Ο Ντόναλντ Τραμπ διαθέτει χαμηλή ανθεκτικότητα στον «πόνο». Εκφοβίζει όσους θεωρεί αδύναμους, δεν είναι τόσο χαλαρός όμως όταν υπάρχει ισχυρή αντίδραση, ειδικά από τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Αυτά είναι καλά νέα για τους επενδυτές που ανησυχούν ότι ο Τραμπ μπορεί να προκαλέσει χάος εντός και εκτός συνόρων. Αν και μπορεί να προκαλέσει ζημιά στην οικονομία και στο κράτος δικαίου, υπάρχουν έλεγχοι στην εξουσία του. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ φάνηκε να υποχωρεί δύο φορές μπροστά στην κατάρρευση των αγορών, η πρώτη όταν «πάγωσε» τους ανταποδοτικούς δασμούς του για 90 ημέρες, η δεύτερη όταν δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να απολύσει τον Τζερόμ Πάουελ της Fed. Η πτώση του δολαρίου, των αμερικανικών μετοχών και των ομολόγων φαίνεται να του άλλαξαν γνώμη. Aν οι επενδυτές πουλήσουν κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ, θα μπορούσε να δυσκολευτεί να χρηματοδοτήσει το έλλειμμα, το οποίο αναμένεται να φτάσει το 6,5% του ΑΕΠ, σύμφωνα με το ΔΝΤ. Μπορεί επίσης να δυσκολευτεί να μειώσει τους φόρους, έναν από τους κύριους στόχους του, καθώς κάτι τέτοιο θα απαιτούσε από την Ουάσιγκτον να εκδώσει τρισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον χρέους. Ο Τραμπ φαίνεται επίσης να έχει δεύτερες σκέψεις για τον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα. Αντί να υποχωρήσει, το Πεκίνο αντέδρασε σκληρά με αρκετούς γύρους αντιποίνων.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι δασμοί στα κινεζικά προϊόντα, που αυτή τη στιγμή φτάνουν έως και 145%, θα μειωθούν «ουσιαστικά». Ο Τραμπ υπερηφανεύεται ότι είναι ένας καλός πρόεδρος που τάσσεται υπέρ της ανάπτυξης. Αλλά μόνο το 37% των Αμερικανών εγκρίνει πλέον την οικονομική πολιτική του. Ο συγγραφέας της «Τέχνης της Συμφωνίας» είναι αυτός που ανοιγοκλείνει τώρα τα μάτια του. Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ φαίνεται να έχει μεγαλύτερη αντοχή στον «πόνο». Εάν υπάρξει συμφωνία για τη μείωση των δασμών, είναι πιθανό να ευνοήσει το Πεκίνο. Ο Τραμπ έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο σε τρία μέτωπα: εναντίον της Κίνας, εναντίον άλλων εμπορικών εταίρων, συμπεριλαμβανομένων των συμμάχων, αλλά και εναντίον αντιπάλων στο εσωτερικό, όπου αντιμετωπίζει πλέον αυξανόμενη αντίσταση.
Δεν θα μπορεί να συνεχίσει άλλωστε την αθέμιτη δράση για πάντα. Η ανυπακοή στο Ανώτατο Δικαστήριο θα πυροδοτούσε συνταγματική κρίση. Οι επενδυτές θα μπορούσαν να τρομοκρατηθούν, ανησυχώντας ότι οι ΗΠΑ γίνονται τυραννία. Αυτό, πάλι, θα μπορούσε να σταματήσει τον Τραμπ, δεδομένου του προφανώς χαμηλού ορίου του στον πόνο. Επιπλέον, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα αντιμετωπίσει ξανά τους ψηφοφόρους στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου έτους. Αυτό, επίσης, θα μπορούσε να αποδειχθεί ένας έλεγχος της εξουσίας του. Εν τω μεταξύ, οι αγορές, η οικονομία και τα δικαστήρια είναι τα καλύτερα, αν και ατελή, αναχώματα.
