Σπάνια μένω άφωνος, αλλά μου είναι δύσκολο να βρω τις λέξεις για να εκφράσω τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μου στον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, Τζερόμ Πάουελ, ο οποίος έκανε κάτι που ελάχιστοι Ρεπουμπλικανοί φάνηκαν διατεθειμένοι να κάνουν: να αντισταθεί στα ψέματα και στον εκφοβισμό του προέδρου Τραμπ και των δειλών συκοφαντών –στην προκειμένη περίπτωση της γενικής εισαγγελέως Παμ Μπόντι– με τους οποίους έχει περιβάλει τον εαυτό του.
Αντί να υποκύψει στον Τραμπ, να κρυφτεί ή να γυρίσει το άλλο μάγουλο, ο Πάουελ επέκρινε το υπουργείο Δικαιοσύνης για την έρευνα εναντίον του σχετικά με φερόμενες υπερβάσεις δαπανών για ανακαινίσεις των γραφείων της Fed, λέγοντας στους Αμερικανούς τι πραγματικά είναι: μια προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να χρησιμοποιήσει την απειλή ποινικής δίωξης για να πιέσει τη Fed να μειώσει τα επιτόκια. Μέχρι στιγμής, μόνο λίγοι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες έχουν υπερασπιστεί τον Πάουελ. Ο γερουσιαστής Τομ Τίλις από τη Βόρεια Καρολίνα, μέλος της επιτροπής τραπεζών της Γερουσίας, δήλωσε ότι θα μπλοκάρει οποιονδήποτε υποψήφιο αντικαταστήσει τον Πάουελ μέχρι να «επιλυθεί πλήρως» η έρευνα. Ο γερουσιαστής Κέβιν Κράμερ, Ρεπουμπλικανός από τη Βόρεια Ντακότα, από τους μεγαλύτερους επικριτές του προέδρου της Fed, δήλωσε ότι θεωρεί τον Πάουελ «κακό πρόεδρο», αλλά όχι «εγκληματία». Και η γερουσιαστής Λίζα Μουρκόφσκι, Ρεπουμπλικανή από την Αλάσκα, είπε ότι μίλησε με τον Πάουελ και «είναι σαφές ότι η έρευνα της κυβέρνησης δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια εξαναγκασμού».
Αν ήμασταν ακόμη μια κανονική χώρα, ολόκληρη η ηγεσία της ρεπουμπλικανικής Βουλής και της Γερουσίας θα έκανε πορεία προς τον Λευκό Οίκο για να καταγγείλει αυτήν την ψεύτικη έρευνα. Αλλά όπως ανέφερα, αυτό θα ίσχυε αν ήμαστε κανονική χώρα. Πραγματικά αναρωτιέμαι πώς οι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες επιστρέφουν σπίτι το βράδυ στους αγαπημένους τους: «Αγάπη μου, τι έκανες σήμερα στη δουλειά;» «Ηταν άλλη μια μέρα που κατάπια την αξιοπρέπειά μου, αγνοώντας τον ρόλο μου και κλείνοντας το στόμα μου, ενώ παρακολουθούσα τον πρόεδρο Τραμπ να παραβιάζει έναν ακόμη νόμο ή κανόνα».
Η θητεία του Πάουελ λήγει τον Μάιο και δημοσιεύματα στον Τύπο υπέδειξαν ότι οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι για την αντικατάστασή του είναι ο Κέβιν Γουόρς, διοικητής της Fed από το 2006 έως το 2011, και ο Κέβιν Χάσετ, ο οποίος επί του παρόντος υπηρετεί ως διευθυντής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου. Ελπίζω και οι δύο να δηλώσουν ότι δεν θα αναλάβουν τη θέση εάν ο Πάουελ αναγκαστεί να παραιτηθεί, λόγω αυτής της δίωξης του «δικαστηρίου Καγκουρό».
Δεν είναι μυστικό πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Κάθε εβδομάδα που περνάει, ο Τραμπ παραβιάζει έναν κανόνα, δοκιμάζει έναν νόμο ή εγκαινιάζει μια νέα σύγκρουση χωρίς την κατάλληλη διαβούλευση με το Κογκρέσο ή σεβασμό στο σύνταγμα. Και όταν οι Ρεπουμπλικανοί –οι μόνοι νομοθέτες με την πλειοψηφία να τον σταματήσουν– ενέδωσαν σε υποψηφιότητες ατόμων εντελώς ακατάλληλων για θέσεις στο υπουργικό συμβούλιο, αγνόησαν τις αμφιλεγόμενες απονομές χάριτος του Τραμπ και έδωσαν το ελεύθερο στον οικονομικό πλουτισμό του, εγκαινίασαν μια ολισθηρή κατηφόρα.
Η αγαπημένη μου ατάκα από τις δηλώσεις του Πάουελ ήταν η εξής: «Η δημόσια υπηρεσία απαιτεί μερικές φορές να μένω σταθερός απέναντι στις απειλές. Θα συνεχίσω να κάνω τη δουλειά για την οποία με ενέκρινε η Γερουσία, με ακεραιότητα και δέσμευση στην υπηρεσία του αμερικανικού λαού». Πόσοι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες θα είχαν το θάρρος και την ακεραιότητα να κάνουν αυτή τη δήλωση; Μέχρι στιγμής, δεν χρειάζονται περισσότερα από δύο χέρια για να τους μετρήσεις. Ντροπή σε όλους τους!
