Η ασυνήθιστη πολιτική σταθερότητα της Ιταλίας ενδέχεται να τονώσει τα ομόλογά της το 2025, όπως επισημαίνουν αναλυτές, διότι η αβεβαιότητα για τη Γερμανία και τη Γαλλία υπονομεύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών σ’ αυτές. Οι περισσότεροι από τους κινδύνους, που καθιστούν τους ιταλικούς τίτλους εκείνους με τις υψηλότερες επιδόσεις στην Ευρωζώνη, παραμένουν. Εντούτοις, οι αγορές επικεντρώνονται στις ευκαιρίες που έχει να προσφέρει το ιταλικό χρέος, ύψους 2,5 τρισ. ευρώ. Αλλωστε, αν και η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης έχει σταθεροποιηθεί και το χρέος της αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω έως το 2026, πολλοί εκτιμούν ότι τα προβλήματα της Γαλλίας και της Γερμανίας είναι πιο άμεσα. «Η Ιταλία δεν θεωρείται πλέον η ασθενής της Ευρώπης», δήλωσε ο Κρίστοφερ Ντέμπικ, ανώτερος σύμβουλος επενδύσεων στην Pictet.
Οσο επικρατεί αυτή η άποψη, η Ιταλία θα απολαμβάνει χαμηλότερο κόστος δανεισμού. Το διακύβευμα είναι υψηλό, ενώ η Ρώμη ετοιμάζεται να διαθέσει στην αγορά σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα τίτλους 300-310 δισ. ευρώ το επόμενο έτος.
Εν τω μεταξύ, η διαφορά στις αποδόσεις μεταξύ των δεκαετών ομολόγων της Ιταλίας και των αντιστοίχων γερμανικών μειώθηκε σε χαμηλά επίπεδα τριών ετών και πλέον. Και με τη Γερμανία να πλησιάζει σε ύφεση, οι ειδήμονες των ομολόγων αναμένουν ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί και ίσως επιταχυνθεί.
Οι αγορές βλέπουν επίσης τα σχετικά υψηλής απόδοσης ομόλογα της Ιταλίας ως μια ελκυστική εναλλακτική λύση προς τα γαλλικά, διότι το Παρίσι βρίσκεται αντιμέτωπο με δημοσιονομικές και πολιτικές ανατροπές. Ειδικά οι Ιάπωνες επενδυτές αλλάζουν τώρα το γαλλικό χρέος με το ιταλικό, όπως διευκρινίζει ο Ντέμπικ. Η κυβέρνηση της Ιταλίας καλείται να συμμορφωθεί προς τις συστάσεις των Βρυξελλών και να μειώσει το έλλειμμά της, αλλά οι αγορές διαπιστώνουν ότι τους είναι πιο πειστικοί οι δημοσιονομικοί περιορισμοί που εισήγαγε η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, παρά το χάος της Γαλλίας. Σε όλη την Ευρωζώνη οι διαφορές των αποδόσεων των λοιπών ομολόγων έναντι των αντιστοίχων γερμανικών περιστέλλονται, ενώ η Αλθέα Σπινότζι, επικεφαλής στρατηγικής σταθερού εισοδήματος στη Saxo Bank, δήλωσε ότι είναι πλέον δυνατός ένας «αδιανόητος» μηδενισμός της απόκλισης μεταξύ ιταλικών και γερμανικών τίτλων. Βέβαια, η εξασθένηση της οικονομίας της Ιταλίας θα μπορούσε να υπονομεύσει την υπόσχεση περί δημοσιονομικής εξυγίανσης, η μείωση των αποδόσεων λόγω της περικοπής των επιτοκίων της ΕΚΤ θα μπορούσε να καταστήσει τα ιταλικά ομόλογα λιγότερο ελκυστικά ή η επαναφορά ενός κλίματος διεθνών κινδύνων θα τα έπληττε. Τέλος, ακόμη ένας σοβαρός κίνδυνος είναι η ίδια η Γαλλία, εκτιμούν αναλυτές.
