Στην ελληνική ύπαιθρο, η λέξη Mercosur ακούγεται ως απειλή. Στην πραγματικότητα είναι ένα τεστ ωριμότητας για την ελληνική αγροτική οικονομία. Οχι γιατί όλα είναι θετικά· αλλά γιατί για πρώτη φορά οι αδυναμίες του αγροτικού μας μοντέλου φαίνονται καθαρά.
Οι χώρες της Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη) ανοίγουν μια αγορά 260 εκατομμυρίων κατοίκων, στην οποία θα έχουν πρόσβαση τα ευρωπαϊκά προϊόντα με πολύ χαμηλούς δασμούς, άρα με αυξημένη ανταγωνιστικότητα. Οι χώρες της Mercosur έχουν ανερχόμενη μεσαία τάξη, που δείχνει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μεσογειακή διατροφή, τα υγιεινά και αυθεντικά τρόφιμα, υψηλής ευρωπαϊκής ποιότητας, άρα δημιουργούν μια ευκαιρία. Ευνοημένοι θα είναι δηλαδή οι Ελληνες παραγωγοί που δεν πουλάνε χύμα, που επενδύουν σε branding και ποιότητα. Η Mercosur δίνει πλεονέκτημα σε ποιοτικά προϊόντα με ταυτότητα.
Ευνοημένοι θα είναι οι Ελληνες παραγωγοί που δεν πουλάνε χύμα, που επενδύουν σε branding και ποιότητα.
Το ίδιο ισχύει και για τα προϊόντα που θα έρθουν από τις συγκεκριμένες χώρες στην Ε.Ε. Δεν θα εισβάλουν όπως λέγεται νόμιμα στην Ελλάδα φθηνά προϊόντα χωρίς προδιαγραφές. Η συμφωνία Ε.Ε. – Mercosur δεν καταργεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο ασφάλειας τροφίμων. Δεν θα επιτρέπεται κρέας με απαγορευμένες ορμόνες, φυτοφάρμακα που δεν εγκρίνονται στην Ε.Ε., προϊόντα χωρίς ιχνηλασιμότητα. Ο,τι μπαίνει στην Ελλάδα πρέπει να τηρεί το ευρωπαϊκό δίκαιο. Τελεία. Αρα το αφήγημα πως θα γεμίσουμε σκουπίδια δεν στέκει.
Αυτό που μπορεί να συμβεί είναι να εισαχθούν προϊόντα που τηρούν τον βασικό ευρωπαϊκό κανόνα, αλλά παράγονται με χαμηλότερο κόστος λόγω φθηνότερης γης και εργασίας, λιγότερων περιβαλλοντικών υποχρεώσεων στη φάση παραγωγής. Σε ορισμένα προϊόντα θα χάσουμε από χέρι – αλλά, για παράδειγμα, στο βοδινό κρέας χάνουμε ούτως ή άλλως. Δεν έχουμε εθνική στρατηγική στην κτηνοτροφία και θα πιεστούμε και άλλο. Σε άλλα προϊόντα ωστόσο έχουμε πλεονέκτημα, όπως το ελαιόλαδο, όπου η ζήτηση είναι ισχυρή και οι χώρες Mercosur δεν διαθέτουν ισχυρό brand.
Το ίδιο ισχύει και για το κρασί, παρά την ανερχόμενη παραγωγή της Αργεντινής. Η ανερχόμενη αστική τάξη των εν λόγω χωρών δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για ευρωπαϊκά κρασιά ποιότητας, ενώ είναι σημαντικό ότι δεν είναι αγορά όγκου, όπου συνήθως τα ελληνικά προϊόντα έχουν πρόβλημα να ανταποκριθούν, αλλά ταυτότητας. Το ίδιο ισχύει και για τις επιτραπέζιες ελιές, αλλά και για τα υψηλής ποιότητας μεταποιημένα φρούτα.
Κοντολογίς η Mercosur δεν είναι ούτε σωτηρία ούτε καταστροφή. Δεν φέρνει πρόβλημα· απλώς το αποκαλύπτει. Η ελληνική αγροτική παραγωγή που παραμένει κατακερματισμένη, που επενδύει λίγο, πουλάει χωρίς ταυτότητα, θα δοκιμαστεί. Η συμφωνία δημιουργεί μια πραγματικότητα, αν θέλουμε αγροτική οικονομία μόνο επιδοτήσεων ή αγροτική οικονομία αγοράς.
