει το 24%-35% των λειτουργικών της εξόδων. Θεωρείται βέβαιο ότι θα επηρεαστεί η τιμή των αεροπορικών εισιτηρίων και θα πιεστούν τα περιθώρια κέρδους.
Επαναλαμβάνω, δεν βρισκόμαστε ακόμη σε περιβάλλον ενεργειακής κρίσης. Το 2022 είχαμε δει το πετρέλαιο στα 130 δολάρια το βαρέλι. Αλλά έχει δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση, που ήδη μας επηρεάζει και δεν έχει εκδηλωθεί πλήρως. Για παράδειγμα, στο φυσικό αέριο είναι σαφές ότι για μεγάλο διάστημα «ξεχνάμε» το Κατάρ, δηλαδή το 20% της παραγωγής LNG. Οπως είπε στους FT ο υπουργός Ενέργειας του Εμιράτου, θα πάρει μήνες για να επαναλειτουργήσουν οι εγκαταστάσεις του, ακόμη και αν σταματούσαν σήμερα οι εχθροπραξίες. Η διακοπή της παραγωγής σημαίνει ότι θα υπάρξει ένας πόλεμος προσφορών για το φυσικό αέριο άλλων χωρών. Η Ευρώπη ήδη ψάχνει περίπου 700 φορτία LNG για τους επόμενους έξι μήνες, προκειμένου να καλύψει τις σχεδόν άδειες υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου ενόψει του επόμενου χειμώνα και να αντιμετωπίσει τις μειωμένες ρωσικές ροές. Την ίδια στιγμή παρατηρείται εκτίναξη των ναύλων άνω του 600% μέσα σε μία εβδομάδα, γεγονός που αποδίδεται στις μεγαλύτερες ναυτιλιακές διαδρομές, καθώς παρατηρούνται εκτεταμένες εκτροπές φορτίων LNG από την Ευρώπη προς την Ασία, κάτι που επίσης οδηγεί σε μεγαλύτερες διαδρομές μεταφοράς.
Εχουν δημιουργηθεί δηλαδή πολλές εστίες ακρίβειας και ανησυχίας για την παγκόσμια οικονομία αυτήν την πρώτη εβδομάδα των εχθροπραξιών, πριν ακόμη δούμε να μεταφράζεται όλη αυτή η κατάσταση σε τιμές πανικού στις αγορές ενέργειας.
