Δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να προβλέψει ότι ο πρωτεργάτης της οικονομικής ατζέντας Τραμπ θα χρησιμοποιούσε την Ελλάδα ως τεκμήριο της ανάγκης να μειώσει η Fed τα επιτόκια. Προφανώς, ο Στίβεν Μιράν δεν έχει την καλύτερη δυνατή γνώση για το επίπεδο διαβίωσης στη χώρα μας. Εξάλλου, ουδέποτε υποστήριξε ότι είναι ακηλίδωτη η ελληνική οικονομία. Δεν έκρυψε όμως τον ενθουσιασμό του για την επιστροφή της από την άβυσσο, την οποία και στοιχειοθέτησε με τρόπο που την καθιστά επίκαιρη για το αμείλικτο ντιμπέιτ που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στις ΗΠΑ.
«Αν η ΕΚΤ δεν είχε ασκήσει εξαιρετικά χαλαρή νομισματική πολιτική, το αποτέλεσμα για την Ελλάδα, όπως και για την Ευρωζώνη, θα ήταν διαφορετικό», διεμήνυσε από την Αθήνα το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Fed. Μιλώντας σε ειδική συζήτηση που διοργάνωσε το Delphi Ecomomic Forum και συντόνισε ο διευθυντής της «Κ» Αλέξης Παπαχελάς, ο επιδραστικός Αμερικανός οικονομολόγος επικαλέστηκε τη μείωση του ρυθμιστικού βάρους ως κεντρικό στοιχείο των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, για να καταδείξει ότι οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης Τραμπ για την περαιτέρω απελευθέρωση της αμερικανικής αγοράς συνιστούν ακόμη ένα επιχείρημα υπέρ μιας πιο θαρραλέας μείωσης των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ.
Ειδικότερα επικαλέστηκε μελέτη η οποία υποδηλώνει ότι κάθε 1% αύξηση στο ρυθμιστικό βάρος της αμερικανικής οικονομίας αντιστοιχεί σε 10 μονάδες βάσης αύξηση στις τιμές καταναλωτή. «Κι αυτό μόνο βραχυπρόθεσμα. Ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος είναι ακόμη μεγαλύτερος», επισήμανε ο πρώην επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων στις ΗΠΑ, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η εφαρμοζόμενη ελάφρυνση του ρυθμιστικού πλαισίου στις Ηνωμένες Πολιτείες θα ενισχύσει σημαντικά τον ανταγωνισμό, την παραγωγικότητα και τη δυνητική ανάπτυξη, επιτρέποντας ταχύτερη οικονομική μεγέθυνση «χωρίς ανοδικές πιέσεις στον πληθωρισμό». Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι η οικονομική πολιτική Τραμπ είναι σε θέση να εξαλείψει έως και το 30% του ρυθμιστικού βάρους των αμερικανικών επιχειρήσεων μέχρι το 2030, μειώνοντας τον πληθωρισμό κατά μισή μονάδα ετησίως.
«Αν η ΕΚΤ δεν είχε ασκήσει εξαιρετικά χαλαρή νομισματική πολιτική, το αποτέλεσμα για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη θα ήταν διαφορετικό», το μήνυμά του από την Αθήνα προς τον πρόεδρο της Fed.
Η οικονομική τεκμηρίωση μετουσιώθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη σε πολιτικό ένστικτο, όταν ο Στίβεν Μιράν κλήθηκε να σχολιάσει την κοινή δήλωση των κεντρικών τραπεζιτών που εκδήλωσαν τη στήριξή τους στο πρόσωπο του διοικητή της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ Τζερόμ Πάουελ, καθώς είναι ξαφνικά αντιμέτωπος με ποινική έρευνα για το κόστος κατασκευής του κτιρίου της Fed, εν μέσω της άγριας κόντρας για το ύψος των επιτοκίων στην αμερικανική οικονομία. «Δεν είναι πρέπον να παρεμβαίνουν σε θέματα μη νομισματικής πολιτικής, πόσο μάλλον να παρεμβαίνουν σε θέματα μη νομισματικής πολιτικής μιας άλλης χώρας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο στενός συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ. «Στο τέλος της ημέρας, οι θεσμοί στις ΗΠΑ είναι και θα παραμείνουν ισχυροί. Αυτό που έχει σημασία είναι αν οι πολιτικές τους είναι καλές ή κακές», τόνισε.
Απαντώντας στις επίμονες ερωτήσεις του Αλέξη Παπαχελά, με βάση τη διεθνή αντίληψη ότι η διάβρωση της ανεξαρτησίας της Fed θα έχει ενδεχομένως αντίκτυπο στην ισχύ του δολαρίου, ο Αμερικανός αξιωματούχος εμφανίστηκε καθησυχαστικός, τουλάχιστον για τους υπευθύνους χάραξης της οικονομικής πολιτικής στον Λευκό Οίκο: «Η λογική ακολουθεί την αρχική παραδοχή, αλλά η παραδοχή αυτή είναι άτοπη. Νομίζω ότι πρόκειται για μια ιστορία που πιθανότατα φέρνει πολλά “κλικ”. Αλλά δεν είναι μια ιστορία με ουσιαστικό περιεχόμενο. Η διεθνής χρήση του δολαρίου είναι μέχρι σήμερα εξαιρετική».
Την παρουσία του Μιράν στην εκδήλωση που διοργανώθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη προλόγισε η πρέσβειρα των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, η οποία έπλεξε το εγκώμιο του Αμερικανού τεχνοκράτη που κατά γενική ομολογία ανήκει στους πιο σημαντικούς διαμορφωτές της οικονομικής ατζέντας Τραμπ.
Είναι άλλωστε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της θεωρίας ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει πάση θυσία να εξαλείψουν τα εμπορικά ελλείμματά τους, εξ ου και θεωρείται ένας ιδεολόγος των δασμών· μιλώντας από την Αθήνα αμφισβήτησε την ευθεία σύνδεση του προστατευτισμού με τον υψηλό πληθωρισμό και όπως αναμενόταν εξέφρασε τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό προορισμό για τις κινεζικές εξαγωγές.
