Καλιφόρνια, 1849. Μαζική προσέλευση χιλιάδων ανθρώπων στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, υπό συνθήκες έντονης οικονομικής και θεσμικής αβεβαιότητας. Αναζητούν χρυσό όχι μόνο για την προοπτική πλουτισμού, αλλά κυρίως μια ασφαλή και καθολικά αποδεκτή μορφή αξίας. Ο όρος «California Gold Rush» γεννιέται.
Παγκόσμια οικονομία, 2026. Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, η αναζήτηση του χρυσού δεν περιορίζεται γεωγραφικά, ούτε και απαιτεί φυσική μετακίνηση. Σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, έντονων δημοσιονομικών πιέσεων και αμφισβήτησης της σταθερότητας των νομισμάτων, ο χρυσός καταγράφει ιστορικά υψηλά επίπεδα! Από τις κεντρικές τράπεζες έως τους ιδιώτες επενδυτές, η στροφή προς τον χρυσό αντανακλά μια συλλογική ανάγκη για ασφάλεια σε έναν κόσμο όπου δύσκολα μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα η «επόμενη μέρα» – όπου πολιτικές εξελίξεις λειτουργούν ως επιταχυντές, αλλά σίγουρα όχι ως μοναδικές αιτίες.
Το σημερινό ράλι του χρυσού ίσως θυμίζει έντονα ένα δεύτερο κύμα της μορφής «California Gold Rush» – όχι ως προς τη μορφή, αλλά ως προς το βαθύτερο κίνητρο που το πυροδοτεί.
Από τις κεντρικές τράπεζες έως τους ιδιώτες επενδυτές, η στροφή προς το πολύτιμο μέταλλο αντανακλά μια συλλογική ανάγκη για ασφάλεια.
Το 2026 ο χρυσός καταγράφει ένα ιστορικό ράλι, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το όριο των 5.000 δολαρίων ανά ουγγιά, καθώς η αβεβαιότητα ενισχύει τη ζήτηση για ασφαλή καταφύγια σε παγκόσμιο επίπεδο. Η άνοδος αυτή δεν οφείλεται σε έναν μεμονωμένο παράγοντα, αλλά στη σύμπτωση πολλαπλών εξελίξεων, όπως η κλιμάκωση γεωπολιτικών εντάσεων, η σταδιακή αποδυνάμωση του δολαρίου, οι αυξημένες αγορές χρυσού από κεντρικές τράπεζες και οι προσδοκίες για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Σε ένα περιβάλλον όπου η εμπιστοσύνη στη σταθερότητα των νομισμάτων και των θεσμών δοκιμάζεται, ο χρυσός επανέρχεται στο προσκήνιο ως διαχρονικό μέσο διαφύλαξης αξίας, με τη ζήτηση να προέρχεται τόσο από θεσμικούς επενδυτές όσο και από κράτη που επιδιώκουν τη διαφοροποίηση των αποθεματικών τους.
Η επικαιρότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι πολιτικές Τραμπ σίγουρα εντείνουν το κλίμα αβεβαιότητας. Επανεμφάνιση πολιτικών που ενισχύουν τον προστατευτισμό, αμφισβήτηση των διεθνών συμμαχιών και ρητορική γύρω από τη νομισματική πολιτική λειτουργούν ως επιπλέον παράγοντες δημιουργίας εικονικής αξίας στον χρυσό και ίσως είναι ένα πολύ κρίσιμο σημείο για να αναλογιστούμε περί πραγματικής αξίας – ίσως όχι συγκεκριμένα για τον χρυσό, αλλά περισσότερο γι’ αυτήν της θεσμικής σταθεροποίησης και εμπιστοσύνης στους θεσμούς!
*Ο κ. Γιώργος Ζαΐρης εργάζεται ως Director σε πολυεθνική με έδρα το Λουξεμβούργο και ειδικεύεται στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε ευρωπαϊκούς θεσμούς και δημόσιους φορείς σε θέματα αποτίμησης χαρτοφυλακίων και δανείων.
